Jaar: 2013

Geld. Geld. Geld. Geld. Geld. Geld. Geld. Geld. Geld.

Wat denk je” Daar draait een belangrijk deel van de wereld om. En dan slaagt de AEX er net niet in om voor het einde van het jaar die magische grens te overschrijden. Likken velen hun wonden en zien hun eindejaarsuitkering voor een belangrijk deel in rook opgaan. En dat betekent dat de kerstkalkoen dit keer niet gevuld wordt met witte truffels, dat de Champagne wordt ingeruild voor een bubbeltjeswijn in de aanbieding, en dat het vuurwerkpakket dit keer zijn oorsprong vindt in de Grand Bazaar. Dat de veiligheidsbril van Prinses Margriet minder over de toonbank heen zal gaan, omdat er nog minder de lucht ingaat. Tenslotte is Jan van Speijck wat dat betreft nog steeds legendarisch. En staat hij tegenwoordig nog steeds in Egmond als een paal boven water, terwijl hij zijn licht over het geheel laat schijnen. Daar gaat het momenteel niet om, neen, Nederland maakt zich op voor een volgend miljard. Dit keer niet door te bezuinigen, hoewel dat waarschijnlijk ook weer zal worden aangekondigd, maar dit keer om te komen tot een miljard pin-betalingen. Ternauwernood bekomen van de schrik dat ‘ook een klein bedrag mag’ en er geen extra kosten meer aan worden verbonden (op die enkele chinees na die voor een bedrag onder de 10 euro nog steeds een extra bedrag van 25 eurocent berekent), worden we nu aangemoedigd om alles met behulp van die gleuf aan gelden te voldoen. En daar heb ik zelf wel wat moeite mee. Want waar het draait om geld, heb ik het lieven fysiek in mijn handen. En zeker nu het huidige kabinet in staat is om miljarden nar de staatskas over te hevelen, terwijl het uitgavenpatroon vergelijkbaar dan wel de oude wet van het ‘steeds minder meer’ gaan uitgeven volgt.

Het kan niet op. En hoewel het in vele gevallen over dreigt te raken met gelden die op konden door faillissement, boventalligheid, inkrimping, ontslag dan welde noodzaak om nog verder te gaan korten, gaat de andere kant, de kant van de uitgaven, nog steeds door. Een teruglopende economie hoeft nu eenmaal niet in te houden dat… en dan komt de man die het voorrekent in beeld, de organisatie die met tienden van percentages werkt, de uitgeschreven werkzoekenden en de illusie dat daardoor dit bestand aan de ‘beterende hand’ zou zijn, de zorgverzekeringen die dalingen aankondigen gepaard gaande met een extra uitkleding van het basispakket, de nutsbedrijven die de dollartekens hebben ingeruild voor die van Europa en de Roebel die ook om een internationaal teken vraagt. Laat staan dat de Yen, en op termijn ook de Yang een eigen symbool weet te vergaren.

In zo’n wereld leven wij: in zo’n land leef ik, in zo’n provincie mag ik zijn en in zo’n plaats, in zo’n wijk en dan in deze straat mag ik zijn. Heb ik dit keer besloten om de Kerstkaart van een ‘eigenzinnigheid’ te voorzien, door foto’s van mijn hand aan anderen te doen toekomen. Heb ik weer eens nagelaten om ook dit keer heel expliciet te zijn: mensen fijne dagen toe de wensen. Neen maak ik het af met goede dagen en laat ik 2013 zijn voor wat het geworden is: het woord wat werd verkozen ( na weigerambtenaar en plofkip) is prticipatiesamenleving. Een woord dat zijn ‘roots’ vond ergens in de jaren negentig van de vorige eeuw, toen Lubbers en Kok pogingen ondernomen om het ABP miljarden af te troggelen (hetgeen is gelukt in de vorm van een ‘staatsgreep’, de staat greep en graaide en het kwartje van KoK werd heilig verklaard!) waar het ene gat met het andere werd gevuld en niet veel later iedere willekeurige Nederlander op zijn of haar wijze, met behulp van de banken, zichzelf ook constant wist te besodemieteren tot…

Lehmann viel om, maakt momenteel echter weer miljarden winst ABN/Amro, ING, Reaal en al die andere smaakvolle boterletters lieten de boter van hun hoofden druipen en de overheid, ach Wellink wist van niets en De Nederlandsche Bank was nergens. Het heeft veel weg van kalveren die naar het slachthuis werden gebracht, veelal stierkalveren. Gelijk rammetjes als lamskoteletten het onderspit dielven. Beter gezegd dolven, gelijk het AMC vandaag met excuses richting de weduwe van huisarts Tromp nar buiten kwam. We blijven dempen: al was het alleen maar om het water uiten de deur te houden. De waterbelasting zal verder gaan stijgen en als watertaks door het leven gaan…