toen en nu
Een maatschap van cardiologen.
De vraag:
wie doet wat, waarom en wanneer wordt in de bespreking van woensdag besproken!
Het onderzoek:
vindt plaats op de vrijdag; nadere bevindingen liggen stil; het weekend kondigt zich aan.
De bijenkorf raakt uitgestorven; een enkele werkbij poetst het bed.
De zondag:
niet doorheen te komen, wegen omtrent verandering in gewicht kan, maar hoeft ook niet. Controles vallen tegen. Slechts 1 x aan het digitaal bloeddrukmetende opblaasapparaat.
De behandeling:
een ander lid van de maatschap. Een lid van de maatschap. Een andere, mij onbekende, naam.
Hij kondigt aan: morgen naar huis. Zondag niet thuis. Terug in dit z-huis.
Maandag, dat gaat vlotter, voor de dotter.
Heeft U de uitslag al!”, speelt door mijn hoofd.
Zaalvisite lopen.
En met gepaste gêne word ik deelgenoot van ander mens kwalen, van ander mens intimiteiten en wordt een ‘burn-out’ een niet mis te verstane ernstige depressie genoemd.
Wil ik dit weten”
Kan de maatschap dit weten”
Welke kundigheid wordt hier vertoond”
Welke kwaliteit komt hier tot uiting”
(In-) Competentie!”
Met welk een knulligheid wordt dit ‘vlagvertoon’ gepresenteerd”
Met welk een knulligheid wordt dit ‘vlagvertoon’ gecontinueerd”
Ik reis liever af naar de Nationale Vlootdagen.
De garantie voor anonimiteit!
Zou het nu misschien anders gaan”
Een aantekening omtrent zaken die mij in het verleden stoorden. Niet zozeer omdat het ook mijn zijn in dat ziekenhuis toen betrof, maar meer de wijze waarop de specialist zich manifesteerde. De goeden niet te na gesproken. Maar meer de personen die met een air van halfgod de overtuiging van kennis en kunde naar voren brachten. Niet het vermogen tot hun beschikking hadden zich als mens te verstaan. Met een simpel en eenvoudige menselijke bejegening in staat waren dat gekwetste hart weer onder de riem te steken. De emotie en de feitelijkheid integraal naar voren te brengen. Het kwetsbare van de ander onder ogen te zien.
En daar op te anticiperen. Daarop een stuk menselijk gedrag te gaan vertonen. Als het ware het beschermende van de ‘witte jas’ af te werpen. De stethoscoop minder openlijk naar voren te laten komen. Gewoon te zijn. Als mens in gelijkwaardig menszijn. Vind ik voor vandaag wel zo mooi. Dus laat ik het hierbij.
Emoties en ziekenhuizen..
Heb ze wel meegemaakt
Maar nooit zoals de afgelopen week
Waarin
Zo Prachtig
Ik onze kleindochter geboren zag worden..
Dan valt Al het andere
In het Niet
Als ik maar lang genoeg nadenk over een gedachte
kan ik wachten totdat hij zich spreid als de inktvlek van Rorschach
indien ik dieper duik in wat ik denk
zie ik hier de waan. als ik niet uitkijk zie ik em als waar.
Waar de steen lag die mijn pad bedekte weet ik niet, weet enkel dat ik er ben. Er weer ben of in ieder geval weer naar buiten treed. een bericht uit alkmaar waar zoveel berichten jullie aandacht miste, denk ik dat iemand mij begrijpt en er het zijne van vindt. valt er het nodige toch te onderzoeken aan tal van die gedachten waar ik zomaar mee kan blijven zitten. De tijd neem, er eens om heen loop om er achter te komen dat het enkel verspilde tijd is. Stil te staan bij de ene gedachte terwijl ik er tal van achtenloos aan mij voor bij laat gaan.
Zijn het de gedachten die mij in en uit contact laten gaan. Ziehier het resultaat radiostilte.
Nu dit weekend weer te einde loopt,
terwijl ik hoopte dat deze week toch echt een dagje meer zou tellen.
zijn we druk met dingen en datjes verjaardagen, afspraken en zaken die we nog willen en die die we nog moeten doen. en zucht ik mijn vingers over gans het bord ratelend…vullend… vulling…
Ganzenbord
Het ganzenbord is een klassiek bordspel.
Het bestaat uit een speelbord, een dobbelsteen en enkele pionnen van verschillende kleuren. De bedoeling van het spel is in zo weinig mogelijk beurten een pion van het begin naar het eind van een reeks velden te voeren, waarbij elke speler in elke beurt zijn pion zoveel velden moet verplaatsen als men ogen gooit met de dobbelstenen. Het speelbord is voorzien van een aantal speciale velden zoals de put en de gevangenis, die de speler hinderen op de weg naar zijn einddoel. Slechts de dobbelsteenworpen zijn bepalend voor de uitslag van het spel en alleen door middel van valsspelen kunnen de deelnemers het spelverloop beïnvloeden en daarmee de kans op winnen verhogen.
Ganzenbordspelen zijn al bekend uit de vijftiende eeuw. Francesco de Medici stuurde een ganzenbordspel naar Filips II van Spanje. Via verschillende wegen kwam het terecht in Engeland en Frankrijk. In 1597 werd het spel ingeschreven bij het Londense Stationer’s Hall register. Rond 1640 verscheen het eerste ganzenbordspel voor het eerst in Nederland.
Het spel beeldde een levensweg uit, waarvan de loop werd bepaald door het lot (de dobbelsteen). Vroeger werden dobbelstenen als iets negatiefs gezien, maar doordat het ganzenbord een “braaf” spel was, vonden mensen het niet erg om met de dobbelstenen het spel te spelen. In de 16e eeuw was ganzenbord een ontspannend spel voor adellijke kinderen, maar in de 17e eeuw werd het spel gebruikt om de jeugd iets te leren.
De gans (uit de naam) staat centraal in het spel en brengt in het spel geluk. Als je op het vakje van de gans komt mag je het aantal ogen dat je gegooid hebt weer vooruit.
het spel bord heeft wat weg van de disk van Phaistos er vanuit gaand dat het niet een of ander mystieke tekst is die wordt weergegeven
Sommige variaties op het spel des levens zitten diep, misschien niet zonder reden.
Maar genoeg voor nu, ik ben wat vaker van de partij en verneem graag uw bericht
lieve groet robertjan
Rob, Trudy & Robert Jan,
Vooruit, het klinkt stom maar is meer dan van HARTE gemeend:
HIEPERDEPIEPERDEPIEPERDEPIEPER HOERAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!
Na tijden van ‘anders zijn’ gelukkig weer berichten uit het NU!