Jarig zijn.

Een stralende dag. En dat mag ook weleens gezegd worden! Alleen de kou vergt toch wel enige bedekking, muts op, wanten aan en vooruit met die banaan. Ria is toegezongen door haar collega’s. De appjes zijn niet van de lucht. Terwijl zij er toch wel wat moeite mee heeft. De zes zit nu eenmaal ook in haar leeftijd. Ach, het leven tolt zomaar door en voor je het goed en wel beseft gaan de jaren des onderscheids een letterlijke rol spelen. Jaren ook van terugblikken en vooruit kijken. Gelijk ik gisteren een fotoboek tegenkwam met indrukwekkende foto’s van Oradour sur Glane. Een dorp in Frankrijk dat door een SS-divisie (Das Reich) niet alleen totaal werd verwoest maar ook de bevolking werd uitgemoord. Wij waren daar in 1999. Op een camping in Abjat sur Bandiat. In de regengordel van Nontron. Het groene gedeelte van de Dordogne. En dat hebben we toen ook geweten. Regen, bliksem onweer en een camping die door Marjolijn in het donker werd gezet. Simpel door tegen een lantaarnpaal aan te trappen. En het zijn die herinneringen die dan weer een rol gaan spelen. Eenvoudigweg door de verleden tijd. Geenszins een verloren tijd. Want tijd is nu eenmaal rekbaar. En juist die rekbaarheid maakt tijd zo interessant. Gelijk ik toch maar weer wat op zolder ben rommelen. Een deel van mijn postzegelverzameling tegenkwam. Jeugdsentiment in bepaalde zin. En het gegeven dat wij reeds vele decennia met elkaar optrekken. De voorspoed die zich voordoet en de tegenspoed die welhaast te verwaarlozen valt. Het simpelweg tevreden zijn. En ook geregeld nog iets te wensen te kunnen hebben. Waarbij gezondheid een bepalende factor is. Maar in vergelijking met anderen valt ook dit weer reuze mee. Vergelijkingen: veelal gaan ze mank. Toch ontkomen ook wij daar niet aan. Waardoor je mogelijk op een pad wordt gezet van de verschillen. En die verschillen hebben wij in vele vormen en maten. Bijvoorbeeld voor wat betreft kunst, boeken dan wel het verzamelen dat een integraal onderdeel van mijn zijn is geworden. En daardoor valt er niet altijd wat te delen. Een constatering die niet verder reikt dan die constatering. Waar goed mee te leven valt. En voor de rest staat er vandaag weinig op het programma. Alleen… vanavond aan de kaasfondue. Een cadeautje voor Ria. Weer eens wat anders dan het obligate bloemetje! Hoewel, ook een tweetal bloemenbonnen mocht ik voor haar kopen. Voor de periode na haar verjaardag…