Zijn en niet zijn…

… het zijn dan wel niet zijn schijnen een gevecht te zijn aangegaan. Nu valt zijn op zich wel mee, alleen laat de uitkomst zich raden. Zoals te doen gebruikelijk. Vanwaar deze entree” Ach,ook dit heeft geen nadere bedoeling dan de momenten die voor mij liggen, van een ludiek jasje te voorzien. Wat ooit door William als uitgangspunt werd genomen, kan ik, op dit moment, slechts als een veronderstelling naar voren brengen. Het ene moment ben ik er namelijk van overtuigd dat zijn ertoe doet, het andere moment doemt daar de grote twijfel op. De twijfel of de drijfveer die ons allen tot daden dwingt, wel in overeenstemming is met die daad. De daad van ongehoorzaamheid bijvoorbeeld. De daad die vergezeld gaat van de opmerking dat iemand die niet wil luisteren, het dan maar dient te gaan voelen. De daad omtrent het zoet, wat ons ooit werd voorgehouden. De worst die dit keer niet van de Hema kwam. Het zout wat aan stout werd gekoppeld. Dan wel de roe die de gard wist af te lossen. En dat allemaal in het kader van dat bijzondere kind. Wat ooit ontsproot aan het brein van een bijzonder man: Cornelis Johannes Kievit. Van 1883 tot 1903 hoofdonderwijzer in Etersheim. De geestelijk vader van Dik Trom. Het is bijkans zover: het eenklassig schooltje anno 1900. Waar het plafond bewust heel hoog was, om de geur van ongewassen kinderen en de mest die aan de klompen hing, tot grote hoogte te laten reiken. Waar, met behulp van een griffel op een leitje werd vervangen door een kroontjespen en inkt. Mogelijk ook toen al van Talens, met een verdekt inktpotje in de schoolbank. Voorzien van voorwerpen die doen denken aan het schoolleven op het platteland. Een oude schoolkachel, lampen van toen, schoolplaten, een naaitafeltje, bikkels (een beentje uit de hiel van een schapenpoot,gebruikt om mee te spelen dan wel een stuiter), en leeskaarten. Maar voorwerpen blijven welkom: vooral een aanwijsstok voor een blinde aardrijkskundige kaart. Want die heeft men nog niet.
Of dat andere verhaal. Omtrent ‘Grote Alkmaarders.’ Was het ‘Truitje’ in 2012, wordt het Cornelis Drebbel die in 2013 in het zonnetje wordt gezet. De werkgroep “Grote Alkmaarders op de kaart’ heeft dit deze week besloten. Drebbel is uitvinder en bouwer van onder meer een perpetuum mobile, de eerste microscoop en een onderzeeboot. Hij werd in 1572 geboren aan het Verdonkenoord, bij de Kraanbuurt. Was Geertruida Bosboom-Toussaint schrijfster ( en treden Simone van der Vlugt dan wel Joost Zwagerman over tweehonderd jaar in haar voetsporen), kan het haast niet anders dan dat Alkmaar op deze culturele wijze aan de weg probeert te timmeren. Want het rommelt in deze stad: de coalitie die afbraak pleegt an het voormalige linkse college, heeft, door een afvallig OPA lid, zijn meerderheid verloren. En dat is heet nieuws! Bart van Groen stapte vorige week vrijdag uit de fractie van de Onafhankelijke Partij Alkmaar om verder te gaan als Bruisend-Alkmaar. Waardoor onze Bart las het ware de balans in evenwicht wist te brengen. 18 zetels aan de ene kant en aan de andere kant die anderen. En dat die anderen nog een appel te schillen hebben, laat zich raden. Een verkenner wordt benoemd. Ene Nijpels. En waar ik enig moment bedacht dat het Ed zou kunnen zijn, is het Gertjan die deze onbetaalde klus voor zijn rekening zal gaan nemen.
Een bemiddelaar. Een Grote Alkmaarder. En C. Johan Kievit. Zijn of niet zijn, dan wel ternauwernood zijn. Wie maakt, in deze, het verschil” Bart in zekere zin. Waar burgemeesterpiet niet van zich laat horen, is het goede avondje nog een tijdje weg. Want… wie zoet is deelt uit, en wie de smart op zich laat wachten… is nog veel verder van huis. Tenzij je een 950 euro te besteden hebt. Wonen waar C.J. Kievit zijn eerste Dik Trom schreef” Nieuwe eigenaar Stadsherstel Amsterdam heeft de vroegere onderwijzerswoning in Etersheim fraai opgeknapt. Te huur voor 950 euro per maand. ’t Is maar dat je het weet!