Politiek!
Politiek”! Ik hoor je wel maar ik zie je niet!
Natuurlijk laat ik ook velerlei na. Omdat ik mij ook regelmatig voorneem om dingen te gaan doen en er regelmatig sprake is van dingen die zich anders voordoen. Waardoor ik dingen dan toch weer nalaat. Verwijt mij echter niet van een groot tekort aan nalatigheid. Ik schroom ook niet dit te ontkennen, laat daardoor ook veel dingen staan en neem haast, op voorhand, een wat afwachtende houding aan. En dwing mij tot enige vorm van nadenken.
Nu weet ik wel dat in mijn nadenken gedachten veelal aan de loop gaan en probeer ik hartstochtelijk nog enige lijn in mijn gedachten te brengen maar moet ik welhaast concluderen dat dit niet altijd voor mij is weggelegd. En dan voel ik mij enigszins bezwaard. Een klein beetje maar, maar toch”
En gelijktijdig lucht dit op. Ik werp een blik naar de hemel alsof er sprake kan zijn van een bepaalde vorm van overgave. Of beter offergave. Ik offer mijn beperkingen en zie deze verdwijnen in de ijle blauwe lucht, waar gisteren geen sprake van kon zijn. Grauw met wat wit en blauw. Mijn vereeuwigaar bleef dan ook verscholen in het zwart etui. De plaatjes schiet ik dan wel binnen. En de werkelijkheidswaarde neigt dan juist naar de nul.
En generleiwaarde doet dan vrolijk mee. Alsof zij op dit moment gewacht hebben.
Verscholen lagen om het hoekje in mijn geest.

Een tekst die er zomaar vandoor dreigt te gaan ware het niet dat ik deze nu te boekstaaf. En daardoor mijn zinnen de geest van de ander laat prikkelen. JU! nu! En op die manier de hoop uitspreek dat ik toch een glimlach weet te toveren. Een krul rond een van JUW mondhoeken. Een ‘smail’ desnoods.
Gezegend door de schrale wind van gisteren. Het grauw dat het grijze zwerk weet te kleuren. En de onstuimigheid van een verregende druppel. Een verdwaalde sneeuwvlok. De windvlaag die aan je kraag begint te knagen. En het feit dat rond de klok van half zes een lichtje glans brengt in het donker.
De behaaglijkheid van een centraal verwarmd huis. En het mogelijk gemis van de ouderwetse kolenkachel. Met micaruitjes. Het mica wat zich ooit, met een vergrootglas, in brand liet steken. Was het dus wel mica”
Of is mijn gedachtegang ook door de zinnen achterhaald”
Zijn het weer veelvuldige onzinnen die ik te berde breng.

Lijd ook ik aan een zeker tijdverschijnsel” Niet zozeer de inhoud maar veel meer de verpakking waar hoor en wederhoor een rol in zou kunnen spelen. Als wel een nieuwe hobbel voor de coalitie: Kabinet wacht nog grotere uitputtingslag dan rapport Davids. Elk woord in het gisteren gepresenteerde 4,5 A-viertjes tellende antwoord is gewikt, gewogen en uitonderhandeld. Het resultaat is dat de boel bijeen is gehouden. Voor het CDA was het belangrijk dat het gezichtsverlies van Balkenende tot een minimum beperkt bleef. Bos sprak van een ‘eerlijke brief.’ Wel stelt het kabinet dat het rapport-Davids ‘leidend’ is bij de terugblik. Voor de goede verstaander: dat de premier de regie aanvankelijk niet nam, wrijven we hem niet extra in. Ook de erkenning dat het kabinet de Kamer in twee gevallen beter had moeten informeren, is in verzachtende bewoordingen gevat. Daar zelf scherper over oordelen is immers eigenhandig de strop om de nek leggen. Eufemisme zeker voor dit kabinet geen onbekend fenomeen.
Stel JU eens voor dat het kabinet Balkende IV nu eens ruim de zeventig jarige leeftijd zou hebben. Zou er dan ook een moment in de geest van Jan Peter kunnen zijn dat er bij hem ook sprake is van een ‘Voltooid Leven”!’
Het zal wel niet! Want ook hij zal graag geschiedenis schrijven. Op termijn in de boekjes terug te vinden zijn als de man die voor de meest transparante vorm van leidinggeven stond. Zijn niet zichtbaarheid. En die stijl kenmerkt zich zeker niet door achterkamertjes politiek: want wat niet is dat is er niet! Maar”
Wordt ook JU graag gehinderd door enige kennis””!
Laat ik graag als dank de schillen en de dozen voor wat zij zijn: zelfs afval laat zich, op termijn, recyclen.
NALATEN
Grappig door onzin uit
te kramen, lijnen vul
voorspelbaar nalaat
de zinnen te benoemen die
ik nalaat.

Gegroet maar weer”
Het is al laat.
En mooi stil
Behaaglijk warm
Prettig alleen met mezelf en mijn gedachten.
Soms siddert er iets langs mijn rug…..
Hoe Heb ik Dat nou weer Kunnen Doen””!!
Gelukkig geen lid op het Pluche
Daar is het ook niet Goed te doen
Alhoewel…
Wat Wij hier hebben Heren Dames en Allerlei
Is Afstand en Humor
Zelfspot in overvloed
Wie neemt ons te serieus”
Dat doen we zelf niet eens!
Dus misschien zou het eens opknappen in Den Haag…
Als de pluche zetels door onze kwetsbare billen werden verwarmd
Schertsend en vol geestige gedachten
DeLui weer op de benen gezet
Terwijl wij, met wat ondersteuning
Schuifelend het pand verlaten
Richting staminee…..ter “nabeschouwing”…..
Is vast leuker om naar te kijken….op de eerstvolgende maandagmiddag
Want JA….. ik moest WEL lachen
En dat is zo heerlijk genoeglijk en tevree
Achter het scherm me die ruige kop voorstellen
Zoekend naar een warm plekkie
Stoerigheid valt langzaam van je af
Als een jas die niet meer past en ook niet meer lekker zit.
Steeds meer laat zien welke Wik daaronder zit
En daar is Helemaal niks mis mee
Veel mooier, nu ook dat kwetsbare zo on-ingepakt vertoont mag zijn
Neem je me weer mee…
Naar die zwarte kolenkachel
Waar de pyjama op werd voorverwarmd
Wat zo Thuis en Veilig voelde, na de kuip
En dan in bed
Strak ingestopt
Bloemen op de ramen
Witte wolken uit je mond
Een laagje dauw op de dekens soms..
Geen onzin Wik
In geen van je zinnen
Al je zinnen zijn gevuld met gedachten
En zinvol alleen al daardoor
De ziel ontwikkelt zich niet, ze groeit niet, ze beweegt zich in cirkels, ze wendt, herhaalt en herneemt zich, ze is de weerklank van oeroude thema’s die alle mensen met elkaar gemeen hebben. Ze wentelt altijd naar huis. Gnostische verhalen vertellen over het heimwee van de ziel, haar hunkering naar haar eigen omgeving, die niet deze wereld van feitelijkheden is….
_________
“Vol verrassingen…de toekomst
Zoveel om niet op te noemen, te stuiten- die waterval van
woorden, alles zo waar omdat het niets dan de eigen
ervaring is, zeer individueel, zeer expressief; “”n
golf van weten-liefde, intelligentie, emotie-nu
diep in de nacht, ZIJ nu en dan sprekend in
haar dromen, en ik de liefhebbende lezer
bezwerend te genieten een weg te
banen door de onzichtbaarheid,
het onzienlijke, het onnoembare: kijk hoe het leeft
een verstilbare melodie die blijft door
klinken tot in aller eeuwigheid, leegten om te
dichten.”
Simon Vinkenoog
Bijna twee uur….
Ga eens kijken of ik een warm plekje vind
Om spieren te ontspannen
Gedachten te ordenen
En los te laten.
Zin in onzin
Onzin in zinnen
Onzinnige woorden, zinnig vertaald
Het heeft geen zin, zo’n zin
Bezin in onzin, in een zin, verdwaald
Zinnig achteraf, enigszins laf
Met tegenzin, of goede moed
wat is zinnig, wie bepaald
De hond hangt aan een wolk in een mand en hij slaapt nog
Dat heeft echt geen zin, de hond baalt
onzin
Ach ja, de politiek,
of is het nu “poli-tiek”
waar je met “zorg” wordt
geholpen aan de kwalen.
En kwalen daar heeft dit
land last van,
sterker nog: een mega decubitus-wond
waar dit land aan lijdt.
Het tijdsverschijnsel dat zich
in de poli-tiek laat zien,
met (w)(l)outer financiele beweegredenen,
want zorg voor de burger,
laat zich goed betalen,
geen refund,
25 miljoen -met fake-schroom-
in je zak steken, dat is behoorlijk toch!”.
Kun je dus goed aan verdienen.
En we staan ROOD,
flink ROOD,
veel te ROOD
op alle fronten.
De decubitus-wond
gaat alleen maar meer stinken,
te weinig tijd,
geen geld voor…
ook niet voor zorg,
geen geld voor de juiste medicatie
want ’s lands riolen lekken -heel tevree-
miljarden naar andere oorden
dus geen tijd voor JU…
We leggen veel te laat “stands” aan
om infarcten in de slagaders
van ons land te voorkomen,
onze eco-nomie.
Laten ons leiden door
een 14-jaar-durende-millieufarce,
ego-nomie ten top.
En de eco-resultaten nomienaal!
Wat helpt het als je maar
enkele promielen van de
wereldbevolking werkelijk aanspreekt
op dat er iets moet gebeuren en
hen er financieel op uitkleed.
Eigen-ge-win!”
Zou Petertje ook al die tijd
zijn kachel een graadje lager
hebben gezet” Of verzint hij
ook alleen
regels voor anderen en uitzonderingen voor zichzelf.
Vraag ik me tegelijk af hoe goed hij verzekerd is,
een WIA-gat verzekering heeft of er alleen maar op zit,
tot het ‘s-tands-tijd is.
Mind-JU,
het zijn de echte zorgenden
die dit leiden.
En verder haalt ieder ander
de neus er voor op
of draait het hoofd om,
doof en blind voor pijn
-van anderen dan-
want re(a)geren uit sociaal
belang, nee,
“we” lullen
-net als onze grote voorbeelden-
eerst in eigen zak en meestal blijft het daarbij,
als we iedere maand maar
uit-komen met dat wat ons ten deel valt.
En dieLui (geweldig Trudy!) in Den Haag op de benen zetten!”
Gewoon laten vallen.
Misschien niet weer steeds linksom
maar een keer flink rechtsom,
met de tijd mee…
een keiharde rechter-draai om de oren,
een schop onder de kont,
weg met de wachtgeldterende
geitenwollesokken figuren.
Grijs is vooralsnog in de meerderheid,
Of het een op-lossing is, geen idee.
Ons “millieu” zo vedraaid,
de normen en waarden,
geheel afhankelijk van waar je de meter plaatst
of weglaat
voor beter winst-resultaat.
Afrekenen aub en wel nu.
Heb ik ook heim-wee.
Schrijven wij,
hier be-geleid door humor-zinnen,
toch geschiedenis.
Welenswaar geen handdoekje om mijn nek
zitten staan draai
eens een rondje dansend
op de trampolien
vegen en hop hop
op het aanrechtblad roeren in de pan
de trostomaat verdraaide de moulin legume
chop chop en samen zien
ta da tomatensoep
ware het niet tomatensaus
voor over de pasta
dampende luier vol met poep
net op het nieuws
de laatste scoop
lees ik hier
en lach me te bestA
LOL
Alsof een knop is ingedrukt… onstuimig als de wind erupties uit het noord-oosten weet te blazen!
Recht op zorg
zorg om recht
zorg om rechts
wie rechts schrijft wie rechts begrijpt”
nom de plume
Tja, zie dit als een allergische
reactie op dat wat politiek heet.
Ik vergat echter af te sluiten,
\met een vette knipoog\.
Maar na veel wik-ken en wegen
-een seconde of twee-
doemde het beeld van
-weliswaar niet de kolenkachel-
de oliekachel
links achter in de hoek
in de kapperszaak van m’n pa
in Amsterdam Oost
in mijn gedachten op.
Daar stond’ie
als het rustig was
na de zoveelste lange dag
op z’n benen staan
-en dat waren toen nog 6 dagen in de week-
zijn handen te verwarmen.
Wij woonden achter de zaak.
Later in ons nieuwe huis
in Amsterdam Zuid
kregen we een gaskachel.
Kun je me/em nog volgen”
Goed, dat beeld van al die ouders
die zichzelf het ‘heen en weer’
hebben gewerkt voor ons huidige
NEEderland, verkwanseld te zien
door het EIGENBELANG, om je naam
genoemd te krijgen bij “”n of
andere nieuwe wet, daar gaan nu
eenmaal m’n nekharen
van overeind staan.
Maar dat kan bij onze Weledele
Premier de heer Bak-ellende nu
eenmaal niet,
playmobiel poppetjes hebben
geen haren.
Het spijt me, ik doe teniet, wat met veel
zorg door m’n ouders geprobeerd is
neer te zetten voor de toekomst.
Ze zullen het me echter niet kwalijk
nemen, vermoed ik, en anders
hoor ik dat wel via een Char of Derrick.
Begrijp me/em niet verkeerd
ik pro- of de-mote niemand
want ik weet niets.
…vette knipoog…
Maaarrr,
met recht zorg toch”
Robert-Jan, tomatensoep”
Ruilen”
Heb nog twee van die poepende
luiers in de aanbieding. Of begreep ik
‘em verkeerd. LOL
Ik ga nog even voldaan
en weer meer belezen
de Tievie
aanklikken en zoals
evenzo heerlijk gelezen:
Loslaten.
Een ge-wikst avondje!
Aha!
Een zeer
bruikbare
huishoudelijk tip.
Met dank.
We zullen de Liddl eens
even met een gewaardeerd
bezoekje vereeren.
Enfin, de oudste van de twee
jongsten hier, is begonnen
aan z’n zindelijkheid, zowaar,
dat scheelt een boel.
Euh, aan luiers dan,
want hij wast maar al te graag
z’n handen spetterdespetterdespet
hehehehe.
Leuk man.
The stars are underground
And the proof is flying overhead
So kick me when I’m down
And I’ll be the one you’re laughing about now
I don’t know if its real
Or how I’m supposed to feel now
That I’m out of your life
And into the darkness
And out of the darkness I’m coming now
When I’m out of your sight
And into the blackness
I drag myself along
Not sure of how I got in here
Well I must have done you wrong
Cause you always insist on telling me
Now how it feels
That I’m out of your life and into the darkness
And out of the darkness I’m coming now
When I’m out of your sight
And into the blackness
Tell Mair”ad that you saw me
And see how they follow
When the piper plays the song
yep nog vollop in de luiers
zijn trouwens in de aanbieding van de Lidl.
en dat zijn lang geen slechte
3 pakken 18 euro
te weten;
3 56 stuks
4 iets daar tussenin
5 44 stuks
Hebben vaders van kleine poepluiers geen behoefte aan meer nachtrust””””