Jaar: 2013

Hoe de dag van morgen zal gaan verlopen, blijft vandaag (donderdag 030112) nog wat ongewis, maar waar die zal verlopen is dit keer geen gegis! Rotterdam staat, na een jaar van stilstand (vorig jaar zijn we in Haarlem gebleven vanwege het weer), van plan om Rotjeknor weer eens met een bezoek te verblijden. Vereren is dit keer ietwat teveel van het goede! Er staan nu eenmaal nog wat culturele zaken op ons program. En wij, niet geheel ontspeende culturele barbaren, verheugen ons op… nou het zal erom gaan spannen. Mogelijk dat de laatste klappen die zich vandaag op dit scherm voordoen, dan ook de laatste klappen van de rotjes zullen zijn, en dat de zon ons overvloedig in haar stralen zal gaan behagen. Dan, en ook niet eerder, heb ik niets te klagen! Spreek je mogelijk bij. Wanneer de trein het voor elkaar krijgt om te blijven rijden…

De noemer is simpelweg sequentie. In de muziek een bekend fenomeen, in de fotografie sinds de jaren zeventig door de bekende Nederlander Michel Szulc-Krzyzanowski wereldwijd wereldkundig gemaakt. Simpelweg valt dit te omschrijven als een beeldenreeks. Anders gezegd: een opeenvolging. Het behoeft dan ook geen betoog dat de ronde Rotterdam geheel in dit teken is komen te staan. Maar eigenlijk begint dit verhaal op de voorgaande avond. Want Jan nam Erik’s honneurs waar, geveld als deze was door een aanval van migraine. Hetgeen mij ertoe brengt hem, van deze kant, alle sterkte toe te wensen!

Beeldherhaling. Net als in de film maar dan toch nog even anders. Waarbij niet zo zeer de snelheid een rol speelt, waardoor beweging valt waar te nemen, maar de opeenvolging een verhaal veronderstelt. Nu schijnt het zo te zijn dat in de muziek het fenomeen looping ook een rol kan spelen (zoals ik uit welingelichte kring vernomen heb), maar of dit ook van toepassing kan zijn in de fotografie hult zich, op dit moment, nog in raadselen. Raadselen waarbij het een het ander niet uitsluit, mogen mij in het bijzonder verheugen. Niet dat ik de man ben die zich in raadselen hult, dat zou immers te veel van mij gaan vergen, doch meer door de gelegenheid die zich dan voordoet!

Dat voordoen heeft veel weg van de al eerder naar voren gebrachte herhaling. Ik geef dit keer de voorkeur aan het moment wat ik gisteren mocht vastleggen. Een opgelegde kans als het ware, ware het niet dat ook ik van de mogelijkheid gebruik heb weten te maken, gelijk een dief die verdwijnt in de nacht.

Genoeg echter.! Een tweetal voorbeelden waarbij de beelden als een mogelijke sequentie een rol zouden kunnen gaan spelen. De herhaling die zich op een ander moment weer kan voordoen. Want ook die gelegenheden geven die eerder gememoreerde dief een kans. Tenslotte gaat het in het leven veelvuldig om kansen, waar ooit problemen werden geconstateerd. Of dit ook past in een beeld van sequenties…”!