Textuweel

… m’n vader is alcoholist… en dat op 11 november. Hetgeen mij dan weer nieuwsgierig maakt wat daar op valt te rijmen. Dist, gist, kist, list, mist, pist, sist, tist, vist, wist, zist dan wel dat tist en zist weer eens van een rood golfje worden voorzien. Zal wel weer niet bestaan, maar zolang dit apparaat doet wat het moet doen, zul je mij niet horen klagen. Om centjes wordt niet meer gezongen en zolang de appels en de peren bij Lidl in de aanbieding zijn, hoor je weinig kinderen om ooft vragen. Altijd weer de moeite waard gereguleerd gaan bedelen. Dat Sint Maarten ooit een heilige was, ook dat dient nog geregeld aan de vergetelheid te worden ontrukt. Hoewel, met de komst van die andere Heilige en het hele geneuzel daaromtrent, hoop ik toch dat dit soort tradities nog jaren blijven bestaan. En dat verre voorvaderen nog steeds worden aangehaald als zijnde kooplieden die daardoor de Gouden Eeuw tot stand wisten te brengen, het zijn kniesoren die daar een slaatje uit proberen te slaan. Althans, dat is mijn opinie op dit moment. Dat de slaatjes tegenwoordig ook door Vadertje Staat worden opgesoupeerd, daar hoor je menigeen over klagen, maar kent tegelijkertijd tot dit moment (nog) geen gevolgen. En toch krijg ik het enigszins benauwd. Met rasse schreden nadert 1 januari 2015. Het jaar van de grote veranderingen. Het jaar waarin gemeenten worden opgezadeld met verregaande veranderingen in de zorg. Waarin Wiebes komt met een naheffing, die allen in de portemonnee zal gaan raken. Waarin Brussel nog steeds dicteert en er van een Groot Nederlands Dictee misschien wel geen sprake meer zal zijn. Ik bedoel maar.
Maar wie ben ik om daar aandacht aan te gaan besteden dan wel ophef van zal maken. Ik trek mijn eigen plan en zal er geen traan om laten wanneer dit kabinet vroegtijdig uit elkaar spat. Veranderingen. Niemand ontkomt daaraan. Wijzigingen, opdat de meute ook in de toekomst verzekerd is van… mondiaal, globaal dan wel diagonaal wordt het leven langs een lineaal gelegd. En zelfs dit woord komt deze machine als onbekend voor. Neen, de tijd dat God nog voor ons aan het zwoegen was, ook die tijd valt niet meer terug te halen. Een 24-uurs economie, de wereld in een handomdraai en her en der nog een verdwaalde kluizenaar. Paradijsvogels waren het, zijn het. Maar ook die zijn op een avond als deze, met een lantaarntje te zoeken…