Ach(t) vader lief…

Oh… heerlijke dromen, van noem een dwarsstraat als de Ferdinand Bolsstraat, hetgeen dan weer nergens op slaat zolang Lucas er maar buiten wordt gehouden. Jenever in overvloed en vaders die er niet meer dan acht genieten. Hetgeen dan weer een bovengemiddeld gebruik verondersteld. En over dat vooronderstelde gebruik: leden van de blauwe knoop deden er alles aan om voor de minder geletterden, de werknemers ‘pur sang’ een zodanig klimaat te scheppen dat onderwijs, cultuur en voor een enkeling de wetenschap een belangrijk deel van hun, over het algemeen nogal kwakkelige bestaan een andere wending zou gaan krijgen. De reden van dit betoog” Simpel. Eenvoudigweg door de ’troupe du cique’ die zich gisteren aan een indringende voorstelling waagde. De noemer was ‘ Zomer op het plein in de Mare’, alwaar een twaalftal jongelingen zich waagden aan het jongleurschap, de acrobatiek en het werken op het slappe koord. Dit vergezeld van muziek op een grote bas, een accordeon, trompet en klarinet, een drumstel en een wasbord. En van die voorstelling mocht ik getuige zijn: een voorstelling die geregeld de handen van het massaal verzamelde publiek op elkaar kreeg, de lach van een gulheid werd voorzien die er niet om loog en uiteindelijk, het hele jonge publiek op een ‘workshop’ in de open lucht tracteerde. Genoten in grote mate en hoewel een enkele foto niet w23 mijn mate van beheersing van deze machine is, maar te danken aan Loena dan wel Nino, hetgeen de huisdieren zijn die hier een wijle verkeren (katten dus), ter verhoging van de algehele feestvreugde. En met die feestvreugde in het achteruitzicht geef ik u gaarne terug aan de studio in de Houtduifstraat!