<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Reacties op: op vall end	</title>
	<atom:link href="https://www.wiksverleden.nl/op-vall-end/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://www.wiksverleden.nl/op-vall-end/</link>
	<description>Bijzonder gespiegeld Mens - 5.261 artikelen, 13.681 foto&#039;s - Zie ook mijn laatste 1.237 artikelen op WiksWegen.nl</description>
	<lastBuildDate>Wed, 17 May 2023 23:40:12 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.3</generator>
	<item>
		<title>
		Door: de schrijver		</title>
		<link>https://www.wiksverleden.nl/op-vall-end/#comment-308</link>

		<dc:creator><![CDATA[de schrijver]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 04 Oct 2009 18:30:52 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wiksverleden.nl/op-vall-end/#comment-308</guid>

					<description><![CDATA[... rolt er toch een traan...]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>&#8230; rolt er toch een traan&#8230;</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Door: robert-jan		</title>
		<link>https://www.wiksverleden.nl/op-vall-end/#comment-307</link>

		<dc:creator><![CDATA[robert-jan]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 04 Oct 2009 01:56:26 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://www.wiksverleden.nl/op-vall-end/#comment-307</guid>

					<description><![CDATA[En dat deed je op een manier waardoor velen jou zullen herinneren. Een herinnering aan een medestudent. Nee, niet tieten kont tieten kont etc... Ik kan me de woorden die je aan haar wijdde niet meer herinneren. L.P. laat wellicht een belletje rinkelen. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jou les die dikwijls in haar ogen te laat begon, ware het niet dat zij niet leek te snappen dat de les. Jouw les reeds in het rookhok cq koffie lokaal was begonnen.&lt;br /&gt;
Onwrikbaar als haar commentaar dat de lessen om negen uur dienden te beginnen willigde jij haar eis zonder morren in. Ik die dit wel jammer vond, maar ja degene aan de kant van de regel dan wel het gelijk laat zich moeilijk tot anders denken aanzetten.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mooi vond ik het dan als jou associeren haar verschrikt deed bladeren in het psychiatrie boek van o.a. D.Polhuis om vervolgens geen id. te hebben waar je het over had. De taal die jij sprak die die van woorden oversteeg. Voor degeen die oog had voor dingen die niemand ziet. De constante aanraking door jou met hen die zich in een hoefijzer rond je hadden geschaard. Leek het voor de leek in mij het meest als een smid die werkend aan het aambeeld het tastbare verbindt met het ontastbare. &lt;br /&gt;
De zinderende hitte van het metaal wat zich ver voorbij het feitelijke metaal manifesteerde.&lt;br /&gt;
Ogenschijnelijk gebeurde er niets met dat metaal. Het bleek na een sissend bad nog steeds metaal. Toch was er een significante verandering opgetreden. Cellen waren dichter, waren nauwer. Molecuul verbindingen bleken veranderd. Een scheikundig proces in werking gesteld door een tovenaar die...&lt;br /&gt;
Ja die...&lt;br /&gt;
Die werkte met wat voorhanden was, zonder de indruk te wekken zelf te weten wat. Iets, als ik dit zeggen mag. Wat u verondersteld in ieder mens aanwezig te zijn, dus door u aangesproken. Als een tuinder verondersteld dat de grond doorspekt is van zaad. En water en licht behoeft om maar te groeien. En dat te durven laten gaan. Aan moed heeft het u in die zin nooit ontbroken. Meer moet ik er maar niet over veronderstellen in de stelligheid van de woorden die zich zowaar op het scherm hebben ontvouwt. &lt;br /&gt;
Mooi vond ik het... Jammer vind ik het dat... Al kan ik me niet voorstellen dat je veranderd bent, voor mij ben je hier in dit medium nog altijd de zelfde. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Stel ik me zo voor je de intimiteit van een lokaal met leergierigen mist. Als een smid die hamert en vormt zonder het voelen van de zinderende hitte die daar voor nodig is.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
onder het mom van...&lt;br /&gt;
boer zoekt klant&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Roept u maar een tijd en plaats]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>En dat deed je op een manier waardoor velen jou zullen herinneren. Een herinnering aan een medestudent. Nee, niet tieten kont tieten kont etc&#8230; Ik kan me de woorden die je aan haar wijdde niet meer herinneren. L.P. laat wellicht een belletje rinkelen. </p>
<p>Jou les die dikwijls in haar ogen te laat begon, ware het niet dat zij niet leek te snappen dat de les. Jouw les reeds in het rookhok cq koffie lokaal was begonnen.<br />
Onwrikbaar als haar commentaar dat de lessen om negen uur dienden te beginnen willigde jij haar eis zonder morren in. Ik die dit wel jammer vond, maar ja degene aan de kant van de regel dan wel het gelijk laat zich moeilijk tot anders denken aanzetten.</p>
<p>Mooi vond ik het dan als jou associeren haar verschrikt deed bladeren in het psychiatrie boek van o.a. D.Polhuis om vervolgens geen id. te hebben waar je het over had. De taal die jij sprak die die van woorden oversteeg. Voor degeen die oog had voor dingen die niemand ziet. De constante aanraking door jou met hen die zich in een hoefijzer rond je hadden geschaard. Leek het voor de leek in mij het meest als een smid die werkend aan het aambeeld het tastbare verbindt met het ontastbare. <br />
De zinderende hitte van het metaal wat zich ver voorbij het feitelijke metaal manifesteerde.<br />
Ogenschijnelijk gebeurde er niets met dat metaal. Het bleek na een sissend bad nog steeds metaal. Toch was er een significante verandering opgetreden. Cellen waren dichter, waren nauwer. Molecuul verbindingen bleken veranderd. Een scheikundig proces in werking gesteld door een tovenaar die&#8230;<br />
Ja die&#8230;<br />
Die werkte met wat voorhanden was, zonder de indruk te wekken zelf te weten wat. Iets, als ik dit zeggen mag. Wat u verondersteld in ieder mens aanwezig te zijn, dus door u aangesproken. Als een tuinder verondersteld dat de grond doorspekt is van zaad. En water en licht behoeft om maar te groeien. En dat te durven laten gaan. Aan moed heeft het u in die zin nooit ontbroken. Meer moet ik er maar niet over veronderstellen in de stelligheid van de woorden die zich zowaar op het scherm hebben ontvouwt. <br />
Mooi vond ik het&#8230; Jammer vind ik het dat&#8230; Al kan ik me niet voorstellen dat je veranderd bent, voor mij ben je hier in dit medium nog altijd de zelfde. </p>
<p>Stel ik me zo voor je de intimiteit van een lokaal met leergierigen mist. Als een smid die hamert en vormt zonder het voelen van de zinderende hitte die daar voor nodig is.</p>
<p>onder het mom van&#8230;<br />
boer zoekt klant</p>
<p>Roept u maar een tijd en plaats</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
