Kermis

Kijk mij aan! Kijk mij eens goed aan! En nu niet direct zeggen dat ik het aankijken niet waard ben, dus nogmaals: ‘kijk mij aan!’ Nogal gewaagd om zo te beginnen. In die zin dat ik toch wel het aankijken waard ben, maar dat het mij tot op heden niet direct is overkomen. Het is dan ook een voorteken met de bedoeling de kijker op een dwaalspoor te brengen. De kermis in Alkmaar is immers nakend en ook de waarzegger zal deel uitmaken van het geheel. Het is december 1989 wanneer Muziek op de kermis verschijnt. Van de hand van Maurits van Rooijnen. Al eerder mocht ik hier gewag van maken, maar de kans is groot dat dit ergens is blijven steken, gelijk zoveel andere zaken ook al zijn blijven steken. Verblijven waarschijnlijk ergens op dit onpeilbare web. Een uitgave van de Vereniging Buma/Stichting Stemra. Buma/Stemra zijn auteursrechtorganisaties van komponisten, tekstdichters en muziekuitgevers. Zo’n 10.000 zijn er rechtstreeks bij aangesloten en via zusterorganisaties in bijna alle landen van de wereld nog eens vele tienduizenden. En dan gaat het wringen.
Buma gaat verhuizen, naar Zweden nota bene, alwaar het daar banen op zal gaan leveren, ten koste van banen in Nederland. De reden” Simpelweg van groot, naar groter naar grootst. De grootst mogelijke, waardoor de gevolgen, mogelijk op termijn, niet altijd te overzien zijn. Maar zo gaat het nu eenmaal in de grote mensen wereld. Wat ooit klein begon is niet direct een garantie voor de toekomst. Meestal wordt het toch ook weer een groter groeien. Want om klein te blijven en klein te willen zijn, zou de ‘Blikken trommel’ weer eens uit de kast moeten komen. En voor degenen die daar de buik vol van hebben: ooit verdwenen mensen die met de muziek waren meegegaan, een pakje sigaretten gingen halen en de noorderzon in al die stralen gingen volgen. Andere tijden met totaal andere kansen. Zo ook met de huidige kermismuziek. Ieder speelt een eigen lied en de bassen dreunen. Zelfs een draaimolen voor de kinderen doet in dit geheel mee. De flarden die doen denken aan een orgel, zullen niet veel meer zijn dan wat de huidige elektronica niet allemaal naar voren weet te brengen.
Slechts een keer per jaar is in Alkmaar een nostalgische kermis. Met en rond 8 oktober. Schommelschuitjes met een stug zware shag rokende eigenaar, een paar schietsalons, het touwtje trekken voor de kinderen altijd prijs dan wel rondjes rijden op een beperkt parcours, ja, dat heeft wel wat, alleen… ook hier slaat de huidige muziekvervuiling toe. Want ook muziek kan vervuilen. Neem nu een willekeurige winkel in gedachten, een willekeurig winkelcentrum in een willekeurige stad rondom een willekeurig plein met een keu aan willekeurige mensen en vraag hen wat zij van die muziek vinden. Kijk ze daarbij rechtstreeks aan! Kijk hoe men reageert. En vraag dan of zij het muziekstuk kennen. Of wat de voorgaande muziekstukken waren. Misschien heb je geluk, maar juist veel vaker zul je zien dat men de schouders ophaalt en geen idee heeft omtrent de muziek die ten gehore wordt gebracht. Kermis. En toch ga ik daar ook dit jaar weer naar toe. Was het alleen maar om dat ultieme plaatje te kunnen schieten…