Tegen de partij
… want ik weet precies hoe het gaat! Uitstel, vergeten, afstel en dan opeens van niets weten. Tenminste, wanneer het belang van de ander niet overeenkomt met het belang van de een. En stel nu eens dat ik de een ben, hoe lang dient dan de ander te wachten” Welnu, in mijn geval, dit keer niet eens zo lang. Vanmiddag gebracht en niet veel later in mijn bezit. Een compositie die dankzij Martin kleur heeft gekregen. Hoewel, die uitspraak klopt niet geheel want de oorspronkelijke kleur is verdwenen. Gelijk de rook van voorheen. De tovenaar kent nu eenmaal zijn eigen wetten en het moet gezegd: het is een strakke compositie, waarmee ik niet alleen Ton maar ook mezelf heb weten te behagen. Laat ik nu niet buiten mijn schoenen treden: het is juist aan Martin te danken dat de klanken zonder kleuren naar voren kunnen komen. En ik weet dat zijn bescheidenheid in deze een grote deugd is, maar de veren die ik over heb doe ik hem dit keer gaarne toekomen!
Daarnaast: ik heb nog wat andere beelden te gaan. Beelden waarbij het andere beeld veel meer te zeggen heeft dan dat eerste beeld. Of dat derde beeld desnoods. Een beeldwaardig beeld en een beeld waarvan de keerzijde in het ongerede blijft. Een beeld met een verhaal zonder in de valkuil van een beeldverhaal te vallen. Want valkuilen zijn er genoeg, naast de beren die onderweg te vinden zijn, huiden die geschoten dan wel berevallen die de zalmen proberen te redden. Of een berenkuil waar het geregeld aardig toeven kan zijn. De onzin slaat toe: de ontspanning is daaraan navenant en het kan haast niet anders dan dat ik weer van alles uit mijn duim tevoorschijn weet te toveren om een avondvullend programma voor te kunnen blijven. Neen, laat ik mezelf eens gaan trakteren op een warm bed, de wraak van Montezuma, een enkel nootje om op te knabbelen, en niet in de laatste plaats de mogelijkheid om vroegtijdig de luiken te sluiten.
Niet eerder dan dat ik toch nog een poging waag om de beelden van gisteren naar vandaag te halen, opdat morgen, ja morgen is het zomaar weer een dag later. Of anders gezegd een dag eerder dan de zondag die voor overmorgen op het programma staat. Daarna ziet het ernaar uit dat we dan weer de tredmolen aan het draaien krijgen, de Nederlandse Spoorwegen mogelijk bussen in gaat zetten, de tussenpaden in de treinen weer overvol zullen raken, baanwachters ampele pogingen ondernemen wissels weer enigszins uit hun volhardende ritme te halen, de kou niet van wijken weet en de elf steden zich opmaken voor een alternatieve wielerkoers. Dit keer met een schaatsliefhebber achterop de bagagedrager. Om dat lied van die Gers nog eens uit te kunnen gaan melken. De koeien laten het dit keer voor wat het is: zij liggen behaaglijk in hun loopstal, mede mogelijk gemaakt door die ene partij: die overal voor is en nauwelijks ergens tegen…
Ja, die koeien, rustig liggend en kauwend op sprietjes die ooit als verse steeltjes door warme zonnestralen uit de grond werden getrokken en nu als verdroogde verschrompelde slappe haren worden verwerkt van maag naar maag en dan nog maar eens terug naar de malende kiezen. Als pruimende onverschillige oude vrouwen liggen ze in de donkere stallen hun winterdagen te slijten, onbewust van de bevroren sloten en al die schaats idioten.
Koude wind giert rond de stal waar de oude boer zijn dagelijkse rondje maakt langs zijn warme meiden die zo nu en dan verteerde steeltjes afscheiden. Een onverschillige klap op de kont om het beest te laten opschuiven, maakt de dag van de koe, meer een moment dan een dag, simpelweg omdat de dame niet langer heugen mag. Als antwoord op de klap en het enerverende moment laat de koe onverschillig een warme scheet. Dromend van de verse sprietjes waar zij straks weer springend als een jonge dame doorheen zal dartelen met een geheugen waar alleen de koe iets van weet. Zo laat ze laat de boer rustig door martelen.
Verheugend wat een eenvoudige actie voor een bijzondere reactie zorg kan gaan dragen… Nu weet ik niet of mijn Nederlands van een vergelijkbare grootte is dan de reactie van Charles als zodanig, maar gezien het feit dat de ene scheet de andere doorstaat, kan het haast niet anders dan dat de turbo’s in werking zijn getreden! Hetgeen mij dan weer deugd doet!