1 mei: Dag van… vul zelf dit keer maar in!

1 mei. Dag met de arbeid. Neem mij niet kwalijk: Dag van de Arbeid. Maar dat ik dag zeg tegen de Arbeid, wordt deze maand bewaarheid. 65. Tel je zegeningen! Maar als ik die wil tellen weet ik niet goed waar te beginnen. Bij ooit dag 1″ Jaar 1. Tien misschien”om over twintig maar te zwijgen. 30 dan”! Neen, veertig. Halverwege een mogelijk einde. Tenminste, wanneer ik ga voldoen aan de standaard van gemiddelden. Levensverwachting in relatie met de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Opdat getallen in grafieken zichtbaar worden. Het Planbureau gevoed. En er aanspraken kunnen worden gemaakt op de toekomst. Als richtinggever. Als duider. Misschien zelfs als gids. Waarbij de vraag naar de kwaliteiten van die gids wat in het ongerede blijven…

1mei. De dag waarop in het verleden grote parades plaatsvonden. Toen de wapenwedloop aan ‘den volke’ werd vertoond. De dreiging van een warme oorlog de koude deed bestendigen. Toen het kijken over de muur veelal een hemelschreiende aangelegenheid was. Het lijkt zo lang geleden. Maar als je er even bij stilstaat is het vrijwel gisteren. Gisteren. Een stralende dag. Met uitgelezen momenten. Met uitgelezen mensen. Met een uitgelezen publiek. Waaronder ik mijn kijkers versta. Niet bepaald in de wetenschap dat ook eenieder op mijn uitnodiging ingaat. De stem van de zwijgende meerderheid laat zich nu eenmaal weinig horen. Dus vertrouw ik maar op de minderheid.

Feitelijk doet dit er niet toe. Tenslotte heb ik de euvele moed mijzelve te vermaken. In het kader van niet alleen Carpe Diem, maar nog meer in het kader van leuke dingen doen. Ergens op de achtergrond schuilt dan het idee dat het zomaar, in ene, afgelopen kan zijn. Maar geldt dat niet voor iedereen” Gezien de berichten in de krant. Want ook daar ontkom ik niet aan: de pagina met de familieberichten. Een vast item bij het spellen van die krant. Want spellen doe ik deze in belangrijke mate. Om niet achter het nieuws aan te draven. De toestand in de wereld tot mij te nemen, door zelf keuzes te kunnen maken. Over het algemeen is dit een triviale bezigheid. Want de achtergrond commentaren sla ik met het grootste gemak over. Om over de koppen maar te zwijgen…

Zo ook met dit veelvoud aan impressies. Want het zijn nu eenmaal niet minder dan impressies. Er ligt waarlijk geen boodschap achter. Hooguit dat er elementen die doen denken aan Andreas Gursky te vinden zijn. Maar ook dan is het bijzonder twijfelachtig of de indruk die dit beeld teweeg brengt in de verste verte iets van het oog van die meester vertolkt. Ik kan me permitteren om mij te verheugen omtrent het kuiken dat uit dit ei gekropen is. De natuur. De kracht en de macht in deze.

En voor het overige” Nog even dat viertal wat Koninginnedag ging vieren. Een beetje op speciaal verzoek. Van Gerda. En het commentaar van ik van Paul Struijk mocht ontvangen. Waarbij dat viertal koppen van gisteren een positieve reactie ontlokte. Waar ik dan weer verguld mee ben! En dank daarvoor zeg. Morgen alweer de tweede. En wie dan leeft… kan zich mogelijk wapenen voor wat die dag voor mij in petto heeft!