Poly en nog wat…
Het leven is als sneeuw: je kunt het niet vasthouden maar de herinnering blijft.
Kreeg deze tekst van M. Omdat hij deze tekst wel toepasselijk vond. En ik naliet om naar het waarom te vragen.
Want sommige vragen stel ik wel, maar meer van binnen.
Niet omdat ik niet nieuwsgierig ben naar een mogelijk antwoord, een bewering dan wel een mening, maar meer om stil in de gedachte te staan. Als het ware in de gedachte op zich.
Alsof ik mij dan in een vacu”m begeef. De transparantie van een ei. Een glazen ei weliswaar.
Onkwetsbaar in dit vacu”m zou ik dan met mezelf van mening willen verschillen. De plussen tegen de minnen wegstrepen en kijken welk een rijkdom zich in deze ruimte dan gaat voordoen.
Om de broodnodige luiers in te vervoeren nogmaals in de aanbieding! Geen 1000 maar Lidl!
Beleggers schieten voortdurend in de stress als gevolg van de dagelijkse gang van zaken op de beurs. Kleine spaarders turen met zuinige blik naar de dagafschriften van hun bankrekening.
Maar ik kwam ook iemand tegen die de wacht is aangezegd. Door een te kleine organisatie en een terugloop in bestanden geen werk meer. Of mogelijk toch een ordinaire bezuinigingsmaatregel waar je de vingers niet achter krijgt. Ben je een eind in de veertig, nog net geen vijftig en kijk je opeens anders tegen tijd, leven en waardering aan. En dan heb ik het nog niet eens over het gevoel van afschrijving wat zich kan voordoen”
Dat is dan 1 mens. En dat is heel wat anders dan ettelijke miljarden!
Mensen die wat achter laten.
En ik de rol van scribent voor een deel op me neem.
Mensen die ook met velerlei gedachten spelen. Het te kwaad kunnen krijgen met gevoelens. Hun gevoelens.
En hoe anderen daar dan weer op kunnen reageren. Met schouderklopjes of met een schouderophalen.
Misschien wel het beste met je voorhebben maar waarbij het wat onbeholpen ‘de strot’ uitkomt. Mensen met de beste bedoelingen.
Of gewoon mensen die net zo onbehouwen verder gaan als dat zij altijd al deden. Geen emo maar meer ego typjes”
Woorden achter laten. Plaatjes kijken en momenten proberen te vangen. Vast te leggen. En te herhalen.
Soms kun je het leven wel vast houden”
Nog vaker doe je het toch in die herinnering. Ontdaan van kleuren. Ontdaan door de omstandigheid.
Mogelijk van wat meer contrast voorzien. Of stomweg ‘opgeleukt!’ Ook ik mag woorden achter laten.
Soms gedreven, soms hoogdravend, soms gewoon wat flauwekul.
Goed dat er dan weer anderen zijn die daar dan weer mee uit de voeten kunnen! Want zo kan de sneeuwpop blijvend groeien!
WOORDEN ACHTER LATEN
Als ik het ooit opnieuw kan doen
hoe zou ik dan….”
Een ander ouderpaar, een wieg
op een andere plek beginnen”
Veel leren en de beste zijn,
glansrijk carri”re maken”
Veel status en de roem omarmen
zichtbaar beter dan de anderen”
Aanzien en bekend zijn, adoreren
mij die anderen”
Als ik het ooit
opnieuw zou
doen
doe ik het net
als
toen
ik begon
begin ik
net zo goed
als nu
ik bezig ben.
Want dat een titel als politiek zulke bijzonder buitenissige gedachten vibraties teweeg zou brengen” Geen moment bij stilgestaan. Zoals ik wel vaker niet stil blijf staan. Een beetje als: vivere est movere. Want waar ik ook kijk is een stuk beweging onderdeel van een onzeker geheel gaan worden.
En wat dat dan weer oplevert: bedankt voor JUW gedachtespinsels!
Het leven in momenten vast houden, door woorden en plaatjes. Waar door herhaling een Waarheid in blijkt.
Ogenblikken van stilte, die weerklank vinden in ons hart. Het zijn spirituele beschouwingen van moreel besef in de basale emoties waarmee een ieder worstelt, omgezet in reflecties, die zich te allen tijde kunnen laten gelden. Een vraag kan nagelaten worden, omdat het antwoord in diep begrip aanwezig is.
Zo ook het wanhoopsgevoel, de machteloosheid van de man die de wacht aan is gezegd. Meer woorden zijn niet nodig. Een plaatje vormt zich wel in je hart.
“Woorden achterlaten”herken ik. Niet of toch juist wel””Uit emotie, maar in herinnering. Ook toen was onzekerheid voelbaar, maar lag de essentie op een ander vlak.
_________
Zij die willen begrijpen,
die proberen te vinden wat eeuwig is,
zonder begin en einde,
zullen samen intenser worden,
zullen een gevaar vormen voor alles wat niet belangrijk is,
voor dingen die niet bestaan en schaduwen.
Zij zullen zich concentreren,
en zij zullen de vlam worden,
omdat zij begrijpen.
Krishnamurti
_____
Mijn gedachtespinsels worden gevoed door die van jou.
Elke dag opnieuw. Ook als ze “herkenbaar”zijn, zijn ze steeds weer nieuw. Omdat jij je vernieuwt en ik verander.
Zoals alle uitspraken en gedachten van denkers steeds opnieuw leven in worden geblazen, zo zijn jouw woorden steeds een nieuwe bewustwording. Ze maken ons bewust van weldaad en rijkdom, verdriet en woede, vertrouwen, jaloezie en dood.
Ook jouw woorden blijven. In herinnering of in emotie. Op papier of scherm. In hart of hoofd. Bewust of onbewust. Maar medepalend in het Wezen van het Zijn van de lezer.
Met Leven brengen wij dingen in Beweging,
iedere actie altijd gevolgd door de Onlosmakelijke Reactie.
De Chaostheorie, waar een Vlinder ergens in de jungle
waar ook op Aarde, met de kleinste beweging van haar vleugels
een Storm van Orkaankracht kan ontketenen ergens anders op
onze planeet.
Zo brengen woorden ook beweging en schrijven Geschiedenis,
Vereeuwiging.
Met de komst van het Internet en vele Mogelijkheden
was -Digitale- Onsterfelijkheid een feit.
En dan te bedenken dat pak-em-beet 200 jaar geleden
de gemiddelde persoon niet meer dan “”n A4-tje tekst
per jaar onder Ogen kreeg.
Ben eigenlijk wel benieuwd hoeveel tekst of-te-wel
Informatie wij nu dagelijks onder ogen krijgen en
dan ook nog moeten verwerken.
Daar zal vast en zeker iemand op gepromoveerd zijn.
Zijn er tegenwoordig zelfs studenten die zich niet meer
kunnen concentreren op het lezen van een boek,
gewoon een papieren boek
omdat hun hersenen gewend zijn geraakt aan “Internet”.
Tenminste… dat zeggen de experts.
Het Liniare denken heeft plaats gemaakt voor Associatief denken.
Dat kan ook niet anders een boek zich presenteert als “”n bron
terwijl de hoeveelheid informatie die ons via Internet bereikt
op meerdere manieren gekoppeld kan zijn aan een immense
hoeveelheid gelijksoortige bronnen.
Alles net weer even iets anders dan de andere, dan die ene bron.
N”t echt toch!”
En Internet, als verzamelnaam dan, want Internet is niet “”n ding.
Een aaneenschakeling van allerlei bronnen Verbonden Door Techniek.
De ingang via “”n deur naar alle Bibliotheken ter wereld,
waar niet alleen gelezen,
maar ook geschreven en achtergelaten kan worden.
Zo ligt een stukje onsterfelijkheid in ons aller bereik.
————————-
Zie je het voor je”
Wij,
die onze schrijfsels,
onze foto’s,
datgene wat we die dag
hebben vastgelegd,
iedere dag weer netjes
tussen de rijen boeken
plaatsen
in de lokale Bibliotheek
en nog gelezen worden ook.
Een warme gedachte.
—————-
Tot in mijn kleinste dagelijkse handelingen en gewaarwordingen sluipt een vleugje eeuwigheid.
Etty Hillesum
Vanavond geen haardvuur die de ruimte verwarmt
woorden van Trudy uit de verzameling van haar leven
haar zijn
vonken doet
overkomen
die hartverwarmend zijn
zeker voor een grijze stekelige tovenaar
maakt me blij
Word ik helemaal een beetje warm en blij van….