Dengeland deel drie

Donderdag 30 juli 2015 / 10-07-’15.

De oneven dagen komen dit keer voor zijn rekening opdat die andere ten goede komen aan mij. Inspraak in deze wordt niet op prijs gesteld en ik dien mij naar zijn hersenvolle bokkensprongen te schikken, hetgeen mij in de regel nogal makkelijk afgaat. Ik ben nu eenmaal net zo makkelijk te kneden als het deeg van een pizza. Op het programma staat vandaag een bezoek aan wat Musea, dewelke is nog niet bekend, maar tijdens het ontbijt schiet mij het een en ander van de avond daarvoor weer te binnen. Noem het geen verdringing maar tijdens onze 1e terrassessie passeren vel zaken de revue. De variabelen zijn weer eens bijzonder divers, van uitgesproken flauwekul tot de kijk die wij hebben op niet alleen ons zijn, maar ook het leven in het algemeen en ons individuele leven in het bijzonder. Wanneer Jan aangeeft nog even te willen gaan ‘Poekelen’ kijk ik hem met vragende kinderogen aan, alsof ik het nu reeds in Keulen hoor donderen. Het schijnt echter een typische uitdrukking te zijn uit het land van zijn herkomst: Limburg. Het gesprek kabbelt wat voort van kul tot enige serieuze diepgang en ik ontkom er niet aan, als scribent van dit geheel onze eerste avond met ons beiden te omschrijven als:

‘De wonderbaarlijke avonduren van J. en W. in N. ik stel me op zeker moment op als Psiegeltherapeut in relatie tot Poekele, hetgeen door J. wordt verbeterd in Poeleken. De nacht loopt door en het licht wordt minder, hetgeen ook betrekking heeft op het gezichtsvermogen van Sjonnie, wat mij tot het volgende brengt:
‘jouw blikveld wordt vertroebeld, jouw reikwijdte daarentegen onbeperkt.’

P.s. Voor de goed verstaander: ik schrijf deze impressies een dag later, opdat ik 24 uur de tijd heb om het een en ander te overdenken!