Burn ed out

Burned out. Burn it out. Bedenk een list: schilder de kist. Geen beter vermaak dan leedvermaak. Valt zwartgalligheid Ju ten deel: lachen doet wonderen en heelt heel veel. Trap er niet in maar neem een trede. Trap er eens flink tegenaan: grote kans dat je vooruit gaat. En op de fitnessclub: je maakt wat meters maar komst steeds geen meter vooruit! Daar kan ik de lol niet van inzien! En wat me dan weer sterkt: mijn lotgenoten delen dit gevoel. En zo zeulen wij wat met die dooie gewichten”

Nu jij slaapt

zonder te dromen

zul je nog altijd in mijn dromen komen

Ik zal voor je ademen, voelen en horen

niemand verdwijnt

en niets gaat verloren.

Want niet door je lichaam,

maar wel door je geest

zal iedereen weten

wie je bent geweest.

Tekstregels in een advertentie.

Tekenend voor de persoon die verdween.

Ook tekenend voor de personen die achterbleven.

Tekenend voor de tijd. Die niet meer valt terug te halen.

Tekstregels dus. Een letterbrij van woorden met zinnen.

Ter nagedachtenis. Opdat verlies niet altijd verloren gaat.

Omdat H.A.F.M.O.van Mierlo, Minister van Staat, overleden is aan de gevolgen van een hepatitis infect. Een andere lever had bekomen. En het spijtig heeft gevonden dat zijn wieg niet in Schiedam heeft gestaan. Maar mogelijk door dat water vandaar de tachtig net niet heeft mogen halen; het misschien op het laatst deed op bronwater van Vita: Aqua Vita! Verlies wat verloren gaat. Wat wel vaak gebeurt. Maar wat dan veelal kleine verliezen betreft. Tenminste, ogenschijnlijk kleine verliezen.

‘Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!’ C. Chaplin.

‘Een dag niet gehuild is geen dag verloren” Of juist wel!’ Wik.

‘Een dag niet gedingest, is een dag vol gedaan / voldaan!’ Wik.

Variabelen. Ik houd van variabelen. Of variabelen van mij.
Zoals elke dag zich toch weer tot een klein feestje weet te ontwikkelen. In het kader van de dingen wat blijven ‘plekken.’
Als het ware iedere dag opnieuw de ‘slingers’ op gaan hangen.
En ze ’s avonds weer opbergen.

Dus komt inspiratie momenteel door glazen wanden tot mij. Want buiten heerst de kou. Buiten kleurt het grauw.
De ultieme kleurschakering. Briljant gezette diamanten.
Gouden flonkering. Blauwpaars pauwogende kristallen.
Protserige polshorloges. Een klok die tijd zwijgt.
En Diesel zonder rook en geluid” Daarnaast”
Het bracht ook wat smerigheid aan het licht.
Tenminste, zoals de krant bericht over ‘belevingsgericht’ schoonmaken: het is belangrijker dat een patiënt/reiziger het gevoel heeft in een schone omgeving te zijn, dan dat het hele ziekenhuis/de trein echt honderd procent schoon is. Dan zal de MRSA bacterie niet welig tieren, kan het NORO-virus tegen de Mexicaanse griep opboksen en zal de Pieten-zuster de hoofdluis schaamteluis sorry schaamteloos door de stalen netenkam gaan halen. Kan wc-diva KeeS zich extatisch uit gaan leven en slaat de goegemeente steil achterover indien zij deze ongekende wanklank ontdekt. Hoofdschuddend met een hoofd vol valse schaamte zijn of haar weg vervolgend. De trein laat voor wat deze is: een openbaar vervoer bak van soms 4, dan weer 6 om mogelijk tot 10 uit te gaan dijen. Of de kuiten van eerder genoemde wc-diva KeeS die dijen in het niet doen verdwijnen. Zoals de High Heels Run door de poorten van zijn/haar/het onderstel mij inzichtelijk werd gemaakt: een vorm van mogelijk competentie gericht opleiden wat nog een minimale onzekere toekomst heeft. Wat recht kan doen aan de door mij eerder verworven competenties: toneelspelen, ‘lulle’ om den brode’, het enthousiasmeren van zwartgallige humor, dan wel het ter plekke bedenken van ‘sick jokes’ dan wel het immer in een rol te moeten/mogen kruipen ook weer voor een belangrijk deel ‘omwille van den brode”‘

En dan de volgende tekst:
WELZIJN
Breeduit dit papier, bevuilend
wat opkomt is het resultaat
dat dikwijls in het meest
verborgen deel van de mens
bestaat
gevecht van iets tot niets
of is dit omgekeerd.
Breed, dik en ongemerkt log
hult mijn geest zich in
mistig zwijgen.
De angst voor de leegte vult mij,
overvloedig en zo wordt niets
weer iets, de cirkel rond
en noem ik mij
gezond.
Ja inderdaad, een ongrijpbaar welzijn wat dit log nu vult. En ik burn dit in. ‘For JUW eyes only”‘

Maar ik begon wat buitengewoon.

En ook ik ben altijd nieuwsgierig naar hetgeen waar ik mee eindig”