Voelde wat herkenning in het begin..
En moest er daarna om lachen.
Zo intens met je bezig, nu al een jaar lang
Langer
Vind nog steeds dat "even een krabbeltje" je gruwelijk tekort zou doen.
Er moet over worden nagedacht..
Met respect beantwoord te worden.

In de filosofie van de verloren tijd dienen bij Proust
theorie”n ertoe om uitdrukking te geven aan de ervaringen van de verteller, soms met zichzelf in gesprek over wat hij heeft meegemaakt en die zijn ervaringen
verplaatst in gedachten die er perspectief en diepgang aan geven.
De besturende gedachten, die het geheel initi”ren en ordenen.

Er is een relatie tussen verschillende gestalten van de tijd. Het vergankelijke nu en de
verhouding "vroeger dan" en "later dan", die de tijd van de natuur karakteriseren, worden
verbonden met het ogenblik en de bepalingen heden, verleden en toekomst die typerend zijn voor de tijd van de menselijke beleving.

Zo schrijf jij.
Zo neem voer je ons de heuvels mee op… de grens zoekend..van Titje! en van ons Zijn in die beleving.

"De dagen liggen open als verklaarde geheimen…

De volle dagen komen met bedaarde
stappen schrijdend, als hoge witte vrouwen
uit toversproken: bloemen in handen houden
ze en licht is om hun hoofden, goud behaarde.
De dagen liggen open als verklaarde
geheimen die tussen vrienden die het lang wouden
zeggen en zwegen, lang: tot hun vertrouwen
vol-groeid was en elk zijn ziel openbaarde.
Dagen als bloemen, open-volle nachten
daartussen, als in maanlicht blanke tuinen
en midden tussen deze vele ga ik
met stralende ogen levens-op. Nu sta ik
me dunkt, als opperste van rijen duinen
en zie wijd weg: dit is het lang-verwachte."
Henriette Roland Holst

In alle toonaarden
Ben je hoorbaar
Zelfs in stilte
Ruist het van je woorden

Op een terras..
In de duinen
Is nu je aanwezigheid
Voelbaar
Hoorbaar