Sint Nicolette

Eigenlijk is er nog weinig veranderd. Het zijn nog steeds ‘krankzinnig’ lage prijzen, terwijl een ander adverteert met ‘ik ben toch niet gek!’ In het midden latend of de betrokkene hier wel goed aan doet… Of dat andere: de zak van Sinterklaas. Dat dit niet meer gepast is in de huidige tijd, ontgaat waarschijnlijk velen. Als de zak zou worden vervangen door een doos, zouden andere poppen aan het dansen kunnen gaan. Een kist dan wel een teil zou meer voor de hand liggen. Teilen vind je echter in musea, op een enkeling na. Gevuld zonder lekkers, mogelijk met grond waarin de restanten van eenjarig spul nog terug te vinden zijn…
Wat is er nog over van dat heerlijke avondje” De onverwachte cadeaus, de surprises en de dichtwerken waarbij wenken en schenken, krenken en jenken de boventoon voerden. Jenken”! Ach, dat gaf niets, want het ging om het rijm. En als men tegenwoordig niet meer rijmen kan staat www.dichtenvoorsinterklaas wel ergens op het web. Neen, wat dat betreft heeft de Kerstman het een stuk makkelijker. Niets geen dichtwerk noch surprise: slechts cadeaus onder de kerstboom, een lange rode sok aan een imaginaire schoorsteen, een rode neus en dat is het wel zo’n beetje. Rudolf een dag en mogelijk een nacht op pad. Het hi, ho, ziezo,je krijgt het zo cadeau wat niet van de lucht is. De luxe parfums in geschenkverpakking. Het feestmaal dat bereid wordt. De kalkoen die wordt verschalkt en een enkel haan die dit geheel heeft overleefd. Geenszins een kapoentje…
En Nicolette die jarig is. Sint Nicolette, in bijzondere zin. Want als er een jarig is, is zij dit wel. Voorzien van een bevallige leeftijd, wil zij dit laatste ook wel weer rap vergeten. Of dit geheel terecht is, blijft de vraag. Dat er even bij stil wordt gestaan, mijn duidelijke antwoord. Want antwoorden zul je verder vergeefs moeten zoeken. Gelijk de vragen die aan alle kanten ontbreken. Waar smart samenhangt met gard, kan het niet anders dan dat, in de aankomende tijd, schraalhans zich opmaakt om bezit te nemen van de keuken. Inzamelingsacties die het loodje hebben gelegd: alle kleine beetjes die hielpen zijn uit het zicht verdwenen. Waar Linda reclame maakt om gasten aan de dis te noden, zullen het velen zijn die zich misschien een enkel waxinelichtje kunnen permitteren. Hetgeen het meisje met de zwavelstokjes weer bijzonder actueel maakt. De veelkleurigheid van nu wordt ingeruild voor het zwart/wit van toen. Alsof iemand weer aan het etsen is geslagen.
Sinterklaas als Somberman” Neen, niet direct! Want het zijn juist de kinderen die het heilige geloof in ere dienen te houden. Ondanks een verschuiving. Ondanks dat, in Amerika, witte Pieten hun opwachting maken. En ergens, heel ver weg, ook mijn herinneringen worden geactualiseerd. Met beelden uit mijn verleden: uit mijn jeugd,uit de tijd dat de meiden nog geloofden. De tijd in Schagerbrug. Met de hele familie verzameld bij Henk en Corry. Sinterklaas die daar zijn opwachting maakte. Met Zwarte Pieten die dolden. En het strooigoed wat ver in januari pas gevonden werd. De samenzang. De gespannen afwachting. Het grote boek. En het een voor een bij Sinterklaas geroepen worden. De onbegrijpelijkheid van de hoeveelheid aan cadeaus. Het ‘Dag Sinterklaasje…’
En niet in de laatste plaats het laat naar bed gaan. In het bezit van van alles wat op het wensenlijstje stond. Er nog even meegaan spelen. De roes die het slapen tot een opgave maakte…