blik terug
9 juni 2009
Lieve Papa,
Een jaar geleden sprong ik met Rick in de Citroen C1 van Mitchell en haastten wij ons naar het MCA:
“Het gaat echt niet goed met papa!”, vernam ik van een huilende Marlies.
Bij binnenkomst lag je heel relaxed ‘geketend’ aan je bed. “Met mij gaat het goed hoor…”
We praatten en lachten wat. De ernst van de situatie was nog niet doorgedrongen tot ons.
Nu, een jaar later, weet ik dat je gelukkig nog steeds kunt genieten van een door mama bereid
vers kopje kippensoep. Maar ook weet ik dat je geen spek eet op je pannenkoeken.
We made it!!!
In liefde, ‘je dochter’, Ellen!
Pap, wat ik je wil laten weten is dat ik trots op je ben.
Het afgelopen jaar heb je flink wat voor je kiezen gehad en moet je zien waar je nu staat!
Ga zo door, ik hou van je
Liefs Marlies
P.S. de groetjes aan Titje! : )
= xxxx =
Dit keer niet gaan cruisen want de Wildeman ben ik ook nog tegen gekomen.
Door een samen op loop kon ik deez’ heer voor een keer vastleggen.
Keurig gekleed, voorzien van een ’trawante’ verlieten zij, via de hoofdingang, dat provenhuis.
De restanten van Thomas vastgelegd.
Zijn tweede fiets, een lege sporttas en wederom een verfomfaaide bananendoos.
Een verdwaald kledingstuk wat doet denken aan een pyjama, twee stukken brood en Unox kalfsragout.
Ook Thomas gaat met zijn tijd mee: geen blik maar een verantwoorde plastiek verpakking…
Of dat koud net zo smaakt als verhit durf ik enigszins te betwijfelen!
Oilily leeg. Gisteren zijn verhuizers bezig geweest om de failliete boedel weg te brengen.
Gelukkig dat een aantal reclameborden de desolate ruimte nog enigszins aan voorbijgaande blikken weten te verbergen.
Het team van Alkmaar biedt oprechte excuses aan. Geen prettig vooruitzicht wat zij nu te goed hebben.
Het UWV maar of je daar verder mee komt”
Deeltijd WW, WW, bijstand inhoudingen, kortingen, dalende omzetcijfers,
bankdirecteuren die zich van geen kwaad bewust zijn en een Requiem. Slipcursus speciaal voor rouwauto’s. Uitvaartondernemers die zijn aangesloten bij Requim Uitvaartzorg krijgen
deze week een training om slippen met de rouwauto te voorkomen.
Dan komen ook vragen als ‘wat te doen als je plotseling moet remmen of uitwijken’ aan bod.
In een rouwauto is dat echt anders dan in een gewone wagen, aldus Heleen Rouw van Requiem Uitvaartzorg.
Volgens haar gaat het bijna nooit fout op de weg. “Maar het is goed om de rijvaardigheden weer even op te frissen.
Een uitvaart is een belangrijk moment. Dan wil je niet dat er iets verkeerd gaat.
Want stel je voor dat zo’n dode lading gaat schuiven…
van start met de traditionele veiling van het eerste vaatje voor het goede doel.
Voor de consument zal de Hollandse Nieuwe naar verwachting even duur zijn als vorig jaar:
tussen de 1,75 en 2,25 euro per stuk. Een veranderde prijs, beter dan het jaar daarvoor,
gevangen ergens in zee en waarschijnlijk nooit een Noordzee aan te pas gekomen.
Het onderzoek naar de verdwenen Landsbankimiljoenen heeft in totaal 260.000 euro gekost.
Maar dat valt in het niet bij de vraag of iemand schuldig is aan de 78 miljoen die de provincie
dreigt te verliezen met het bankroet van Landsbanki. Maandag 15 juni komt een antwoord.
Dat zijn toch ook verschillende vormen van ‘cruisen’ of beter gezegd ‘kruisen’…
Arthur misschien!”
ikke”””
nou; dat zou niet goed zijn voor ons beider rikketik; dat v.m cruisen van mij.
maar; ik wil wel eens cruisend met de camera door Alkmaar samen…..want na een jaar ben je al een echte topfotograaf….’;)
enne;…..je doet het toppie na een jaar, geeft weer perspectief voor nog vele mooie jaren, met de dames uit je gezin aan je zijde….;)
Trots op je hoor Wik, goed gedaan Jochie, neem een extra Paturain….;)
There is a place where words are born in silence…
Al wordt Arthur om hulp uit je pijnlijk dilemma wordt verzocht, geneer ik me niet gewoon wat woorden te plaatsen.
Gene.. is een vrouwelijk woord, heb ik laatst gelezen.. De context is me niet bijgebleven.. Vond het grappig en heb het daardoor kunnen onthouden.
Verwachtte door je tekst een foto van Thomas te zien.. Maar ook dat heb ik waarschijnlijk niet goed begrepen.
En geniet van je meiden.
Alsof ze door jou ook met anderen zouden kunnen worden gedeeld.
In ieder geval als voorbeeld
Omdat ze hun gevoel durven uitspreken
Hun liefde durven verklaren
Hun trots en angst.
Hebben jullie goed gedaan Wik!
Daar liggen diamantjes!
Lees het blad "happinez".. In een ouder nummer vond ik een artikel van fruitdranken van Deborah Post.. en moest zo aan jouw oudste denken..:
"Als ik een voorbeeld kan zijn voor mensen van hoe ze gezond en volledig bewust van hun eigen verantwoordelijkheid kunnen leven, dan ben ik een gelukkig mens" zegt ze .. Ze ontwikkelde haar missie.."als kinderen ontdekken wat de smaak van eerlijke, pure producten ontstaat er vanzelf een nieuwe, (smaak) bewustere generatie…
Wat me bewust maakt van het feit dat je meer bent geworden dan Wik alleen…
Dat je meer deelt dan wat jou Zijn betreft.
Dat je al je cirkels weet te delen.
"Of we wel of niet in geloven maakt niet zoveel uit, want
wat we wel of niet geloven wordt bepaald door onze conditio-
nering.
De samenleving om ons heen en de cultuur waarin we grootgebracht zijn, laten we in onze geest een bepaald geloof achter;
angst en bijgeloof.
Het feit dat ik op de ene manier geloof en jij op de andere, hangt
grotendeels af waar we geboren zijn, of het nu in Engeland, India,
Rusland, Amerika of Nederland is.
Geloof is is slechts het resultaat van onze conditionering."
Wat veel dilmma’s de wereld uit werkt…
Ook die binnen de wereld van de Uitvaart..
Kijk uit naar vrijdag
Grappig, toen ik het las ‘wachte’ ik ook op een foto van Thomas.
En wat Trudy schrijft over je dochters wou ik ook schrijven. Wat heerlijk dat ze het durven, wat geweldig dat het er IS! Vertrouwen!
Daar schort het bij velen toch wel aan. Althans, ik vind het schorten.
Hoe vaak komt het immers voor dat een kind niet naar de ouder toe durft met zijn/haar gevoel. Bang voor afkeuring, afwijzing of (volledig) onbegrip en ook de moeite niet (willen) nemen om het te leren begrijpen.
Ik geloof dat daarin de basis vooral in de pubertijd is gelegd, maar ook al eerder waarschijnlijk. Als kind kun je rare dingen zeggen en/of doen. Om bijvoorbeeld je ouders uit te lokken. Maar waarom moest je uitlokken in the first place”
Uitlokken met als doel dat ze laten blijken, laten zien dat ze van je houden en moeite doen om je te begrijpen (ookal lukt dat nooit)en niet dat je daar wel van uit zou kunnen gaan.
Meestal gaat dat uitlokken op een inadequate wijze. Wat als je dan door je ouder wordt weggewuifd of een reactie krijgt waaruit blijkt dat ze je voor gek verklaren. En dan jaren later verbaasd zijn dat je bang bent voor afkeuring.
Zo ook hulpverleners – patienten. Uit de volkskrant: ‘Hulpverleners zien het gedrag als een verkeerde manier van hulp vragen. Ze willen het zo snel mogelijk laten verdwijnen, bijvoorbeeld door het te negeren of het te bestraffen. Maar voor patiënten kan zelfverwonding de enige manier zijn om met hun ontregelde emoties om te gaan. Het is een overlevingsstrategie. Als je die afpakt zonder een alternatief te bieden, staat de patiënt met lege handen.’
Hulpverleners zouden meer met de patiënten moeten praten over hun gedrag. Daarvoor is een veilige situatie nodig, waarbinnen de patiënt zich geaccepteerd voelt en open durft te zijn.
Het lijkt me ook een verkeerde manier van hulpvragen. Maar het moet niet worden genegeerd of afgestraft, want zomaar verdwijnen zal het niet.
Als deze woorden de vruchten zijn van jullie geest pluk ik ze…
met volle teugen!
En ook met verve al was dit alleen maar voor de kleur!