Piet Kuijper
Want de vervolgen van de letters doen mij vermoeden dat niet altijd even duidelijk is wat woorden vermogen.
Althans, zo komt het mij voor indien ik de krantenberichten in een ietwat andere context probeer te lezen.
Dan is het een soort van Abracadabra en is het slechts een wachten op een langssnellende tovenaar om een
bepaalde mate van logica naar voren te laten komen.
Gelijk de ongekende fantasie van Rowling Harry Potter tot leven wekte en de magie van haar geest
kinderen in plaats van een ongestoorde droom een geesteswereld tevoorschijn toverde waarin het
ongekende goed en het zuiver gestelde kwaad zich on en dan weer evenwichtig manifesteerde.
Niet dat ik een enkel boek heb gelezen bang als ik ben dat dit mijn letterkeuze zou kunnen gaan be”nvloeden.
Gelijk ik mij ook niet altijd schuldig maak aan het lezen van andermens gedichten.
Een zekere Piet Kuyper, 92 jaren jong, haalt de courant.
Sinds 1991 schreef hij 3000 gedichten die, keurig van een code voorzien, in een dertigtal
multomappen zijn opgeborgen. Piet Kuyper, tuinderszoon, boekhouder, krankzinnigenverpleger.
Weer wat later bewegingstherapeut na een opleiding tot fysiotherapeut gevolgd te hebben. Piet en Riet Kuyper.
Een begrip. Tenminste in dat voormalige gesticht. Ook zij kenden een bepaalde mate van begeestering.
Ook hij heeft het gewaagd om al zijn ervaringen op schrift te zetten. Ook hij kan bogen op een afgeronde
MULO-opleiding. Alleen… in een andere tijd.
Althans, zo komt het mij voor indien ik de krantenberichten in een ietwat andere context probeer te lezen.
Dan is het een soort van Abracadabra en is het slechts een wachten op een langssnellende tovenaar om een
bepaalde mate van logica naar voren te laten komen.
Gelijk de ongekende fantasie van Rowling Harry Potter tot leven wekte en de magie van haar geest
kinderen in plaats van een ongestoorde droom een geesteswereld tevoorschijn toverde waarin het
ongekende goed en het zuiver gestelde kwaad zich on en dan weer evenwichtig manifesteerde.
Niet dat ik een enkel boek heb gelezen bang als ik ben dat dit mijn letterkeuze zou kunnen gaan be”nvloeden.
Gelijk ik mij ook niet altijd schuldig maak aan het lezen van andermens gedichten.
Een zekere Piet Kuyper, 92 jaren jong, haalt de courant.
Sinds 1991 schreef hij 3000 gedichten die, keurig van een code voorzien, in een dertigtal
multomappen zijn opgeborgen. Piet Kuyper, tuinderszoon, boekhouder, krankzinnigenverpleger.
Weer wat later bewegingstherapeut na een opleiding tot fysiotherapeut gevolgd te hebben. Piet en Riet Kuyper.
Een begrip. Tenminste in dat voormalige gesticht. Ook zij kenden een bepaalde mate van begeestering.
Ook hij heeft het gewaagd om al zijn ervaringen op schrift te zetten. Ook hij kan bogen op een afgeronde
MULO-opleiding. Alleen… in een andere tijd.
Een tijd waarin orde, reinheid en regelmatig niet alleen begrippen waren maar ook een zuivere inhoud kenden.
Waarin de hi”rarchie bepalend was en notabelen als zodanig op de voorgrond traden.
Waarin het Provinciale Gesticht “Duin & Bosch” te Castricum gevestigd was op het terrein van de
Prinses von Wied. Gelieerd aan het huis van Oranje. En het duinboerderijtje nog als zodanig in gebruik was.
Geen theeschenkerij, geen museum, maar een wat verzonken wonder in een gestoord oord.
Waarin de hi”rarchie bepalend was en notabelen als zodanig op de voorgrond traden.
Waarin het Provinciale Gesticht “Duin & Bosch” te Castricum gevestigd was op het terrein van de
Prinses von Wied. Gelieerd aan het huis van Oranje. En het duinboerderijtje nog als zodanig in gebruik was.
Geen theeschenkerij, geen museum, maar een wat verzonken wonder in een gestoord oord.
Laat ik het voor vandaag hierop houden. Een tijdje verwijlen op die prinselijke grond waarop de meest
waanzinnige fantasie”n in de hoofden van hen die daar gedwongen vertoefden op realiteitswaarde
werden onderzocht. Waar nog geen sprake was van een DBC. Een Diagnose Behandel Contract.
Waar Rechterlijke Machtigingen een gedwongen opname in een levenslang verblijf konden omzetten.
En waar Vrouwen III, het latere Kinnehin, zich kenmerkt door de vele badkamers.
De isoleercellen, waar zeegras trachtte de mens tegen beschadigingen te beschermen.
Waar zelfbeschadiging dan wel geen schering maar regelmatig voor inslag zorgdroeg.
In die wereld waar de maatschappij werd beschermd tegen de overlast die een gek kon bezorgen.
En de gek werd beschermd tegen de maatschappij waardoor een verantwoord evenwicht tot stand werd gebracht.
waanzinnige fantasie”n in de hoofden van hen die daar gedwongen vertoefden op realiteitswaarde
werden onderzocht. Waar nog geen sprake was van een DBC. Een Diagnose Behandel Contract.
Waar Rechterlijke Machtigingen een gedwongen opname in een levenslang verblijf konden omzetten.
En waar Vrouwen III, het latere Kinnehin, zich kenmerkt door de vele badkamers.
De isoleercellen, waar zeegras trachtte de mens tegen beschadigingen te beschermen.
Waar zelfbeschadiging dan wel geen schering maar regelmatig voor inslag zorgdroeg.
In die wereld waar de maatschappij werd beschermd tegen de overlast die een gek kon bezorgen.
En de gek werd beschermd tegen de maatschappij waardoor een verantwoord evenwicht tot stand werd gebracht.
Mijn fantasie die nu aan de loop gaat met deze woorden.
Fantasie. Wie maalt erom.
Want zij die eenmaal met molentjes zijn gaan lopen hebben grote kans gehad om in
de voetsporen van Don Q. en zijn schildknaap te gaan treden.
Het gevecht tegen de windmolens en zij die ten onder gingen. Of het juist overleefden. Beschadigd en al.
Fantasie. Wie maalt erom.
Want zij die eenmaal met molentjes zijn gaan lopen hebben grote kans gehad om in
de voetsporen van Don Q. en zijn schildknaap te gaan treden.
Het gevecht tegen de windmolens en zij die ten onder gingen. Of het juist overleefden. Beschadigd en al.
Mooie dingen schreef Piet Kuijper.
Gedicht nummer 1, geschreven op 21 februari 1991 is getiteld
Gedicht nummer 1, geschreven op 21 februari 1991 is getiteld
‘Optimistisch’.
’t Leven is soms doorzichtig porselein.
Vooral bij voorspoed en zonneschijn,
of in de oogjes van een kind,
bij een lach van je allerbeste vrind.
’t Leven is soms doorzichtig porselein.
Vooral bij voorspoed en zonneschijn,
of in de oogjes van een kind,
bij een lach van je allerbeste vrind.
Niet voor vreemde ogen bestemd, want publiceren hoeft van hem niet zo nodig. Piet Kuijper. Geen begrip.
Piet Kuijper is een instituut. Een instituut in een gesticht. Maakte zich persoonlijk sterk voor de bouw
van een gymzaal. Die er nog steeds staat. Organisator van sportieve uitstapjes voor patiënten en personeel.
Op weg naar de kerk raakte hij in gesprek met iemand. Die zei dat hij moest solliciteren bij Duin & Bosch.
Dat leek hem wel wat. ‘Je kreeg een opleiding en een eigen kamer.’ Krankzinnigenverpleger. Het zwarte kruis.
Ben benieuwd naar zijn nummer aan de achterkant van zijn kruisje. Kan haast niet anders dan dat daar een
getal van in de honderden zal staan. En of hij het schrijven heeft bewaard waarin staat dat na zijn
verscheiden de erfgenamen worden geacht het diploma met bijbehorend insigne terug te gaan
sturen naar het bevoegd gezag…
Piet Kuijper is een instituut. Een instituut in een gesticht. Maakte zich persoonlijk sterk voor de bouw
van een gymzaal. Die er nog steeds staat. Organisator van sportieve uitstapjes voor patiënten en personeel.
Op weg naar de kerk raakte hij in gesprek met iemand. Die zei dat hij moest solliciteren bij Duin & Bosch.
Dat leek hem wel wat. ‘Je kreeg een opleiding en een eigen kamer.’ Krankzinnigenverpleger. Het zwarte kruis.
Ben benieuwd naar zijn nummer aan de achterkant van zijn kruisje. Kan haast niet anders dan dat daar een
getal van in de honderden zal staan. En of hij het schrijven heeft bewaard waarin staat dat na zijn
verscheiden de erfgenamen worden geacht het diploma met bijbehorend insigne terug te gaan
sturen naar het bevoegd gezag…
VERVOLG
Zo waar ik schimmig rond
rust, mij onbekend
dag in nacht verstomd
verkild in grauwwit hemd
ik vlied en vloek de geest
in mij de vlucht langs ’s Heren
weegs, in mij de spil het
Meesterstuk, de nacht in dag
verstomd
zo rust’loos waar ik wereldwijd
zinnen, overwoekerd door
het zoete kruis der lusten waar
ik immer in berust.
De krant. Ik spel hem de afgelopen dagen.
Maar ook ik ga vooruit.
Maar ook ik ga vooruit.
Manhaftig beweeg ik mij voort en probeer de actieradius van de rollator te vergroten.
Het enige wat mij ontbreekt zijn nog de molens.
Een foto van Arthur!
Goed dat ik die reeds eerder gevangen heb!
Laatste 15 Reacties