wonderen
‘Er zat een klein kaboutertje, te huilen op een steen, te huilen, huilen, heel de dag alleen…’
Maar toen kwam er een reus langs die hem uitnodigde te gaan staan en vanaf dat moment zag de wereld
er totaal anders uit!
Want in sprookjes kan er van alles. Daar worden wonderen uitgevonden. Daar ook worden wonden geheeld.
Zachte en harde wonden, stinkende en schone wonden, diepe en oppervlakkige. Alle soorten wonden worden
daar hersteld: liefdesverdriet en eenzaamheid, euforie en de depressie, decubitus en wondroos,
steenpuisten en eksterogen, likdoorns en zelfs fantoompijn gaat verdwijnen. Door dat kaboutertje.
En de woorden van die reus.
Daar speelt liefde een voorname rol. Daar is sprake van een mededogen. Geborgenheid vanzelfsprekend.
En ruimte voor een woord. Een luisterend oor. En af en toe een duidelijke aanwijzing. Of een vloek.
Om de lethargie van een moment te doorbreken. Om de rol van slachtoffer aan de wilgen te hangen.
De schouders er gezamenlijk onder te zetten. Jezelf in je eigen lurven te grijpen. Te rijpen.
Open te barsten en dan de andere wereld te aanschouwen. Een Grata est novitas, ofwel nieuwheid
bekoort zoals nieuws kan verheugen. Een zweem van Hallelujah.
Met of zonder de song van L. Cohen. Van Suzanne. Die ergens naar toe meegenomen werd.
Misschien wel naar de plek van die kabouter…”!
Maar toen kwam er een reus langs die hem uitnodigde te gaan staan en vanaf dat moment zag de wereld
er totaal anders uit!
Want in sprookjes kan er van alles. Daar worden wonderen uitgevonden. Daar ook worden wonden geheeld.
Zachte en harde wonden, stinkende en schone wonden, diepe en oppervlakkige. Alle soorten wonden worden
daar hersteld: liefdesverdriet en eenzaamheid, euforie en de depressie, decubitus en wondroos,
steenpuisten en eksterogen, likdoorns en zelfs fantoompijn gaat verdwijnen. Door dat kaboutertje.
En de woorden van die reus.
Daar speelt liefde een voorname rol. Daar is sprake van een mededogen. Geborgenheid vanzelfsprekend.
En ruimte voor een woord. Een luisterend oor. En af en toe een duidelijke aanwijzing. Of een vloek.
Om de lethargie van een moment te doorbreken. Om de rol van slachtoffer aan de wilgen te hangen.
De schouders er gezamenlijk onder te zetten. Jezelf in je eigen lurven te grijpen. Te rijpen.
Open te barsten en dan de andere wereld te aanschouwen. Een Grata est novitas, ofwel nieuwheid
bekoort zoals nieuws kan verheugen. Een zweem van Hallelujah.
Met of zonder de song van L. Cohen. Van Suzanne. Die ergens naar toe meegenomen werd.
Misschien wel naar de plek van die kabouter…”!
Maar er dient, op een ander moment, een verantwoording omtrent de dingen afgelegd te worden.
En vaak gaat het dan een beetje mis. Dan komt ergens een meetlat vandaan en worden er deskundigen
ingevlogen. Dan gaan woorden als Evidence Based opeens een heel belangrijke rol spelen.
Dan ook komt het verschil kwantiteit en kwaliteit naar voren toe.
En worden woorden als substantieel opeens doodslaggevend. Of doorslaggevend…
En vaak gaat het dan een beetje mis. Dan komt ergens een meetlat vandaan en worden er deskundigen
ingevlogen. Dan gaan woorden als Evidence Based opeens een heel belangrijke rol spelen.
Dan ook komt het verschil kwantiteit en kwaliteit naar voren toe.
En worden woorden als substantieel opeens doodslaggevend. Of doorslaggevend…
Niet dat ik daarom treur, maar het biedt toch een andere kijk op het geheel. Alsof het gedempte licht
moet gaan wedijveren met de ledverlichting die veel minder kost, maar dat vaalgele schijnsel doet
verbleken. Het kosten/baten plaatje. Waar ik vorige week tegenaan liep. Om als spijtoptant toch mee
te willen doen aan dat hartrevalidatieprogramma. Waar ik voor opgegeven was. Maar wat op een ander
moment vergeten was. En er nog weer later zomaar van kwam. En ik die moed toen wat had opgegeven.
En nu de spijt. Maar te horen kreeg dat ik moet wachten. Op de ICD-groep.
Een bijzondere groep gezien ook de reden dat ik in deze potpourrie ben ingeschreven.
Iemand met een verhoogd risico. Waarbij de reguliere belasting mogelijk teveel kan zijn. En het geld.
Een pilot die gedraaid heeft en wacht op de bevindingen. En de zorgverzekeraars.
Die daar dan weer een antwoord van Dr. Klink mogen gaan verwachten. Of juist niet. Want ook vandaag,
wat straks weer gisteren is, heb ik weer een prik mogen ontvangen. De derde in successie in het kader
van de 750 miljoen Euro die zijn uitgetrokken voor HeenNeen/H1N1. Mexicaantje met een grote hoed,
Caraco ijs is ook van lang geleden. Nu met de griep in de plaats wordt relatieve vreugde voor sommigen
heel diep verdriet. Maar ook Mexico maakt plaats voor dat andere wereldnieuws. Kopenhagen en betogen.
38 milieuministers die zijn ingevlogen. Vlieg er eens in en laat eens wat na. Omhoog met dat CO2, want met
dan wel zonder: de discussie blijft en komt er niet weg mee. Want ook daar gaat het om kwaliteit.
Om cijfers. Om getallen. Om aantallen. Om graden. Om verandering. Om mentaliteit.
Een veranderde mentaliteit. De mentaliteit van een graadje lager. Nog meer isoleren.
Nog meer zonnepanelen. Nog meer windturbines. Nog meer Led. Nog meer tekenen van de Kerst in de boom.
Op het dak. Aan de wand. Op de muur. Aan de schutting. In de boom. Aan de hoogste boom. In Lopik.
Gesponsord door de Nuon. Of Shell. BP misschien. Texaco” Total” Qait”
moet gaan wedijveren met de ledverlichting die veel minder kost, maar dat vaalgele schijnsel doet
verbleken. Het kosten/baten plaatje. Waar ik vorige week tegenaan liep. Om als spijtoptant toch mee
te willen doen aan dat hartrevalidatieprogramma. Waar ik voor opgegeven was. Maar wat op een ander
moment vergeten was. En er nog weer later zomaar van kwam. En ik die moed toen wat had opgegeven.
En nu de spijt. Maar te horen kreeg dat ik moet wachten. Op de ICD-groep.
Een bijzondere groep gezien ook de reden dat ik in deze potpourrie ben ingeschreven.
Iemand met een verhoogd risico. Waarbij de reguliere belasting mogelijk teveel kan zijn. En het geld.
Een pilot die gedraaid heeft en wacht op de bevindingen. En de zorgverzekeraars.
Die daar dan weer een antwoord van Dr. Klink mogen gaan verwachten. Of juist niet. Want ook vandaag,
wat straks weer gisteren is, heb ik weer een prik mogen ontvangen. De derde in successie in het kader
van de 750 miljoen Euro die zijn uitgetrokken voor HeenNeen/H1N1. Mexicaantje met een grote hoed,
Caraco ijs is ook van lang geleden. Nu met de griep in de plaats wordt relatieve vreugde voor sommigen
heel diep verdriet. Maar ook Mexico maakt plaats voor dat andere wereldnieuws. Kopenhagen en betogen.
38 milieuministers die zijn ingevlogen. Vlieg er eens in en laat eens wat na. Omhoog met dat CO2, want met
dan wel zonder: de discussie blijft en komt er niet weg mee. Want ook daar gaat het om kwaliteit.
Om cijfers. Om getallen. Om aantallen. Om graden. Om verandering. Om mentaliteit.
Een veranderde mentaliteit. De mentaliteit van een graadje lager. Nog meer isoleren.
Nog meer zonnepanelen. Nog meer windturbines. Nog meer Led. Nog meer tekenen van de Kerst in de boom.
Op het dak. Aan de wand. Op de muur. Aan de schutting. In de boom. Aan de hoogste boom. In Lopik.
Gesponsord door de Nuon. Of Shell. BP misschien. Texaco” Total” Qait”
‘Koeweit, Koewijt, Koewijd kielekiele Koeweg wegweg dikke pech…’
De baten waar niet over gesproken wordt. ‘De cost die voor de baet uitgaat…’ en alles wat daar dan
weer aan vast kan hangen…
Een prijskaartje. Met een andere dimensie. Vanwege het mondiale. Omdat we groter dienen te denken
dan de straat, de buurt, de wijk, de stad, de provincie, het land, de gemeenschap en overstijgend
naar de continenten, de dampkring verlaten en koers te zetten naar dat AleindigeheelAl!
KWALITEIT
weer aan vast kan hangen…
Een prijskaartje. Met een andere dimensie. Vanwege het mondiale. Omdat we groter dienen te denken
dan de straat, de buurt, de wijk, de stad, de provincie, het land, de gemeenschap en overstijgend
naar de continenten, de dampkring verlaten en koers te zetten naar dat AleindigeheelAl!
KWALITEIT
Op zich
kent ieder
zijn gelijk
op zich
heb ik daar
geen probleem
mee
op zich
dient ieder
overtuigd te zijn
van zijn/haar
kunnen
op zich
is kunde
de maatstaf;
zelden
zo’n verzameling
vervreemde
individuen
getroffen.
Een kabouter lag in het gras wat groen was en deed zijn ogen dicht en droomde…
Laatste 15 Reacties