biechten

Open en bloot. Op en blo. Opgeblowd. Rook om mijn hoofd verdwenen. Als het nu nog ergens op slaat! Bloot slaat nu eenmaal dood. En schelden doet minder zeer dan slaan. Maar het zijn bittere tijden. Er vallen regelmatig harde woorden. En als die woorden dan vallen dient dit veelal om een betoog in een bepaald vaatje te gieten. Of juist om dit uit een bepaald vaatje te gieten. Zo krijgt eenieder dat wat hij verdient. Of zij verdient. Edoch, als het om het salaris gaat, hullen velen zich in stilzwijgen. Eerder wordt er gesproken over hoe vaak en hoeveel keer per week bepaalde intimiteiten gedeeld worden, dan dat de buitenstaander inzicht krijgt omtrent het inkomen van de ander. Dat is ‘not done.’ Want bescheidenheid blijkt nog regelmatig een deugd te zijn. Hoewel ook dit te betwijfelen valt. Zou die oude Calvijn nog regelmatig een blik vanuit het hiernamaals op het huidige zijn van mensen kunnen werpen” Ik denk van wel. Met een stellige overtuiging!

 
Het heeft ook wat van doen met de bijdrage van vandaag. Ik wil een pleidooi houden omtrent het woord belevenis. Be leven is. Be leve nis. Beleven. Is. Beleefd. Beleefd zijn. Leven is beleefd zijn. Nog wat beleefd” Zo ja, wil je daar woorden aan gaan wijden” Indien niet, beschouw dit voorstaande als niet relevant. Haal op die schouders! Laat , juist vandaag, God’s water over God’s akkers gaan. Zoals bijvoorbeeld door te biechten. Ja biechten mag! Speciaal op jongerendag!
Katholieke geestelijken nemen in Madrid in de open lucht in speels vormgegeven biechthokjes gelovigen de biecht af. En gelovigen, die zijn op dit moment alom aanwezig in de Spaanse hoofdstad, waar tot en met zondag de Wereldjongerendagen (WJD) worden gehouden. Voor het gigantische evenement hebben zich ongeveer 500.000 rooms-katholieke jongeren ingeschreven. Vanuit Nederland zijn ruim 1200 jongeren – ook wel pelgrims genoemd – naar Madrid vertrokken. Het evenement werd afgelopen dinsdag officieel geopend door kardinaal Rouco, aartsbisschop van Madrid. Hij werd bij de mis bijgestaan door zo’n 8000 priesters. Vandaag, donderdag, verwelkomen de jongeren paus Benedictus XVI. Niet iedereen in Madrid is overigens enthousiast over de jongerendagen. Duizenden mensen gingen gisteren de straat op om te demonstreren tegen de hoge kosten van het pausbezoek. De Spaanse regering heeft er tussen de 50 en 60 miljoen euro (exclusief beveiligingskosten) voor uitgetrokken.
 

Variaties. Fragmenten. Gedeelde stukjes. Pieces.’I hate those mieces to pieces!’ Uit een animatiefilm. Soms heeft het leven wel iets van een animatiefilm. Waar de een zich druk maakt omtrent de Eurocrisis en landen worden opgeroepen om op grote schaal te gaan bezuinigen, kan de ander het niet nalaten om niet alleen het woord te blijven verkondigen, maar ook een greep ie doen uit die staatsruif. Waar gesproken wordt over vele miljarden, kan het haast niet anders dan dat deze ‘peanuts’ zich als druppels voordoen. En dat na afloop de plaat wel weer gepoetst zal gaan worden. En dat iedereen zich in die bekende zwijgzaamheid zal gaan hullen.
Vaak heeft het leven de vorm van een film aangenomen. Kan het gebeuren dat mensen zich in een eigen film gaan begeven. Naar zichzelf kijken las naar die film. Geregeld is er dan sprake van een derde persoon. Gaan mensen zich ook in die derde persoon uitspreken. Het is alsof ik naar mezelf in een film kijk. Juist dan slaat de verwarring toe. Is er sprake van depersonalisatie. En dat kan dan weer gaan leiden tot het verliezen van die eigen persoon. Wat dan weer een basis kan zijn om in te grijpen. Op de persoon van de ander. Hulptroepen schieten te hulp en voor degene het goed en wel beseft ontmoet hij zijn spiegelbeeld achter de gesloten deuren van een inrichting. Dan helpt er geen moedertje lief meer aan. Zijn het pillen die ingrijpen op dat leven. Kan de betrokkene niet veel meer doen dan de ledigheid in het Duivels oorkussen te gaan verbergen. Opdat, ja opdat wat” Dan valt er weinig meer te biechten. En als dat van toepassing is kan het enige reddingsmiddel het volgende zijn: ‘Haidewiekska, vooruit geef gas, want al dat getreuzel komt toch niet van pas…’ Een lied. Een grap. Uit het leven. Een greep. Het geluk is nu eenmaal altijd met de lepen, daar zit hem nou net nou de kneep!
 

Maak er wat moois van en ga je over de schreef… vanavond is er misschien nog wel een kerk open!