470506385
Zoals wel meer teksten zomaar verdwenen zijn.
Een lege batterij. Of juist niet goed geschreven. Ik was op mijn manier wel lekker bezig en ben niet alleen die tekst maar ook de tijd nu kwijt. Want ik had wat met de tijd. Even had ik alle tijd naar mijn hand gezet en nu moet JU het doen met die dingen waar ik net niet mee bezig was.
Of kwam het simpel door het feit dat ik een Mea Culpa over mij heentrok.
Alsof ik op dit scherm mij dien te verontschuldigen omtrent dat wat ik zeg. En dat wat ik schrijf.
Of dat wat ik met JU wens te delen. Want eerlijkheidshalve dien ik te zeggen dat alles wat ik denk niet voor uitzending geschikt kan zijn. Om enig voorbehoud te maken is het niet een ‘r”cksichtlos’ neertypen van wat zich in mijn geest voordoet.
Stel je toch eens voor…
Niet dat het de onbetrouwbaarheid ten goede kan komen, maar wat er staat is dan een feit.
Ook al kan ik het mogelijk anders bedoeld hebben.
Ook al bedoelde ik het net niet zo zoals het er nu staat.
Ook al ben ik geen advocaat maar speel ik wel geregeld met de duivel. Of zo JU wilt een Duvel.
En lieg ik en bedrieg ik niet. Of juist weer wel. Wie zal dit zeggen” Ik vast niet. Weer zo’n zin.
Alsof ik zou moeten vasten.Zou niet weten waarom.
Mogelijk om ervoor te zorgen dat dit mijn lichaam ten goede komt.
Een ander bewust zijn naar voren brengt. Of mogelijk het evenwicht weer wat meer wet te bestendigen.
Het enige goede gewicht wat evenwicht schijnt te zijn…
Alsof Achmea de enige is die ontzorgt. Ook daar zou ik een staaltje van kunnen vertellen, maar wie is degene die hierop zit te wachten”! JU niet! Dat kan ik JU, met de hand op mijn restant hart, verzekeren!
Dus dient JU het nu met dit te doen.
Tastbaar, de bewijzen
stapelen zich op
tentoongesteld
in een boek, mijn
zinnebeeld
vereeuwigd,
het wit, vergeelt
de kleuren, verbleekt
zo zit of sta ik daar
en zullen onbekenden
starend
naar een onbekende
zich een moment,
verbazend,
over hun eigen
onbekendheid,
straks.
Natuurlijk op mezelf. Wat had ik kunnen doen om juist vandaag dat lampje aan te steken.
Dat schijnwerpertje op mij”!
Door dat laatste nog even te herhalen:
Toch nog iets teruggehaald…
Let the sun shine on your face
Don’t let your love go to waste
Now is the time
Got to make up your mind
Let it shine on you!
Gefeliciteerd! <3-te! En nog veel meer!
Dikke kussen
Gefeliciteerd.
Je bent jong.
Wat een geweldig gebeuren dat je ..juist vandaag…stukjes tijd bent kwijtgeraakt!
Wat een Zinvol Toeval!
Alsof het er niet toe zou doen.
Alsof er veel van te verspillen is
Zomaar wat neer te tikken is
Letters, woorden, gevoelens, waarheden in tijd.
Deze tijd.
De tijd die rest.
En goed besteed zou moeten worden
Zodat je waardevolle zaken achterlaat.
Herinneringen
Normen
Waarden
Vastgelegd en dan dus echt.
Jij kent als geen ander de essentie van het behoud van jouw levensbalans.
Erkent de onzichtbare dreiging, vindt wijsheid in die onzekerheid.
Alleen jij kunt dat.
Alleen jij weet wanneer je jouw lichaam, of weerstand, niet naar "wens" beheerst.
Door hier je geboortedag te noemen verbreek je de bezwering van de sterfelijkheid.
Overwin je door je schrijven de illusie van de dood door de tijdloze weg van woorden als een betovering van de werkelijkheid.
Je wandelt een tijdloze weg
Waarin tijd verloren gaat
Maar niet weg is.
Het meest werd dat gewaar in het commentaar van Ellen.
Wat heb jij een liefde om je heen!
Rijke man!
(JIJ kan schijnen!)
Gefeliciteerd,
met je verjaardag.
Ik hoop dat je nog heel lang mag genieten van al het moois om je heen.
en dank aan allen met wie ik dit moment mag delen!
Ik ben! Dus ik besta!
Basta!