Hoe troost je, zonder aanraking”
Tot hoever mag die aanraking gaan”
Een arm om een schouder”

Nooit meer vergeet ik dat kleine meisje van 16.
Depressief. Een eigen taal. En zo NIETS dat ze dacht dat als ik de stop uit het bad trok, ze met het badwater weg zou spoelen….

Ze werd opgenomen in een separeer.
Bibberend van schaamte in enkel dat scheurlinnen hes.
(Het was haar tijd van de maand!)
Er lag alleen dat matras
Met een scheurlaken.
Grote angstige ogen…Stil en stijf…Als een konijntje gevangen in het licht. En geen woorden om uit te leggen.
Dus kroop ik tegen haar aan en hield haar stevig vast
En vertelde verhalen tot ze sliep
En herhaalde dat… Elke dag.

We hebben veel herstel gezien bij deze dappere kleine meid
(Wat MOEST ze daar in hemelsnaam””!!)
Ik heb me nooit rijker gevoeld en sterker en krachtiger in delen en samen groeien.
Misschien niet professioneel
Maar God wat was dat waardevol!

Had ik me, wel bewust van mogelijke schade, gevaar of verlies van dit menselijke hoopje ellende gedistantieerd; haar niet het gevoel gegeven persoonlijk betrokken te zijn, dan was ze, dat weet ik tot diep in mijn ziel, verloren geraakt.

Een dergelijke ervaring maak je niet vaak mee. Vaker intelectualiseer je wat je ziet, zodat je op een onpersoonlijke, afstandelijke of onschadelijke manier kan observeren.
Dat zal wel veiliger zijn, maar deze beleving zit in mijn hoofd als in een gouden lijstje.

Ik zie dat nog steeds en beschouw… de wetenschap dat ik soms van iemand hou
Niet als voorbijganger kun je dan zijn, zelfs niet langs je eigen spiegeling.

ZZP
Daar doe ik ook nog eens aan mee..
Alles is "hoog"als ZZP-er.. De kosten, de verzekeringen, de inzet en de spanningen..
Maar toch is de waardering dan helemaal van jou
En vind je, zelfs in crisistijd, als zelfstandige nog wel eens een "kwartje tussen de dubbeltjes", zoals mijn (ondernemer) opa altijd al verklaarde..

De vergelijking is niet uit mijn hand helaas, maar ja, ik ben dan ook geen sterrekijker.

Donderdag 23 oktober jl. spitste ik mijn oren op het moment dat ik naar DWDD keek, toen op een gegeven moment Vincent Icke (hoogleraar theoretische sterrenkunde Universiteit Leiden) gevraagd werd om over een actualiteit te praten.

De kranten staan er de afgelopen maanden & weken bol van, aandeel Fortis tot onder de euro en RTLZ heeft er een dagtaak aan.

Vincent gaf aan dat hij moeite had met de kredietcrisis, zeker met het niet tastbare van de hele crisis. Zo moet hij als sterrenkundige altijd tastbaar bewijs kunnen leveren en zijn conclusies baseren op feiten… Hij greep terug naar de strip ” Tom Poes en het monster Trotteldrom“ uit Olivier B. Bommel van Marten Toonder.
Deze strip uit 1964 gaat over het monster Trotteldrom.. Kijk naar de brug die de hoogleraar slaat tussen deze strip en de kredietcrisis van 2008.
naar ik meen via youtube terug te zien.
echt een aanrader.