Perpetuum homo mobile.

vandaag deel twee erl EI!

Gelijk ieder jaargetijde een eigen kleur naar voren brengt, zo kan iedere verandering van kleur een eigen stemming weergeven. De prikkel, aanwezig, geeft de ruimte voor de vrije associatie waardoor ik het eendenei verlaat en dit inruil voor een slangenei. De schaal van dit ei is veel minder kwetsbaar, taaier van structuur en kan ons gaan verrassen. Niet zozeer door de vorm, mar meer nog door zijn inhoud. Een slang,maar wat voor een” Een wurgende niet gif spuwende Anaconda, een dodelijke gifspuwende soortgenoot of een lieflijk addertje, zich van geen kwaad bewust” Een slang, verleider in het Paradijs, waar wij heden ten dage nog steeds voor boeten. ‘The serpent’s egg’ door Bergman weergegeven of toch weer gewoon een vorm doordrenkt met kleurtjes, vloeiend gestold materiaal, voorzien van glinster gelijk een meer zich spiegelt aan de maan. Ieder zijn kent zijn vervolg, ieder iets doet zich voor op het moment dat het zich voordoet. Ik betrap me er op dat ik zelf bezig ben het ovaal te ontkennen, weer cirkelvormig denk en mijn slang in een hoepel verander, gelijk zijn kop zijn staart pakt om op deze manier verder te tollen. De tollenaar, de magier, de elfen en de feeen beginnen hun rondedans en ik, ik dwaal verder gelijk mijn weg verlicht wordt door de dwaallichtjes, mijn weg bepalend. Ik houd me vast aan het magisch ei, maar ik ervaar bij iedere stap die ik maak, dat mijn schreden steeds minder weerstand ondervinden van de weg die ik bewandel. Nog is het niet te laat om op mijn schreden terug te keren, maar ik moet door, ik ga verder. Wee degene die ontdekt, dat niet alles illusie is, weeklaag mee, klaag een week. Laat je fantasie de vrije loop, loop niet achter je fantasie aan maar koester deze en laat de koestering je hart verwarmen. Om je heen is het grauw. Rust uit en laat de schaal het werk doen. Neem even de tijd… tot nu en ga straks weer bezig! De graal zal je beschermen, zonder dit in de gaten te hebben, zonder besef, intuitief weten, waarbij de verklaring afbreuk aan dit weten doet. Neem het zoals het zich aan jou voordoet, berust niet maar aanvaard. Aanvaarding is de grootste dank, die je kunt tonen. Wordt wakker, kijk om je heen, stop een moment en ontdek dat je bent. Er zijn, door niet te worden maar er zijn, terug naar de oervorm. Was het de kip of is het ei” Beide zijn, niet altijd de eerste maar wisselen elkaar af zonder zich daar verder druk om te maken. Dat kunnen wij, menselijk ei, gelukkig wel, waardoor de mens in zijn oneindige wezensvorm continue in de herhaling valt, de vraag levend houdt en het antwoord blijft herhalen zonder door te dringen tot de kern. Perpetuum homo mobile.