Een week later

Hallo E!
Spontaan zo’n bericht van jouw kant. Blij dat het met jou goed gaat, in tegenstelling tot het verhaal van A. Wat een puinbak! Ben ik even blij dat ik in andere omstandigheden ben komen te verkeren… want dat ik niet meer werk, daar ben ik me terdege van bewust. Dat de dagen nu een heel andere invulling kennen, spreekt voor zich. En gelijktijdig komt zo af en toe dat oude gevoel om de hoek kijken. Les geven. Proberen om een groep te enthousiasmeren. Nu lukte dat me beter in C. en wat minder in H. laat staan in A., maar toch was dat voor mij een bepaalde ‘levensinvulling.’ Dat klinkt misschien wat hoogdravend, maar voor mij was dat toch bepalend in mijn leven. Mijn leven, waar ik zo af en toe nog wel op terugblik. Vooral omdat ik nu aan het uitzoeken ben, wat mijn voormalige carrière mij heeft nagelaten. Werkstukken, oude toespraken, boeken die gebundelde afscheidswoorden van groepen bevatten, oude scripties en andere memorabilia. Enfin, mijn verleden dat uit verhuisdozen komt…
En hoe het verder gaat” Ik mag niet mopperen, al zit ik zo af en toe te zeuren. Dit is  nu eenmaal mijn weer niet! Ik vind het te koud: van mij mag het een stuk warmer! Ik kijk uit naar de zomer vermits het meer dan twintig graden wordt! Dus blijf ik uitkijken!En jij”
Houd je de zaak nog draaiende” Nu je ook teammanager van de A v P bent geworden, zal het lastig zijn om de fruitschaal met appels en peren te vullen” Ik bedoel daarmee te zeggen dat het toch een ander publiek zal zijn”! En dan ook nog de toestanden omtrent het financiële drama wat nu de kranten weet te halen. Wat betekent dit voor jou, voor jullie” Hoeveel mensen staan in A. op de nominatie” Dat het om tientallen miljoenen euro’s gaat, wordt tussen de regels door wel duidelijk. Hoe heeft dit ooit kunnen plaatsvinden”Is er dan niemand meer die verder dan tien kan tellen” Het ouderwetse rekenen wat nog staartdelingen kende” Waar rekenen, taal en misschien een enkel lesje Engels de hoofdsom van het Lager Onderwijs bepaalden. Toen. Niet dat ik naar die tijd terug verlang. Dat zou te absurd zijn. Maar zo af en toe betrap ik mij erop dat ook die tijd wel degelijk een basis voor later voor mij heeft weten te leggen. Een basis die zich door de keuze docent te worden, misschien wel letterlijk heeft gemanifesteerd.
R. werkt. M. volgt een gespecialiseerde opleiding bij de A. A. Dus komt met een bepaalde regelmaat in het gebouw waar ik, toen door omstandigheden, abrupt afscheid van heb moeten nemen. E. woont weer op zichzelf. In een Chalet, wat in een andere tijd gewoon een stacaravan was. Of liever gezegd is. Waar de wasmachine bevroren is en de was weer thuis wordt gebracht. Eigenlijk wat ik ook wel van vroeger ken. Op de een of andere manier komen dingen van voorheen weer op een vergelijkbare manier voorbij. Wat dat betreft is er niet direct sprake van nieuws onder de zon… hoewel…
Ik heb er even over moeten denken. De ene kant laat zien dat de spanning voor een deel uit mijn leven verdwenen is, de andere kant is dat ik me realiseer nog iedere dag deel uit te maken van het leven. Het pluk de dag lukt heel vaak, maar soms vind ik dat wat overdreven. Met name wanneer de dag grauw is. Dan heb ik meer de neiging om, als een beer, in een winterslaap te komen verkeren. Maar ook dat zal je niet geheel onbekend zijn. Een boodschap doen, die verplichte wandelingen plegen, wat op zolder vertoeven, eten kopen, eten koken, de avond met een boek in bed doorbrengen, wat schrijven op www.wikswegen.nl en voor ik het goed en wel besef is er zomaar weer een dag voorbij, een week  voorbij en kijk ik terug op maanden, jaren…
ik schrijf dit aan jou. Niet met de bedoeling dat je dit met anderen gaat delen. Want die anderen hebben ongetwijfeld andere belangen. Andere interesses. Andere bezigheden. Wat je wel mag doen is hen de groeten en sterkte wensen. Het ga je goed! En vanaf de zijlijn blijf ik toch wel de ontwikkelingen van A. volgen. Al was het alleen maar om me te blijven verbazen!
Ik deed dit schrijven als bijlage aan een oud collega toekomen. Dacht toen dat het zo wel voldoende was. Maar dat was het niet. Vandaar dat ik het toch publiceer. Al is het weer een week later…