Mamegaai & papegaai

Hoe vaak mij die neiging overvalt, daarvan heb ik geen enkel idee, maar dat die neiging mij regelmatig confronteert met mijzelf, daarvan heb ik, bij benadering, ook geen enkel idee. Mamegaaien. Ja, je leest het goed! MAMEGAAIEN! Zeg niet dat je daar nog nooit van hebt gehoord, maar het schoot ook mij vandaag eensklaps te binnen. De aanleiding is ook al zo bijzonder. Pas op, losvliegende papegaai. Weer eens wat anders dan de aankondiging dat hier een chihuahua huist dan wel schuilgaat. Een mamegaai vandaag dus in de belangstelling.
Een ‘spotlight on’…
Geen enkel idee hoe of zo’n mamabeest eruit zou kunnen zien” Veerloos, verveloos, kuifloos dan wel dakloos, met een enkele klauw, meerhandige klauwen (tenslotte zal ook dit dier ‘multitasking’ dienen te zijn) enkelvleugelig, gelijk ooit die Amazones een borst offerden om feilloos en pijlboos de tegenpartij met stenen punten te lijf te gaan”!
Waar papegaaien zich veelal herhalen, is dit bij mamegaaien eerder uitzondering dan regel. Je kunt wel stellen dat mamegaaien zich juist typeren door hun oorspronkelijkheid. Niet alleen bijzonder origineel, maar daarnaast oerdegelijk authentiek. Waarbij de toevoeging ‘oerdegelijk’ iets weergeeft van ooit die oorsprong. Mamegaaien kenmerken zich daarnaast door een oog voor de kunst, zonder zich direct te wagen aan kunstogen. Cultuur is iets dat zij, genetisch, vanaf het Neanderthaler tijdperk in zich bergen. Opdat de genetische structuur, geworteld in het DNA, tot aan de volgende oerknal de zuiverheid van het mamegaaien weet te waarborgen. Iets wat het in zich heeft om, letterlijk, alle eeuwigheid te doorstaan. Dit voor vandaag in een terzijde.
Hoe ik op deze baarlijke nonsens kom” Ach, heel simpel. Momenteel is de berichtgeving doordrenkt van politici die denken duiten uit het zakje te kunnen halen. Die zich druk maken omtrent een aanstormende toekomst, terwijl de zure druiven van Balkenende nog steeds een bijzondere tol eisen. Het er naar uitziet dat de machtsstrijd zich dit keer richt op de aangepaste waarheden die door deze dan wel gene worden uitgesproken. Waarbij het ene debat ternauwernood is beeindigd of een volgend debat alweer oplaait. Waarbij de knollen tegen de citroenen worden ingewisseld en pas na woensdag een duidelijke balans kan worden opgemaakt. De ene Volkspartij zich dan aan de andere Volkspartij zal committeren. En dat het compromitteren op dat moment tot het verleden gaat behoren…
Waar maak ik me, op deze zonovergoten dag eigenlijk druk om” Niet zozeer omtrent mijn verleden. Niet zozeer omtrent het zijn in vandaag. Hooguit even omtrent de waan van de dag. Die nog een tweetal dagen voortduurt. En waar ik wat dubbel insta: wel of niet van mijn recht gebruik gaan maken. Met die waan kan ik mezelf nog wel twee dagen staande houden. Maar als ik je nu vraag: waar sta jij en wat ga jij… doen door dingen te laten of laten door die dingen juist niet te doen…”!