Jaar: 2011

Kijk, het jaar loopt hard gillend ten einde. Dat betekent dat de jaaroverzichten weer worden verzameld en de laatste handen worden gelegd aan de necrologieën. Wat zij deden, de jaren dat zij waren en de werken die zij achter lieten. De onnavolgbare programma’s waar zij een belangrijke plaats in hadden genomen. Als presentator, illustrator, parodist of mogelijk de illusionist die in ieder van ons schuil gaat. Of schuil kan gaan. Vandaar ook mijn kleine bijdrage in deze. Terug in de tijd. En tijd laat ik dit keer geen onbelangrijke rol in dit geheel spelen. Doe het, wederom, zonder afbeeldingen. Die leiden maar af. Die laten woorden tegen de klippen keren, of vallen in het niet.
Het zijn, voor vandaag, wat bedanken. Van mensen. Van mensen die ik ooit het spannende pad van de psychiatrie mocht wijzen. En de persoon die zij in dit geheel ontwikkelden. Daar kan ik/ kon ik niet omheen. Voor sommigen was er een vroegtijdig einde, voor anderen werd een wat langer pad. Een groot deel was in staat om binnen de daarvoor gestelde tijd het diploma in ontvangst te nemen.
Na 3 jaar, 2 meisjes en een diploma rijker. GEWOON HOI. En bedankt voor je ondersteuning de afgelopen jaren. Groetjes, Astrid. Schulz tekent voor Snoopy. Het blijven peanuts.
Beste Wik, Ondanks dat de afgelopen weken er wat spanningen waren en het niet zo lekker ging, toch bedankt voor alles, Namens de hele klas.
Baldwin, Trudy, Jurjen, Tom, Wendy.Alidis, Erik, Wilbur, Madelon, Maaike V., Maaike H., Vincent, Ilona, Claudia, Jeroen, Estella, Leo, Hiske, Lottie, Rianne, Debby

’n Vriendelijk woord

’n gewillig oor

’n blijk van Medeleven

Mogen huilen

Mogen wanhopen

Begrip

’n beetje warmte

Geborgenheid

Geen angst hoeven te hebben

Positivisme

Jezelf kunnen zijn

Vrij zijn.

Ik heb deze kaart gekocht, omdat hier een haas op staat afgebeeld. Naar mijn idee heb ik me 9 mnd. lang lopen haasten. Snap je de grap. Ha ha! Naar school, werken, scouting, oppassen, leren, problemen. Ik ga me nu ook onthaasten, en wel door jou tip. Daar wilde ik je heel erg voor bedanken. Ik weet niet of ik het anders gered zou hebben. Ook bedankt voor alles wat je mij hebt geleerd. Groetjes, Madelon.

Ze gaan de deur uit. In het kader van loslaten. Maar niet voor ik ze heb gememoreerd. Zoals ik ook een tweetal andere berichten ga memoreren. Een van Roel Brakenhoff (ooit een van de vijf vaders van de dichtbundel ‘Ik ben voor niemand iemand meer) en het andere bericht van Rob Masdorp.

Berichten uit de tijd. Berichten uit een deelbaar verleden. Toen de tijd zich net zo ten einde spoedde als dat de huidige tijd zich voordoet. Niet bij gebrek aan beter: meer vanuit de overweging dat wat er nu staat uiteindelijk ook in de tijd zal gaan verdwijnen. Zoals uiteindelijk alles verdwijnt. Tenzij ik het nog enige tijd bewaar. Ook dat zal door de tijd aan slijtage onderhevig zijn. Memento Mori. Neem daar echter wel even de tijd voor!