Paradijs

PARADISE BY THE RADIO LIGHT. 

Nevelslierten in en rond mijn hoofd

ondraaglijk licht, gedoofd

de hartstocht, passie uit een lang verleden

regels, door mij overtreden

de genoegzaamheid van anderen, achterovergeleund

luchtkastelen, in elkaar gedreund

 

Woodstock, love, peace en samenzijn

de tijd voorbij, geen rozengeur de maan

schijnt tijdloos in het duister

van een andere dag, een andere gedachte

ricocheert door mijn lege hersenhelft

de nacht scheert in een vlucht voorbij

het leven laat en maakt mij vrij

 

voor een moment in samenzijn

is het te vroeg, dit doet geen pijn

geeft het gevoel wat niet van deze wereld is

schept passie, tastbaar

in diep, droefgeestig duisternis

 

Is er iets mis

met mij misschien

ben ik, voor even

het leven kwijt..

 

Ik kijk en voel de tranen wellen

zo lang en diep in mij verstopt

en door mijn omfloerste ogen dringt

jouw zijn lichtend op

 

Ik vraag je niets, de woorden die je zegt

ken ik niet

tenzij ik waarde hecht

aan andere tijden, vergeten momenten

de leegte, mijn kameraad, mijn vertwijfeld

pogen, leven is een spel van steeds

opnieuw de herinnering die plaats te geven

 

leven is een hel, voor wie daar niet meer

in gelooft, de nachtkaars reeds gedoofd

 

Ik zoek, mijn tocht kent pieken

naast de dalen, kloven in mijn hart

en als ik huil, de smart van het

voorbije moment in een andere tijd

het samen zijn, raak ik mezelf kwijt

geef ik me over aan de slierten,

sluiers van mijn leven, seconden

wegtikkend in tijdloze eindigheid

 

fragmenten van een verloren eenheid.

 

13-08-’94. Teruggevonden op landbouwdag, 28-09-2011.