Emoties

Als keuzes uitsluitend tot inzicht leiden, is het niet verkeerd om keuzes te maken. Ook als keuzes verkeerd uitpakken, kan het niet anders dan dat de keuze wordt gemaakt en daar consequenties aan komen te hangen. Het heeft er veel van dat dit dan weer leidt tot een andere blik, een ander inzicht, een andere wereld een totaal andere beleving. En als de beleving anders is raken de emoties van de rel. En als de emoties aan de rol gaan is de vloed vaak niet te keren. Kan het niet anders dan dat het gaat knallen. Kan het niet anders dan dat de wereld op z’n kop komt te staan. Kan het niet anders dan…

KEUZE

De ommekeer in mijn leven

vond iets voorbij het midden

plaats;

veertig was ik veertig

dacht ik toen de baas;

een leeftijd waarop

carri”re maken reeds

voorbij het reguleren

van mijn leven, gedachten

aan het experiment mijn

geestkracht bloot te stellen

aan al

wat anders is en zo

gewoon

wordt normaal abnormaal

en abnormaal gewoon

het keren van de kansen

psychisch stabiel

psychisch labiel

gevoelens sterk

verdrongen ongemak

wat mij in mijn zijn

overspoelt, de rotzooi

jarenlang bewaard eruit

vliegt

ik bedaar daar

middenin

de maalstroom van

mijn keuze.

Dat is ook de tijd waarop een midlife crisis zich kan voordoen. Alsof zich niet iedere dag een vorm van een midlife crisis voordoet. Was het alleen maar door het feit dat die keuzes zich voordoen. De afweging die wordt overwogen. De afweging die wordt gemaakt. De overweging daar weer aan voorafgaand. En daar dan weer die stroom van gedachten die worden losgewoeld. De aarde die tot beving komt. De wind die om de oren waait en stemmen meeneemt. Of laat roepen. Het geweten wat daar mogelijk kan huizen. En de orde die in chaos verandert. De bliksem die het noodweer aanmoedigt. De vlammen die als een vulkaan gaan spuwen. Woorden die vlammen. En inzichten die aan barrels gaan. De zekerheden die overboord worden gesmeten. En simpelweg de stilte die zich na de chaos voordoet. De ru”nes die het landschap teisteren. En de onherkenbare brokken van een jong verleden. Het slaken van een kreet: ‘klaar!’ Overtuigend. Twijfelachtig. Vol onzekerheid. Vol leegte. Want veel is weg. En de maalstroom van de tijd draagt zorg voor de resten. Een brok. Een stuk. Een modderstroom . Een enkel papier: op 15 september 2010 om 11.30 uur zullen voor de rechtbank te Alkmaar de echtelieden…
dan volgen er twee namen. En zal het duidelijk zijn waarop de beide partijen zich beroepen: echt te gaan scheiden. Voor het eerst op 15 september 1796 en vandaag de dag worden er per jaar 70.000 kinderen de dupe van.

Maar gelukkig schreef ik dit gisteren. En staat het vandaag pas op mijn web. Zodat er nog 364 dagen te gaan zijn voordat de Dag van de Scheiding zich weer in dit licht mag gaan verheugen: een spot licht waarbij

de nachtkaars laat

het licht nog schijnen

het lontje zucht

en flakkert wat.