… altijd zo zou blijven!
Te pas dan wel te onpas, geenszins een vraag maar meer een constatering. Loop je in de pas levert dat in doorsnee geen enkel probleem op, maar zodra je even een pas buiten het paadje maakt, kun je in de problemen raken. En dan zullen over het geheel de rapen niet alleen gaar zijn, maar ook nog eens niet te vreten simpelweg door het feit dat het suikergehalte in die rapen uitzonderlijk hoog schijnt te zijn. Er is namelijk een offensief voor wat betreft het aantal suikers dat in toegevoegde waarde aan het origineel wordt toegevoegd stilaan de media aan het bewerken. Koolhydraten gelijk de vetten gelijk de eiwitten dan wel de glutomaten en de zouten schijnen invloed te hebben op het gestel van de mens. En met dat gestel van de mens in het algemeen en de Nederlandse mens in het bijzonder, schijnt het over het algemeen niet zo goed te gaan. Althans dat beweren mensen die daar niet alleen voor gestudeerd te hebben, maar dit ook nog eens aan den lijve hebben ondervonden. Proefondervindelijk heten deze inhoudsdeskundigen. En waar de een zweert bij het biologisch dynamische model van Rudolf Steiner, trekt een ander een volgende kroket uit de FEBO-muur. En allen pretenderen het eigen gelijk. Het heeft veel weg van voormalige parochies die verdwenen zijn. Toen kon men daar nog op bouwen en vertrouwen nu, door een toenemende leegloop, is het vooral de vos in de mens die de passie preekt. Waar is het geluk van toen gebleven, mosselen waren weggelegd voor de armen en zo af en toe een mandarijn werd verorberd”! Toen een ontbijt bij Tiffany op het witte doek verscheen en de romantiek van het doek afdroop” Toen er gespaard werd om een uitzet bij elkaar te harken, laat staan dat bij een trouwerij er wat luxer werd gegeten dan men gewend was” Toen feestjes zich kenmerkten door een beperkte hoeveelheid alcoholische versnaperingen, een aantal flesjes bier, het advocaatje wel werd voorzien van vers geklopte slagroom en er zo stevig gerookt werd dat iedere roker over zijn eigen sigarettenmerk kon beschikken. Toen de gulden nog een daalder op de markt waard was en toen… bedacht ik dat door naar de expositie in het Gemeente Museum in Den Haag niet alleen Audrey Hepburn naar voren kwam, maar ook die glimmend gepolijste tegenspelers van haar. Gary Grant, Humphrey Bogart om maar eens wat namen te noemen. En dat in juist die periode waarin geluk zo gewoon was, dat niemand zich daar eigenlijk bewust van was. Dat de was bij sommigen de deur uitging en bij vele anderen wekelijks een wasmachine werd gehuurd. Kom daar nog eens om, wanneer je in de verstelde kleren van een zus of een broer die groter was gaan groeien je niet beter wist dan dat het zo was. En het waarschijnlijk wel altijd zo zou blijven…




Laatste 15 Reacties