Wie wil er nu dat zijn of haar kind de schrik van diens leven krijgt bij het eerst bewust zien van een Sinterklaas en zijn Pieten, want daar zijn er nu eenmaal meer van.

De gekregen handpoppen voor Anne’s verjaardag hadden al reeds wat pedagogisch voorwerk gedaan, zodat dochterlief al een weet had wie het paard, piet en klaas was.

Onderweg naar haar heuse eerste sintverjaarspartijtje. De puntjes nog ff op de veelbetekende i gezet. Schouderklopje voor mezelf, want deze opvoedkundige hobbel is toch maar weer genomen. In eerste instantie was ik natuurlijk tegen. Weg met die Klaas, maar ja het is toch ook maar weer gezellig. Had me voorgenomen niets te doen om anne sterk te laten geloven en haar toekomstige twijfels niet te bedoezelen met ondoorzichtig gezwalk. Gewoon zelf nadenken. Op onderzoek gaan en dan tot de conclusie komen dat…
Maar zoals al reeds vermoed ging ik dan toch. Wie is Klaas, wie is piet. Kort hierop bulderderd Anne overstraat ZWarte PIET. Ik lach nog. Tot ik de wijzende vinger van dochterlief volg en daar aan de overkant van de staat, bij het bushokje een vrouw zie wachten. Ze kijkt op, want Anne kan schreeuwen. Haar donker zwarte haar staat wijds zeg maar Afrikaans, ook haar tint deed vermoeden dat haar oorsprong daar ligt. Potjandorrie. Met het schaamrood op de kaken. Leg nu maar weer eens uit waarom zij geen zwarte piet is. Niet de knecht van die religieus geklede bleke Klaas.
Maar lang duurde deze gedachte niet voordat anne deze doorbrak met de krachttermen Potjandorrie gatverdamme.

Maar ja ik ben dan ook van de generatie NIx of in voetbal termen de patat generatie.

Laten we dat goedheilig man gedoe toch afschaffen en doen waar we goed in zijn. Gewoon meelopen met Amerigo en Santa met zijn reedieren in vliegende slee met open armen verwelkomen.