Hiernumaals

… want waar het naar uitziet, eerlijk gezegd, nog geen enkel idee. Dat vandaag in het teken van een specifieke interesse bestaat, dat leidt geen twijfel. Maar dan nog blijft de vraag op welke wijze een invulling kan gaan plaatsvinden. Dat er een invulling zal gaan plaatsvinden, staat buiten kijf. En zo hobbel ik van het een in het ander, raak ik geregeld van het pad om niet veel later te ontdekken dat er zelfs geen sprake was van een pad. Hooguit een wat hobbelige weg die zich van A naar B begeeft, hetgeen het geheel van een kleur weet te voorzien. Het heeft veel weg van de al eerder naar voren gebrachte levensweg. Welke uiteindelijk leidt tot een mogelijke hemelpoort dan wel naar een zeker hiernamaals. Of, zoals mijn goede vriend Charles wel memoreert in een vorm van een hiernumaals. Hetgeen niet veel meer is dan die letter verschil. En juist om die kleine verschillen lijkt het veelal te draaien. Zodanig te draaien dat ik er draaierig van word. Een constatering, ware het niet dat dit geheel zich slechts afspeelt in die grijze massa die voor mijn hersenen doorgaan. De grijze massa die ik regelmatig raadpleeg, wanneer ik met het een door het ander wordt achterhaald. Het zijn bijkans niet bij te benen ontwikkelingen, die mijn naam eer aan doen. En ontwikkelingen zijn nu eenmaal niet te stuiten! Het is waarschijnlijk voor een belangrijk deel gebaseerd op nieuwsgierigheid, de zoektocht naar het onbekende dat als een drijfveer de jacht op een mogelijke verklaring voor geopend houdt. Waar ik het vandaag dan maar mee doe.
Terwijl de top zijn afronding kent, de illusie dat de wereld weer een stukje veiliger wordt en de gemiddelde mens weer overgaat tot de dagelijkse gang der zaken, heb ik het genoegen om mij weer met eenvoudige dingen bezig te houden. Nu behoeft dat in zekere zin enige toelichting, ware het niet dat ik de bergen die ik mag gaan verzetten eenvoudigweg kan overzien. Hetgeen de reikwijdte van mijn inspanningen dan weer ten goede komt. Het algemeen nut wat plaats maakt voor het gemak dat mij als mens dient. Waardoor ik simpelweg tegen de dingen aankijk die mij eenvoudig weg voor de voeten komen. En dan bevind ik mij, in zekere zin, op een hellend vlak, hetgeen veel weg heeft van een glijbaan die onder de groene zeep terecht is gekomen. Bij Lo en bij La, wie doet dit mij na”! Je merkt het reeds, mijn fantasie gaat weer eens vrolijk met me aan de loop en het feit dat ik, tussen de regels door,ook de stofzuiger met vlijt hanteer, moet dit geheel ten goede komen. De mantelzorg waar wij ons de laatste tijd mee bezig houden, komt dit uiteraard ten goede, hetgeen dan weer neigt naar een dubbelzegging! Waar ik ook uitstekend in ben. Lekker oeverloos ‘lullu’, zorgen dat er een kant noch een wal te ontdekken valt en het wauwelen niet van de lucht is. Het hoeft nu eenmaal niet altijd over iets te gaan, laat staan dat ik een mening ventileer dan wel naar voren breng. Zo plezierig kan het leven geregeld zijn, wanneer je daar maar tijd en aandacht aan besteed. Over tijd en aandacht beschik ik in ruim voldoende mate, alleen laat de verdeling weleens wat beperkingen zien. Waardoor ook ik met die beperkingen zal moeten leven! Over mijn mogelijkheden geen woord dit keer. Want eerlijk gezegd, sta ik daar nog steeds versteld van!