Cor & Kees, Margreet & Petra.

En dan is daar… het boek van Cor. En wanneer ik het over Cor heb, bedoel ik dit keer de heer van Vuuren. Ook Cor schreef een boek, een kinderboek waarin kanker centraal staat. Bij een kind, een meisje. Van een jaar of acht, dat klaagt over een hoofdpijn. En waar eerst wordt gedacht aan een griep, blijkt niet veel later dat er iets veel ernstigers aan de hand is. Een tumor in haar hoofd, waardoor levensvragen en dood op een heel aangrijpende en ook nog eens een eenvoudige manier aan de orde wordt gesteld. De wijze waarop Cor zijn woorden gebruikt geeft aan waar hij zich tijdens zijn werkzame leven mee bezig heeft gehouden. Met jongeren die tegenwoordig onder de noemer van mensen met mogelijkheden door het leven gaan. In een andere tijd simpelweg werden omschreven als verstandelijk gehandicapten en de tijd daarvoor op een bijzondere wijze door het leven gingen, als debielen, imbecielen en idioten. De zwakbegaafden onder het hogere niveau werden geschaald. Laag en hoog niveau, om een aanduiding te kunnen maken. Ik heb kennis gemaakt met de eerste hoofdstukken en ik moet eerlijk zeggen dat het verhaal dat Cor te vertellen heeft, lekker vlot wegleest. Eenvoudig taalgebruik waardoor het kind van een jaar of acht of het kind van een jaar of tachtig net zo met het verhaal begaan raakt, als Cor waarschijnlijk voor ogen stond. En dan ben ik nog niet verder dan het moment waarop de hoofdpersoon een MRI moet ondergaan. Een scan en alles wat daarmee gemoeid gaat. Waarbij de rol van de ouders, van het broertje, de vriendin, de juf en de medeleerlingen naar voren komt. En die ene vraag naar aanleiding van haar ziekte: ‘ga ik dood”!’ Niet veel later komt er een bijzondere wending naar voren, wanneer de hoofdpersoon vermist lijkt en zich op een kerkhof bevindt. Op zoek naar graven van kinderen…
Ik heb Cor leren kennen van de rondzending, de postzegelclub die gisteren jubileerde. Ik heb Cor leren kennen via Kees Oosterbaan, nadat naar voren kwam dat zij elkaar weer leerden kennen door hun professionele leven dat bestond uit het Bijzonder Lager Onderwijs. Ik heb Cor verder leren kennen door de scrabuleuze verzen die hij, op verzoek van Kees, op de volkstuinmanifestaties van eerder genoemde Kees op de tuin van Rinus naar voren brengt. En bracht. En er loopt nog een bandje: Rafels Licht Gedicht, waar zowel Kees als Cor een exemplaar van hebben gekocht. Gelijk ik afgelopen zaterdag ook een werk kocht van Margreet Schouwenaar als wel werken van Petra. De een als stadsdichter van Alkmaar, de ander als lid van zowel de Dichterskring als het Dichtersgilde. Werken voor een belangrijk deel in eigen beheer. Werken ook die iets van de creativiteit van de mens naar voren brengt. Van die doodgewone mens die er alles aan doet om niet bijzonder te zijn en juist dat maakt hen zo bijzonder!