Een titel die geen vraagteken behoeft om die er direct bij te vermoeden. Wordt het Show nieuws of volgt een zinneprikkelend relaas ala Flelix meurders.

Wie weet waarom een tekst begint zoals deze begint. Voor mij is het meestal slechts een excuus om meer woorden te laten volgen. Hopelijk is er dan geen sprake van kant noch wal raken. Maar dat is na de bewuste druk op de groene knop aan de lezer. Redigeren is na het schrijven op dit medium niet mijn sterkste kant. Hob klaar en de ether in. Maar of dit het saillante detail is wat de titel doet vermoeden”

Wat wel een saillant detail te noemen valt is het feit dat de Nederlandse gewesten tussen de oorlogshandelingen tijdens de tachtig jarige oorlog kannonen leverde aan Alva, die ze vervolgens gebruikte om…
Maar dat is een bekende geschiedenis. Waar 3 en 8 oktober enkel de heldhaftigheid viert. Wat dan weer als de mooiste kant van de medaille kan worden gezien.
Alszo waarschijnelijk ook gezegd kan worden van dat spreekwoordelijke dubbeltje wat een kwartje wordt.
Gelukkig kennen we ook die mooie mantel der liefde en tijd heelt alle wonden. Hoe dank zij jin en jang het goede omarmt wordt door ook haar tegenhanger.
Maar ook dat is niet waar ik heen wil in dit verhaal.

De tijdsgeest. De gebruiken de on- en de mogelijkheden die het een en ander met zich mee brengt. Modegrillen, tendensen of gewoon de waan van de dag. Die laat mij mijn eigen gang maar gaan…
uit speakers laat schallen. Vivre met dat heerlijke franse timbre. Trilling in een zakdoek gecamoufleert, weggeslikt en de schouders er onder. Doorgaan.
Van metromannen geen notie het was opzij ook niet die dat heeft bedacht.
De grillen van de dag, we worden er onbedachtzaam aan blootgesteld en laat ons buigen, laat ons doen wat we doen.
En wordt er tot slot als saillant detail een glimlach op ons mond getoverd door die onbekende dame die geenszins bedoelt ons een magisch tot de verbeelding sprekend stukje kant toont. Maar ook dat is wellicht naief. Want zo is het toch meestal de vrouw die ons laat inzien wat we werkelijk voelen, precies wetend wat ze doet en met welk effect als elke cel in onze spieren ons vooruit jaagt. Zij ons onderwijst en richting geeft zoals eens ons moeder.
ons erkent is onze wens te overleven. Ons te horen brullen en ons over de bol aait van goed gedaan jochie. Je mag er zijn.