g.b.

Zondag… ook alweer voorbij. Een beetje hufterig. Een beetje wind. Een beetje hoog water. Maar Neerland hoeft zich niet ongerust te maken. De dijken houden het geheel voorlopig nog wel even droog. Zoals ik ook mijn wangen droog weet te houden. Geen traan die mijn wang beroert. Geen denken aan. Want het heeft gewoonweg te maken met het gegeven dat ik niet zo lang in de wind blijf hangen. In tegenstelling tot Tineke. Bij haar ontwaar ik op enig moment wat vocht in haar ooghoek. Hetgeen ik simpelweg aan die eerder genoemde wind toeschrijf. Wind dewelke mijn haren laten wapperen. Alleen mijn haren. De rest laat het stomweg afweten.
Zoals ik het voor vandaag ook laat afweten. Wat heeft het voor zin om met onzin dit blad te gaan vullen” Het blijft daarnaast nog steeds een verrassing dat er nog steeds sprake is van een harde kern die hier zijn of haar tijd aan wenst te besteden. Die het mogelijk nog steeds op de een of andere manier de moeite waard vindt, naast tijd, ook nog aandacht te blijven geven. En dat vind ik dan weer een GROOT COMPLIMENT WAARD! Hetgeen ik bij deze van harte doe! Dank dus voor deze dag! Die we toch weer, op de een of andere manier, los van elkaar met elkaar hebben doorgebracht!
Morgen maar weer eens naar al dat andere gaan kijken! Dan begint er weer een week. De week waarin niet alleen Henk, maar ook Marjolijn verjaart. Weer de moeite waard van het vermelden. Vermeldenswaard dus. In het scrabble niet voldoende voor een hoge score. Wel de moeite waard om te pogen om met een aantal verdubbel de woordwaarde sterren van de hemel te spelen. Speel het spel en blijf je verwonderen. Omtrent de dagelijkse dingen. De dingen van alledag. Want morgen…