doodgewoon Bijzonder.

De kracht van het woord, het geloof in de taal. En voor je het goed en wel beseft gaat de kracht van de taal op in het geloof. Of een geloof, je kunt immers kiezen wanneer je tenminste compes mentis bent. Bij zinnen of desnoods bij bewust zijn. Het zijn van zinnen in een wereld die ogenschijnlijk niet van zinnen lijkt te zijn. Door een enkeling. Door enkelingen. Door enkelvoud en niet veel later door meervoud. Meervouden die enkelingen de afgrond in sleuren. En de noemer is eenvoudig: opoffering. Het zal wel iets met lijden moeten uitstaan wanneer in de week dat het paasfeest gevierd kan worden, de sluier van tragiek over dit geheel wordt uitgespreid. Iets dat riekt naar recht en reden. Maar naar welk recht en met wat voor reden” Verlies van lief is de titel van een fotografie/gedichtenboek van de hand van Mariet Lems en Margreet Schouwenaar. Waarbij de een al 25 jaar foto’s maakt in Ierland van verlaten woonsteden. Bewust gebruik ik dit woord in plaats van huizen. Waar de geschiedenis door de tijd achterhaald, op termijn zal verdwijnen. Waar archeologen in de toekomst mogelijk op gaan promoveren. Door de geschiedenis van die doodgewone mens te herontdekken. De monumenten die wij oprichten en die straks door de tijd opnieuw worden achterhaald. Kleinood&Grootzeer. Een uitgeverij die zich met een bijzondere vorm van uitgeven bezighoudt, een verantwoording aflegt omtrent het gebruik van letter- en papiertype en er eigenlijk alles aandoet om tot een bijzondere verantwoording te kunnen komen. Een vierkant boek. Bewust”! Om achter deze uitgave te kunnen staan” Of eenvoudigweg om het voorspelbare, het doodgewone uit een totaal ander perspectief te kunnen gaan benaderen” Want wanneer doodgewoon bijzonder wordt, heb je een goede aan mij. Ik bevond mij jarenlang doodgewoon in het Bijzondere Verpleegkundige Onderwijs. Maar maakt mij dat doodgewoon bijzonder”!