Harz 1

Geen idee waar we uithangen dan wel waar wij vandaag zullen gaan vertoeven, moet het vandaag wel zondag zijn. Na een doorreis van een aantal uren (tanken was de enige manier om de tijd door te komen) zijn het kruidnoten en taaikorstjes gelardeerd met fruittoffees van van Melle die ons de kilometers lieten vreten. De vraag of alleen de VW-bus vrat is daardoor een onbeantwoorde vraag aan het worden. Wij deden binnen ons van binnen tegoed aan eerder genoemde versnaperingen. Het kan haast niet anders dan dat de vlammen die zich mogelijk in de vuurkast voordoen, ons naar de Brocken zullen brengen. Een treinreis voor een deel door het verleden. Toen Duitsland dat verdeelde land vertegenwoordigde. Waar de kasseien nog steeds een deel van het straatbeeld beheersen. En waar tussen de bomen door zo her en der nog wat schamele resten uit die tijd vallen te ontdekken. Waar vijf jaren plannen de economie de weg van geleidelijkheid voorhield. Dit niet altijd overeen kwam met de werkelijkheid. Zoals de plannen van ons huidige kabinet de geesten rijp maakt voor extra bezuinigingen. Niet iets om op deze dag bij stil te staan.
Want de schoenen zijn toch weer gevuld. De benen, met het vooruitzicht op breken, voorzichtig over de daken gegaloppeerd. Gelukkig dat de maan op volle kracht schijnt. Anders had dit mogelijk bedenkelijk kunnen aflopen. En wat het CPB betreft: een Europa heeft er, tot nu toe, voor gezorgd dat er niet gewisseld dient te worden. Een kwestie van tijd dat de vertrouwde GWK’s uit het straatbeeld verdwijnen!