Adam

Soms staat de wereld op zijn kop.

Dan weer laat ik de wereld in mijn kop staan.

Omdat dat uitdaagt.

De visie dan wel blik vanuit een onverdachte hoek. Of juist van een voorspelbare”

Omdat het zaterdag Amsterdam was. IJburg het einde van de wereld en Zeeburg Jan Schaeffer memoreert. Wij onder de Zwijger doorgaan. En Panama van achteren zien. Gaan buikschuiven. Gaan hangen aan de brug. En de plek aanschouwen waar ooit de ‘Oranje’ naar Nederlands Indi” vertrok. Of terugkeerde. Met spijtoptanten.” Cruiseschepen die plek hebben ingenomen en de havenkades op een grote leegte trakteren.
En ik weer eens voorspelbaar anders doe.

Niet als een Jantje van Leijen noch een Pietje van Amsterdam!
Als Wik!
Ik!

REBIRTHING

Sla steeds opnieuw

een bladzij om

het boek, nog

onbeschreven

dag, waarop mijn

leven eens een

eicel kwam tot leven

zaad, rijkelijk bevloeit

door tranen van de vreugde

stil verdriet dat aan de

kantlijn stond, mijn hart

begon te kloppen, sneller,

groter groeide ik, verscholen

in haar schoot, ik hoorde

meer dan de duisternis

mij bood, schrok ik

wakker, het gekrijs dat

uit mijn keel toen kwam,

verstoorde

rust en stilte voor

het moment waar

op ik op

de wereld kwam.

Zo zie ik IJburg. Zo zag ik Java eiland. Zeeburg. Waar ooit de hamerslagen klonken, de pont heen en ook weerkeerde, het veer waar duizenden hun brood aan de overkant verorberden, fietsen het vervoer regelden, staan nu huizen. Flatgebouwen. Te huur en ook te koop. En zijn het Rijncruisers die een deel van het Amsterdam Rijnkanaal frequenteren. Ik houd het bij beelden.

Noem het een impressie.