Rijkdom

Ik sta er niet altijd bij stil. Dat ik ouder ben. In een onomstotelijk dubbele betekenis. Voor mij gaat een bepaalde vlieger niet op: het gezegde oud van jaren en daaraan gekoppeld jong van hart. Waarschijnlijk heeft mijn hart de kracht van een hoogbejaarde en wordt van buitenaf bepaald in hoeverre vermeende krachten nog mee kunnen gaan. Het beperkt me echter geenszins in de bewegingen die ik dagelijks ten uitvoer weet te brengen, laat staan dat ik tegen mijn beperkingen aanloop. Neen, ik heb geen klagen en mij hoor je daar niet over zeuren. Anders wordt het wanneer een kind, mijn kind dan wel ons kind belemmerd wordt in haar mogelijkheden. Dan komt, op een geheel andere manier het begrip mantelzorg tot leven. Maar heeft het gelijktijdig veel weg van een omgekeerde wereld: de ouder rolt de rolstoel met het kind erin voort. Dan maakt het niet uit hoe oud het kind is, maar heeft het alle schijn van een omgekeerde wereld. En die omgekeerde wereld maakt het ven lastig. Al was het alleen al door die veranderde positie van beiden. Naast de mate van afhankelijkheid die zich voordoet. Waarmee ik niet wil beweren dat afhankelijkheid hier een bepalende rol in speelt. Dat zou er nog bij moeten komen…
Ouder worden kan pure rijkdom impliceren, ouder zijn knap lastiger. Waar wijsheid met de jaren wordt verondersteld, doet het kind een beroep op de ervaringen van die ouder. Wanneer er sprake is van een situatie die ooit een vlekkeloze jeugd veronderstelt, kunnen de gevolgen voor dat kind heel anders worden ervaren. Daarnaast wanneer een beroep wordt gedaan op de herinneringen van die ouder, kan de rozengeur en de mogelijke maneschijn het geheel in een totaal ander daglicht zetten. En zie dan nog maar eens de werkelijkheid onder ogen te komen. Ouder worden en ouder zijn, ik geef je het te doen. Ik geef het mezelf te doen. En wanneer ik doe, rijst daar de twijfel. Niet dat ik twijfel aan het goede, het kwade keert zich uiteindelijk toch tegen mij, maar de overtuiging het goede te doen kan in de ogen van het kind totaal anders worden ervaren. En ervaren is wat een ieder zelf zal moeten doen, daar helpt geen vader noch moeder in. Wanneer het geheel van leven wordt ervaren en daar een zekere kunst in ontstaat is het juist die levenskunst die een belangrijke rol in het geheel gaat spelen. En wanneer levenskunst het draagvlak wordt van een zeker bestaan, dan is de rijkdom bijkans niet meer te overzien. Waardoor die materiele rijkdom als het ware in het niet valt. Gelijk het onderstaande bericht.
Vijf even rijk als twaalf miljoen.
Londen – Het verschil tussen arm en rijk vertoont ook in Europa opmerkelijke verschillen. Zo bezitten in Groot-Brittannie vijf families meer dan 12,6 miljoen armen samen. Dat meldde de krant The Guardian gisteren. De lijst van Britse superrijken wordt aangevoerd door Gereld Grosvenor, hertog van Westminster. Zijn familie heeft evenveel vermogen als 10 procent van de armen, ruim 6 miljoen in Groot-Brittannie.
En ik” Ik ben een rijke ouder en heb de neiging dit heel gewoon te vinden…