Op 24-03-2009 werd mijn website nieuw leven ingeblazen, nadat mijn eerdere wegen het loodje hadden gelegd. En waar ik mezelf opdracht gaf om iedere dag iets van mij te laten horen, ook die voldoening heb ik al die jaren weten waar te maken. Er komt dus een eind in zicht maar denk niet dat alles wat ik tot nu toe van me heb laten horen, voorgoed verdwijnt. Want er zijn, volgens mijn webmaster, een aantal opties. Te weten een statisch element, waar dan niet meer op gereageerd kan gaan worden en dat waarschijnlijk tot mijn verleden gaat behoren en een dynamisch gebeuren dat ervoor kan zorgen dat ik tot het einde van mijn tijd hoop te continueren. Want ook dat gegeven is onverbiddelijk.

Dat neemt niet weg dat ik nu reeds een vooraankondiging doe van dat wat mij en de mogelijke lezer van dit geheel te wachten staat. Want al de zin en onzin die ik in de loop der tijd heb laten passeren, dat voelt als een kind dat groter groeit. De schoenen van voorheen niet meer past, de kleren die te klein zijn geworden en de baard die ik nog steeds bezit laat groeien en groeien.

Want ook die baard vergezeld mij al vele jaren en vond zijn oorsprong in Santpoort. En ook dat verhaal kent een datum: 1 april 1969. Waar ooit in 2009 maart zijn staart wist te roeren, is het nu al mei en ben ik ook nog eens een jaartje ouder geworden. Waar mijn vader 67 werd, is het mij gegund om dat getal om te draaien. 76. Niet dat ik mij daar op voor laat staan, het is slechts een getal. Dat neemt niet weg dat ik alle vertrouwen heb in mijn webmaster, die er alles aan zal gaan doen om ook mijn aanstaande vertrek en toekomstige bestemming naar voren gaat brengen.

DE TITEL DIE HIJ MIJ VOORSCHOTELDE STEL IK HOGELIJK OP PRIJS: wat te denken van WIKSVERLEDEN.NL?

Weet wel dat ik mij daar nu reeds in kan vinden.
Statisch dan wel dynamisch, het blijft voor mij nog steeds een UITDAGING!

Want de mens is uitstekend in staat om met grote regelmaat te gaan stoethaspelen, om daar weer wat later zijn beklag over te gaan doen. Frivool aan de ene kant en gesluierd aan die andere zijde. Prima in staat om mistgordijnen te laten neerdalen om wat later de zon toe te laten. Balancerend op het slappe koord, dat menig koorddanser jaloers kan maken. Maar zover komt het in de regel niet. Het valt immers niet mee om het achterste van je tong te laten zien. Dan slikken we dat brok eerder gewoonweg door. Even een wat benauwd gevoel, maar daarna wacht wel weer de opluchting.

En waar we ook niet te beroerd voor zijn, is om katjes te knijpen in het donker. Waar een vooraanstaand wereldpersoon een abonnement op schijnt te hebben. En daar duidelijk melding van maakt. Gewoon in zijn ogen, maar tegelijkertijd een ietwat wereldvreemde blik. En met die wereldvreemde blikken van anderen moeten wij het geregeld doen. Weldoeners die niet schijnen te doen dan wat ze beweren. Niet doeners die het dan weer wel doen. waardoor een zeker evenwicht tot stand zou kunnen komen. Maar ook daar ontbreekt het veelal aan. Geen gedoe wat niet wordt getolereerd en wanneer wel dan breekt de pleuris uit. Dan neemt eenieder een bepaald standpunt in, neemt niet de tijd om naar de ander te luisteren en blijft overtuigd van het eigen gelijk. Een situatie die veel weg heeft van een Status Quo wat te vergelijken valt met een wapenstilstand. Of een adempauze desgewenst.

Beleid dat ervoor zorgt dat het pad voor eenieder duidelijk wordt, maar waarbij voetangels en klemmen ervoor zorgen dat het minder begaanbaar wordt. Hoogte- en dieptepunten die elkaar geregeld af blijven wisselen. Want anders loop je wederom de kans dat sleur dreigt. En ook daar zit menigeen niet op te wachten. Weifelen en twijfelen zijn evenbeelden van elkaar, maar blijken niet vaak in een spiegel te kijken. En degene die waagt, wint niet altijd. Waardoor wederom de vraag naar voren komt die ik al eerder naar voren heb gebracht:

‘Waren de Goden kosmonauten of maakten zij stomweg een vergissing?‘

De tijd zal het wederom leren.

Want we rollen in het leven van de ene rollercoaster in de volgende. In de kunst, de literatuur, de gedragswetenschap en als het even meezit ook nog in dat onbegrensde universum. Letten niet meer op mogelijke onthoudings- verschijnselen. Halen geregeld de schouder op, in plaats van dat we de schouders ergens onder zetten. Spreken eerder kwaad dan goed en zijn de weg op vele terreinen kwijt. In het onderwijs, de zorg en in de maatschappelijke verhoudingen. Raadplegen veelal inhoudsdeskundigen die zich uit hun eigen moeras hebben opgewerkt. En proberen nog steeds vliegen van een ander af te vangen, voor we deze doodslaan.

Laten ons niet alleen indoctrineren, maar ook nog geregeld vaccineren. Kunnen de zin en waanzin steeds moeilijker onderscheiden en blijven in staat om van muggen olifanten te maken. En maken desnoods van een scheet een donderslag.

En waar Herman van Veen ooit zong dat hij zo olijk en zo vrolijk was, ook dat is voor een belangrijk deel verdwenen. Laten de put vol stouwen en laten nog steeds kalveren verdrinken. Maken ons (terecht) zorgen om morgen, waaien als het enigszins kan met de winden mee en laten ons nog steeds in de luren leggen. Om maar niet te spreken over de kladden die er voorheen ook nog weleens toe deden. Lurven niet uitgesloten.

Je merkt het al, ben weer lekker op dreef. Het is dan ook niet niks wanneer je de nodige kommer en kwel met een zekere regelmaat op je bordje geserveerd krijgt. Pak een krant, kijk naar het journaal en laat je meeslepen in programma’s als de Mol, de Verraders en nu weer een nieuwe serie die onbegrensde mogelijkheden denkt te gaan bieden. Als een kluizenaar worden we aan de beeldbuis gekluisterd. En laten ons vermaken in plaats van dat we ons zelf vermaken. Spelletjes zijn uit den boze en als je niet veel anders meer kan, dan staat Netflix tot je beschikking.

EN WAAR OOIT EEN HEER OM ADVIES VROEG de tijd van OLLIE B. BOMMEL ook die tijd is voorbij. Je kunt tegenwoordig beter zelf een list gaan bedenken!

Of wat te denken van ANTROPORMOFISME: het toekennen van menselijke eigenschappen aan niet menselijke wezens.

Waren de goden echte kosmonauten?

En misschien lukt het mij om niet alleen een karakteristieke kop te scoren, maar ook nog wat met verschillende lichten te gaan doen.

Hoe, nog geen idee, wanneer laat zich raden en mogelijk dat ook ik in staat ben om het onmogelijke wat langer te laten duren.

De Homo Ludens heeft ook al aan opgang ingeboet. Bidden lijkt mij niet zo gepast hoewel mensen die op de vlucht zijn nog weleens naar deze manier van hopen willen uit blijven kijken. Werk is soms gerelateerd aan het ambacht dat je verricht. Maar ook de voormalige arbeider wil geregeld van zich laten horen. Is het niet door te gaan staken dan is het een welverdiende looneis. Waarbij de werkgevers de neiging vertonen om door middel van winsten hun verliezen goed te gaan praten.

Want bedonderen is nu eenmaal van alle tijden. Zijn het de banken niet, dan is het wel een Senator in Amerika die probeert de kluit te belazeren. Of een voormalig President die in staat blijkt te zijn om zijn belastingen zodanig laag uit te laten rekenen, dat hij zowaar nog geld terugkrijgt.

Van alle markten thuis dus. En waar de gulden verdween, is ook de daalder vertrokken. Laag de rente op spaargeld en hoog de rente op leningen. Want je dient, wanneer je een op de beurs genoteerd bedrijf bent, nu eenmaal winsten te gaan maken. En waar ‘ruggen’ (in het gulden tijdperk goed voor 1000,00 gulden) zijn verdwenen, is het slechts een enkeling die zich nog zo’n rooie rug kan permitteren. Maar dat biljet blijft wel uit de zon, de kans dat die rooie rug verbleekt, is wel degelijk aanwezig.

Een bericht dat neigt naar het verleden, toen Q & Q nog zichtbaar waren op de beeldbuis. Vandaag is het J & J die zich hebben gepermitteerd om wederom in dat verleden te gaan kruipen. Met een doek rond het hoofd, een ouderwetse driepoot en een fototoestel dat door zijn eenvoud alle digitale geweld in de schaduw kan gaan zetten.

Maar de vraag waar het omdraait is de volgende: wat is het resultaat van deze actie?!

En waar genot een waar genoegen kan zijn, daar steekt de overheid een stokje voor. En dan komt de hypocrisie ten volle in het daglicht te staan. Pak een willekeurig kankerstokje, gehuld in een afschrikwekkend beeld en lees wat de gevolgen kunnen zijn. Door simpelweg de belastingen te verhogen, door aan te geven dat drank gewoon voor een enkel prijs de deur uitgaat of dat vervoer nog steeds wordt belast. Wegenbelasting en provinciale opcenten vanzelfsprekend zijn, de gebruiker betaalt. Voor voedsel, voor andersoortige genotsmiddelen, voor de bescherming van het zaad dat in een condoom terechtkomt, door huidbeschermingsmiddelen aan te schaffen, door een lekker luchie aan te schaffen waarbij de verschillende prijzen voor die luchies er niet om liegen. Of zou de mens zelf de boosdoener zijn?

Ik wil bepaald deze laatste optie niet uitsluiten. Maar het kan haast niet anders dan dat de mens zelf over zijn keuzes kan blijven beschikken. En waar water uit de kraan stroomt, daar kan wijwater niet tegenop boksen. Laat staan dat heiligen van geest zich met het fysieke zijn van de mens bezig gaan houden. Noem het dit keer geen raaskallen, maar zolang als ik de beschikking heb over een neutraal Noors buideltje, zul je mij niet gaan horen.

Want daar valt simpelweg geen beeldje op te zien.

Want BB (zonder een derde B) heeft als formateur zijn best gedaan om een coalitie op andere voet in elkaar te smeden. Maar of hem dit gelukt is komt niet eerder naar buiten dat ergens in mei zichtbaar wordt. Wilde plannen zijn er gesmeed en het heeft er veel van dat we mogelijk met referenda te maken krijgen. Of misschien wel met een volksraadpleging. Want een Stad en Landcoalitie doet recht aan de plaatselijke politieke opvattingen dan wel aan de landelijke.

Waarbij OPA, BAS en SPA worden vertegenwoordigd en natuurlijk D66, VVD en CDA ook alom vertegenwoordigt zijn. Een beweging die alle vorige coalities doet vergeten, maar waarbij het oude ziek en zeer nog niet verdwenen is.

En daar zullen we het voorlopig mee moeten doen. Hoewel…

Maar wat te denken wanneer supporters van een bepaalde voetbalclub zich permitteren om spreekkoren aan te heffen, waarbij antisemitisme dan wel racisme een rol gaan spelen. Terecht dat dan de politie ingrijpt, maar de kans dat dit met een sisser afloopt zal voor een enkeling niet van toepassing zijn. Een nacht doorbrengen in een politiecel zal niet direct gaan verdwijnen.

Ik support een eigen club en waag het niet om daar van de leden bepaalde opmerkingen te gaan maken. Maar soms heb ik wel het idee dat er af en toe wat wordt ‘gemierenneukt.’ Dat bepaalde suggesties een beetje in de richting gaan van het zoeken van spijkers op laag water. Waar dan het strand een goede gelegenheid voor biedt. Het gunnen van bepaalde kwaliteiten die je zelf niet tot je beschikking hebt, kan dan een rol gaan spelen. Noem het geen jaloezie, hoewel het toch een beetje die richting opgaat.

Of plannen die ik smeed om een fotoboek in elkaar te gaan draaien, waarbij naar voren komt dat de betreffende leverancier het door een andersoortige wijze van software niet in staat is om aan mijn wensen te voldoen. En dan heb ik de neiging om met een luidruchtig GVD mijn stem te gaan verheffen. Iets dat mij niet lukt, terwijl een ander daar zijn hand niet voor omdraait. Maar ik houd het beperkt: geen spreekkoren, hooguit beperk ik mij tot het vloeken wat ik dan thuis doe.

Waar dan weer geen kerk aan te pas komt!

Het heeft veel weg dat we wederom aan de vooravond staan van een andersoortige bestedingsbeperking, maar dit keer onder leiding van Rutte (VVD). Er was toen nog geen sprake van een CDA en het waren vooral de Katholieken die van zich lieten horen. De Katholieke Volks Partij. En momenteel waarbij graaiflatie een nieuwe standaard aan het worden is, er winsten worden gemaakt die er niet om liegen, komt dit huidige kabinet met een ander plan: 800 kuub gas per jaar. En wanneer je meer gaat verbruiken, zul je dat uit je eigen portemonnee dienen te bekostigen. Niet alleen om de klimaatdoelen te gaan behalen, maar ook om de burger te ‘dwingen’ om wat zuiniger met energie om te gaan.

En slimme meters niet veel meer hoeven te doen dan de teller naar een andere hoogte te gaan brengen. Het heeft veel weg dat Vadertje Staat weer oude paden gaat betreden. En dat in een tijd waarbij nepnieuws de waarheid geweld aan doet. Zoveel oud nieuws in eigenlijk niets nieuws onder nog steeds diezelfde zon. De Aarde draait rond, de dag wisselt met de nacht en waar een Premier geschiedenis heeft gestudeerd, ook daar zal hij geregeld het verleden gaan raadplegen. Loonstijgingen, belastingverhogingen en de kraan die steeds dichter wordt gedraaid, zorgt ervoor dat er slechts een herhaling van de mensheid kan blijven plaatsvinden.

En dat van die geschiedenis? Simpelweg een herhaling van zetten.

Wanneer je niet beter zou weten, weet je dat na de zaterdag de zondag aan de beurt is. Nu weet ik wel beter want ik ben sinds een dag die grens gepasseerd. Welke grens zul je ongetwijfeld gaan vragen simpelweg die van de vijf naar de 6. Het voelt niet veel anders dan al die dagen daarvoor, hooguit dat leeftijd een eenvoudige vorm van tijd aangeeft.

Maar wat het vandaag zo bijzonder maakt; ik kwam gisteren een RR tegen. In prachtig blauw met een leren bekleding. En maakte een foto van achteren. Even laten ook van voren. Maar wat het meest boeiende was de radiator. The Spirit of Ecstasy. Een vrouwensymbool dat niet te jatten valt.

Maar ik heb dat symbool in zekere zin gejat. Al was het alleen maar door die foto…