Paul, Ton en Lisette.

Een herendag dit keer. Het is ook een brief van de ANWB die gericht was aan Meneer in plaats van Mevrouw. Terwijl de Heer veelal als aanhef wordt gebruikt. Maar dat doet er weinig toe. Ton en Paul, twee heren van een ietwat gezapige leeftijd, waardoor ik me onder de ‘jongelingen’ schaar. Van Paul kies ik dit keer voor ONRUST
Tussen gevallen fruit sleept een wesp / gehaast een krekel door het gras // achter de horizon zakt de zon // onder de appelboom wordt het stil // dan ploffen twee appels op de grond / waarvan een op de wesp // boze opzet, toeval, het noodlot” // er is iemand jarig, vers appelgebak / maar wie durft nog” En van Ton: 7102 PERSONALIA
Toen ik 8 was / woonde ik aan het strand / van Cadzand / waar ik de zee zag // Toen ik 80 was / woonde ik aan het strand / van Ameland / waar ik zelf zee was // Hiermee heb ik mijn leven / in het kort omschreven / Ik sloop door de plooien / door de tijd in mijn / huid gegraven.
Kort, krachtig en bijzonder. En juist voor vandaag genoeg. Ik had een crematie. Van de moeder van Jan. in Zoetermeer. En dat is meer dan genoeg voor vandaag!