aarde, water, lucht

20090913-1252864949N1209kunststelling788

LUCHTFIETSEN 2, 3 & 4
ruige grijze wolken vertellen mij
verhalen over strijdende vogels,
boze tijgers, over losse flarden
van vanalles over niets
-en in de drijfveer van mijn droom passeerde jij-
luchtige witte wolken
vertellen mij verhelen over
slingers voor jarige engelen
uitgemergelde herten en
vermoeide struisvogels
-en in de drijfveer van mijn dromen passeerde jij-
viel uiteen in wind en water; blauw
een uurtje luchtfietsen, een eeuw vol
zachte witte wolken

annemarie kuster

Merkwaardig, hoogst merkwaardig. Al hetgeen wat schuilgaat onder de oppervlakte van een bepaaldelijk zijn.
Althans, indien JU de tijd neemt om bij al die aanwezige verschijnselen een moment stil te staan.
Want wat valt er zoal te doorgronden” Indien ik mij weer eens vrolijk uitleef met dit letterbord,
niet in de gelegenheid ben om een ouderwets potje te gaan scrabbelen, of een woord te raden
waarbij de galg steeds angstaanjagender vormen begint aan te nemen.
Iedere keer opnieuw de klinkers uit de kast te trekken in plaats van eens met wat mede klinkers
te gaan strooien. Want als iets klinkt kan het haast niet anders dan dat een medeklinker zacht
begint te brommen.

Een beer! Een berin! De Beringstraat. De beer in gaat. De huid niet eerder verkocht kan worden.
Een bruine huid. In bruin isse. Of is dit weer Bruinisse”! Of met die bruine beer in conclaaf gaan.
Het gevecht aangaan en de trots indien die bruine beer het onderspit heeft gedolven.
Aanspoelt door weg te spoelen. De telefoon die gaat. Bericht uit Darmstadt. Een zusterplaats van Alkmaar.
Ja, darmstad! Of in bad gaan in Bath. Maar dat ligt dan weer in Engeland, een land heel ver over zee.
Want wie gaat er mee” Zoals die witte zwanen zichtbaar zijn en de zwarte verdwijnen in de nacht,
behalve in Goes. Want daar zat zij op de kant, terwijl hij niet veel beter wist te doen dan zijn vleugels
op te zetten en net te doen alsof hij haar niet gezien had. Een beetje het hof maken en dan doen alsof
zij haar veren loopt te poederen. Want zij bleef maar bezig.
Wat kun je anders met al die DA, Douglas en Ici Paris winkels in de buurt.
Om de hoek de Etos, Kruidvat en de Tuinen. Om over Yves maar te gaan zwijgen.

20090913-1252864510N1109zeelandbrug620

Een stadje in, een stad door en de stad weer uit. Vestingwerken en hele slanke molens.
In wit, in zwart, met steen gewit, vaak stilstaand soms ook draaiend en een landschap
wat in de verte aan Noord-Holland doet denken.
Eindeloze akkers, een verdwaalde tractor, een combine, een maisveld aan het gelen.
Zonnebloemen als afscheiding, laag veengrond en vee in alle kleuren.
Wit en chocoladebruin, zwart wit bont, wollige schapen en kaalgeplukte schapen,
een vaart, een kanaal, een weg doorklieft de velden.
Bomen verscholen bij elkaar, laag struikgewas en weer wat hoger,
duinen aan de kust van Domburg basalt in Zoutelande.
Het land waar de bolus leidt tot de beste bolusbakker.
Zijn bolussen zijn reeds vroeg uitverkocht.
Het Zeeuwse meisje wat zich verschuilt achter de luiken… geen cent teveel!
En wij vergapen ons.

20090913-1252864795N1109domburg613

Dat is wat Zeeland met mij deed. De dijken, de bruggen, de kanalen, de landerijen die ooit onderstroomden
door die rampzalige overstroming. In 1953. En nu reeds tot een film hebben geleid.
Omdat veel leed nog verscholen ligt. Het oude wonden open kan gaan rijten.
Leed zich niet altijd manifesteert. Zoals ook deze woorden een wat dubbele lading mee kunnen krijgen.
Ik doe het wat luchtig deze keer en probeer daarmee de stemming voor deze week te gaan bepalen.
Maar ik weet van dat leed. Ik keek weer in dat boek. En zag de golven. De dijken.
Een kraan die zich met de hoogte ging bezig houden. De Wester- en de Oosterschelde. De Zeelandbrug.
Het verdronken land wat toch weer uit de golven oprees. Het land van Luctor et Emergo.
Wat altijd weer die andere kreet verscholen houdt: Waak en Bid.

Niet alleen is het leven goed in het Brabantse land: ook Zeeland heeft het.

20090913-1252866482N1109zierikzee668

Maar vraag mij niet om dit nader te benoemen:
het zou hetzelfde zijn indien ik Noord-Holland zou gaan omschrijven:
Een Commissaris van de Koningin die dankzij het door de vingers zien van bonnetjes uiteindelijk zijn
eieren heeft ontdekt: opeens heet het dat Borghouts geen zin meer heeft.
“De afgelopen zeven jaar heb ik met veel plezier het ambt van commissaris van de Koningin uitgeoefend.
Maar dat is nu verdwenen.”
En daarmee schrijft Harry opnieuw geschiedenis:
hij is de eerste bestuurder die valt over declaraties van een ander.
Een bijzondere manier om over de eigen benen te struikelen kan toch het
niet op de pootjes van de ander letten zijn.
Eerst de ophef over het aantal bijbanen, dan de Landsbanki affaire van 78 miljoen en nu dan
de bonnetjes van Hooijmaijers.
Groenlinks lullen en rechts met de VVD toch maar weer de eigen zakken vullen…
Dinsdag alweer Prinsjesdag. Uit de gelekte kopie”n blijkt alweer dat de broekband zal dienen
te worden aangehaald om de bonussen van de directeuren in te gaan binden… Zalm acht ton,
Rijkman Groenink 28 miljoen en de man die Bennink heette van Danone zo’n beetje 78 miljoen…
78 miljoen”! Misschien had Hooijmaijers beter van die meneer Bennink kunnen gaan lenen…

Plezier voor deze week op voorhand en weet JU het even niet:
VERBORGEN

Ik ben
een lettervreter
vernietig
op mijn woord
zinnen, lage lust
verplettert
ben belust
op gulden gaven
roem en aanzien
waardering
bovenal;

schrijf verder
dwing het duister
diep in mij
verscholen
dal:

Voor wie het weet
zo zal het
klinken.

20090913-1252865216N1009sluis467

Kop op, na morgen weten we meer!