4-daagse kruis

Wanneer hoop wordt ingeruild voor wanhoop is het leed welhaast niet te overzien. Dan dien je je voor te bereiden op al dat je te wachten staat. De onderzoeken, de ingrepen, de uitslagen en de tijd. De tijd die je nog rest, en de moed die je dan kunt gaan opbrengen. De opbeurende woorden die je richt tot de toekomstige nabestaanden, de regie die je zo lang mogelijk in eigen hand wenst te houden, de zaken die geregeld moeten worden en vooral het loslaten van de dingen die jou zo dierbaar zijn. Ja, het is mooi gezegd dat van die herinneringen, maar ook herinneringen zullen in de tijd vervagen. Ik ben reeds jaren geleden de stem van mijn vader kwijtgeraakt. Ik zie hem nog wel bedachtzaam aan zijn sigarettenpijpje lurken, met een filter waardoor de nicotine niet in zijn bloedbaan kwam. Althans, in die illusie had hij alle vertrouwen. Dat hij naast Black Beauty zware shag van Brandaris gebruikte is dat andere deel van het verhaal. Ook ik rook nog steeds. Maar nu geniet ik ervan. Althans, dat maak ik mezelf wijs. Het heeft veel weg van adem in en adem uit. Waarbij mijn longen dit keer geen rol spelen. Maar ook dat heeft veel weg van die illusie. De moeder van Jan rookte op hoogbejaarde leeftijd. Haar vaten verkeerden in ‘zwaar weer’ en deden het voor een belangrijk deel niet meer. Maar zij rookte stug door. Caballero zonder filter. Ook zij heeft ooit die afweging gemaakt, maar kon uiteindelijk haar lot niet keren. Zij genoot ervan tot haar laatste moment, het moment waarop zij extra zuurstof diende te krijgen. Haar longen trokken het niet meer. En voor haar hart gebruikte ze ook al jaren medicijnen. Gelijk ook ik al jaren medicijnen slik. Ben vandaag maar weer de zolder opgekropen. Kwam wat spullen tegen uit mijn roerige Santpoort tijd. Heb de klok van een nieuwe batterij voorzien. Uit de tijd van Duin & Bosch. Ik nam de tijd en de tijd schreed voort. En ik hoefde niet veel meer te doen dan wat paperassen in een nieuwe doos te gaan verbergen. Want in verbergen ben ik goed. Was het alleen maar om mijn toekomstige executie weer wat uit te stellen. Misschien is dit woord ietwat misplaatst, in die zin dat er geen sprake zal zijn van een executie. Daar heb ik reeds lang geleden mijn militaire plunje voor dienen in te leveren. Afgevoerd door van Gend & Loos. Een baret, een MLV speld en de insignes van het Garde Regiment Prinses Irene heb ik nog in mijn bezit. Alleen het Vierdaagse Kruis is verdwenen…