Uniek!

Het valt verdomd niet mee om jezelf als uniek te beschouwen. En toch is mij dit gelukt, hetgeen dan weer het vermelden waard zou kunnen zijn, ware het niet dat…

Het begint eenvoudige weg met een brief, een uitnodiging waarin kond wordt gedaan dat ik zo’n 40 jaar lid ben van een vereniging. De NVPV afdeling Alkmaar en ik ook zo’n veertig jaar het nummer 3562 in mijn bezit heb. Ik besluit dit keer mijn openhartigheid naar voren te brengen en maak melding van het feit dat ik nog nimmer nar een bijeenkomst, laat staan een jaarvergadering van deze vereniging ben geweest. Hetgeen, achteraf, een voorzetje is geweest. Althans, de voorzitter maakt melding van het volgende en ik neem het dit keer integraal van hem over.
De jaarvergadering staat weer voor de deur.
Traditiegetrouw huldigen we dan onze leden die 25, 40 of zelfs 50 jaar lid zijn van onze vereniging. Dit jaar hebben we een record aantal van 12 leden met zo’n score. Niet iedereen komt daarvoor naar de jaarvergadering maar ditmaal komt 1 van hen voor het eerst naar een avond van onze vereniging. We hebben meer leden die lid zijn om de rondzendingen en soms de Grote Veiling maar dit is toch echt uniek.
Welnu, dit gememoreerd hebbende ben ik dit unieke individu. Een unicum nota bene. En dat terwijl ik juist in al mijn bescheidenheid niet zozeer met grote klokken bezig ben. Laat staan dat ik klokken hoor luiden en geen idee heb waar de klepel zich bevindt. De eenvoud zelve zou ik haast willen zeggen, maar ook deze uitspraak gaat vergezeld van een lichte grijns.
Neen, ik heb het niet geschopt tot een overtuigend en enthousiast verenigingsmens. En dat valt mij euvel te duiden. Maar voor deze ene keer geef ik mij over aan de omstandigheid. De omstandigheid waardoor ik mezelf in een bijzonder positie heb gemanoeuvreerd. En dat is ook wel weer vermakelijk, in die zin dat anderen zich misschien daarover kunnen gaan verkneukelen. En dat verkneukelen heeft ook wel weer wat.

Ik laat me vandaag maar een aantal zaken welgevallen. Tenslotte staat deze gehele week in het teken van het positief vermaak. Is de amusementswaarde tot grote hoogte gestegen, heeft het fotocafe gezorgd voor een bruisende avond en heeft Freek, naast Hella, mijn Circus DVD van wat schoonschrift voorzien, hetgeen dan toch weer in het niet valt bij ooit Den Haag. Ook dat was een unicum, hetgeen dan weer recht doet aan dat unieke van vanavond. Morgen nog naar een voorstelling van Pluusj en dan… op weg naar de zondag waarbij de zin mogelijk een keer ontbreekt! Want Zin op Zondag valt pas volgend jaar te verwachten!
P.s.NVPV staat voor Nederlandse Vereniging voor Postzegel Verzamelaars.