Zaterdag, Bath dag

Zaterdag, 8 augustus 2015. / Zaterdag, 29-08-’15.
Bath dus. Zusterstad van Alkmaar en mogelijk daardoor wederom vergeven van de toeristen. Waar wij onszelf dit keer niet onder scharen. De Kathedraal: niet bezocht. Romeinse baden: vergelijkbaar. De toegangsprijs sinds 1980 is aanmerkelijk omhoog gegaan en een uitzicht op het vierkante badwater, tijdens een rondje in het vierkant wordt door de prijs (18,95 pond p.p.) ook niet erg aantrekkelijk gevonden. De foto’s van toen zijn vergelijkbaar met het moment nu… daar die ponden nog steeds de neiging vertonen te gaan vliegen en om veel geld aan ‘ouwe meuk’ ietwat oneerbiedig te gaan besteden, zit er ook dit keer niet in. Gescheiden wegen dit keer, Leo op zoek naar CD’s, Ria en Ans op zoek naar H & M of Zara desnoods, maar geen winkels in die zin gevonden. Hooguit een dame die het presteert in een vierkante glazen box zich zowel erin als wel eruit te wringen, hetgeen voor bijzonder veel publieke belangstelling zorg draagt. Dat zij daarna met een grote buidel rondgaat, doet dit keer absoluut geen afbreuk aan de vraagprijs. Eenvoudig weg wat de toeschouwer voor haar kunsten overheeft. Geen bijzondere winkels gevonden, hooguit een postkantoor waar ik een kaart post voor Jan, maar dit keer niet over zijn postcode beschik en met een hoop aan zegens alsnog de kaart op de post doe. Warm die dag, hetgeen ons doet snakken naar een drankje, een terras gevonden, een kaasplankje besteld en alleraardigst door een Engels echtpaar geholpen.
In die zin dat zij ons weten te adviseren wat voor kaas te nemen, onderwijl een gesprek met ons aanknopend, waarbij ik gewag maak van mijn ervaring in Glastonbury. Ongetwijfeld zal mijn uiterlijk hebben meegespeeld, wanneer ik vertel dat juist die stad mij bijzonder aansprak. Eigenlijk een back tot the future ervaring. En dan een bijzondere ervaring. Ik word aangesproken door waarschijnlijk 16-jarigen die, met ponden in de hand, mij vroegen om sigaretten voor hen te kopen, maar moest ze dit keer hevig teleurstellen. In mijn onschuld begreep ik in eerste instantie dat zij mij de weg naar die Tobacconist vroegen, probeer de weg daarnaar toe te duiden om tenslotte… met de bus terug naar de Park & Ride waar de auto in blijdschap op ons staat te wachten. Een rit van uiteindelijk 8 minuten, maar wel een bijzondere ervaring. Trein, bus en stoomtrein, boot alleen het vliegtuig ontbreekt dit keer. Met behulp van onze Tom Bath achter ons gelaten en op zoek naar Bradford-on-Avon. Een voormalig fabrieksstadje dat zich bezighield met de productie van lakens.
Op zaterdag maakt het een wat verlaten indruk. Auto geparkeerd, de muntjes in de gleuf en de stad, met voornamelijk steile straatjes beklommen. Het Town centre kenmert zich doordat je, voor je het weet, het centrum alweer hebt verlaten. Maar… ook hier weer een winkel in welfare. Een boek voor Sabine (Great Poems), Wally die doet denken aan de legpuzzels van Jan van Haasteren voor Marjolijn en voor mezelf een stripboek waar een circus een rol in speelt verwisselen van eigenaar. Een rijkdom voor dit keer maar 5 pond! Het is zaterdag en ook dit keer gebruiken we de maaltijd in the Cross Hands. Niet eerder dan eerst te genieten van een drankje en daarna aan de soep, Ceasars salade, sirloin beef voor Leo en fish and chips for me. De Sainsbury pinda’s zijn op, het knabbeltje bij de drankjes deed het goed en het bier is ook dit keer weer Stella Artois. Al met al begint het einde in zicht te geraken. Morgen nog zo’n 300 kilometer voor de boeg, terwijl we vandaag de 2000 kilometer zijn gepasseerd. Stonehenge en Avebury staan voor morgen op het programma, de M weg wacht en de groene wegen zullen zich ook voordoen. Maar… ik misdraag mij. Heb een hapje genomen van een stuk chocoladecake die de gasten die naast ons hebben zitten eten hebben laten staan. Verrukkeluk! Dat dit voor enige hilariteit zorgt, behoef ik niet nader toe te lichten. Dat ik dit deed is waarschijnlijk te danken aan het feit dat ik mijn derde Jameson Irish Coffee heb mogen nuttigen…