Ridder Gerard J.

Ooit zag ik de onbekende Gerard Joling in het Makado Centrum in Schagen de 1001 dingen store binnenlopen. Zijn vraag aan de kassajuffrouw was hoeveel plaatjes er van hem verkocht waren die week. Vier hoorde ik haar zeggen. Het bleef even stil, voor Gerard met een zacht gemompeld bedankt de open zaak verliet. Vandaag lees ik in de courant dat het De Majesteit heeft behaagd Gerard Joling tot Ridder in de orde van Oranje Nassau te benoemen. Dan behoor je tot de categorie Bekende Nederlander en ben je haast schatplichtig aan de taak een openbare functie op je schouders te nemen. Word je ambassadeur van de een of andere stichting dan wel instelling en komt er op jouw automobiel geen bordje met de letters CD. Daar dient een geheel andere status voor. En over status gesproken: ook de Mare in Alkmaar kende vandaag een zekere status. Door de levende Standbeelden die zich her en der in het straatbeeld vertoonden. Dat was pas in de middag: des ochtends om vijf uur ging de wekker, om 5.30 was ik gezeteld in het rode leer van een Mercedes Kompressor, de automaat die de zorgen omtrent het schakelen voor zijn rekening nam en de Oostvaardersplassen die op ons lagen te wachten. Minder spectaculair dan een jaar geleden, maar evengoed de moeite waard.
De overgang op de zaken van de orde van de dag, geven even dat lintjesregen gevoel weer. Simpelweg door die orde en of dit nu de Nederlandse Leeuw betreft dan wel Oranje Nassau doet er feitelijk niet zoveel toe. Waar het om gaat is dat het straks in Nederland om andere dingen draait. De Majesteit als zodanig zal hooguit van sekse veranderen, de kroon blijft veilig in de kluis naast scepter, rijksappel, zwaard en vaandel. Waar in het profane leven wordt gesproken over parafernalia, wordt in hofkringen het woord regalia gebruikt, naast het in dit verhaal verdwenen woord rijks. Want het zijn rijksvoorwerpen die zich volgende week even in de openbaarheid zullen vertonen. Abdicatie, inhuldiging, Herauten der Wapenen, Koningen der Wapenen en een stoet van andere waardigheidsbekleders zullen de aanstaande hoogwaardigheidsbekleders vergezellen naar de Nieuwe Kerk, waar Maxima reeds een enkel traantje heeft gelaten. En het volk zal zich uitleven in Brood en Spelen. Waarbij Brood gelezen dient te worden als een vochtrijke, alcoholische versnapering, waar mogelijk tarwe een rol in had kunnen spelen en de bitters vergezeld kunnen gaan van een klont, opdat het keelgat zich royaal opent.
De orde van de dag. Een dag van zinnen die het genoegen hadden te worden verzet. Een dag ook waarin de avond lonkt. Was het alleen maar omdat wij de verjaardag van Ans zullen vieren, dit keer echter met een groter aantal dan vier. Met hapjes en die andere versnaperingen. Met praten. lachen, denken en geenszins zingen laat staan bidden. Dan hadden we Ramses wel weer tot leven kunnen wekken… Een meer dan genoeglijke vergelijkbare avond toegewenst en spreek je snel, gelijk Hilde dit keer van zich heeft laten blijken,
uw scribent, wik