geen KUNST an…

Dan laat ik letters vloeien
zinnen dansen op een lijn
de tekens die zij drukken zijn
een deel wat ik deel met mijn.

Dan laat ik letters vloeien
zinnen dansen
op een lijn
de tekens die zij drukken
zijn een deel,
van mij.

Kunst
Ik ben niet zo van de kunst. Ja, ik heb een prachtig portret van mijn dochter aan de muur hangen
(gemaakt door kunstschilder en mijn ex-buurman Aart Verwey) evenals een grote spiegel,
waarin ik dagelijks het kunstige hoofd van mezelf zie.
In die spiegel kijk ik nooit lang…
Zaterdag was ik bij de opening van een wat merkwaardige expositie in de Kunststelling aan de
Laat 11 in Alkmaar. Ons kent daar ons (‘Nou hey, hai, hoe ist nou”‘).
Ik was er omdat de Alkmaarsche Courant aan de basis stond. Mijn collega Andr” Hoogeboom en onze
fotografe Erna Faust wisten het afgelopen jaar twintig regionale kunstenaars te bewegen hun levendige
werk op een door hen gekozen sombere locatie in deze regio te laten fotograferen. Thema: zoet en zuur.
Ook cultuurwethouder Hans Meijer was er. Nou, dan is die tentoonstelling toch wel h””l belangrijk.
Goed, in de Kunststelling hangen die verbluffende foto’s van Erna bij de originele kunstwerken.
Wat een pracht. En dat uit mijn mond. Ik durf zelfs te zeggen: een aanradertje
(zes weken lang op vrijdag en zaterdag van 12 tot 17 uur).
En zo zag ik ook twee doeken die ik maar wat graag aan mijn muur zou willen hebben.
Maar ja, wat kost dat (prijskaartjes ontbraken) en wat offer ik daar voor op. Mijn dochter” De spiegel”

Ik heb de spiegel meteen maar eens gelapt en zie, ik zag er meteen een stuk appetijtelijker uit.
Ik kan nog jaren mee. En dat stukje onvervalste kunst kost helemaal niks.

Ruud Schmitz.

Beter goed gejat dan slecht bedacht, dacht ik terwijl ik gulzig de woorden van Ruud Schmitz tot mij nam.
Want het moet zo zijn dat de dingen door die samenloop lopen zoals ze lopen en dat dan onvermoede
gedachten dan ook nog wel eens parallel gaan lopen…

Prachtig meegenomen. Zoals ik vandaag weer het een en ander bij Lidl by little heb mogen meenemen.
Een therapeutisch ommetje door een steeds duidelijker wordende puinhoop.
Het blijft het verhaal dat het eerst minder dient te worden voor er sprake is van enig vooruitgang.
Maar voortgang wordt geboekt. Zoals Trudy ook weer steeds meer woorden weet te vinden.
Haar visie weet te onderbouwen hetgeen mij heeft verleid om weer eens een boek van
Dr. Robert van Gulik te gaan lezen. The Chinese Bell Murders met een vertaling, bewerking en illustraties
van Robert van Gulik. Een Rechter Tie verhaal. Een verhaal waarin Confucius direct en indirect een rol speelt.
Waarin de volgende zinsnede voorkomt:
Een rechter moet als een vader en moeder voor het volk zijn,
De goeden beschermen en steunen, zieken en bejaarden bijstaan;
Hij moet gestrengelijk straffen alle overtreders van de Wet,
Maar voorkomen, niet bestraffen, zij steeds zijn hoogste doel.

Doctor van Gulik was sinoloog en ambassadeur.
En schrijver. Tekenaar. Vertaler. Ontdekker. Echtgenoot. Mens.

En neemt mij mee naar de zevende eeuw na Christus ten tijde van de Tang-periode.
(618-907 n. Chr.) Ik laat mij verleiden om in dat verhaal te kruipen.
‘Het zedenmisdrijf in de Halvemaanstraat.’
Stel ik mij Zuivere Jade voor, een jongedame die verkracht en gewurgd is.
De verschillende tempels die deel uit maken van Kao-Yang:
de tempel van de stadsgod, van Confucius, van de oorlogsgod,
de tempel der grenzeloze genade, de tempel van het hogere weten en
het terrein der terechtstellingen…

Ook dat is kunst. Kunst op een ander plan.
En als je deze eerste bijdrage van de maand september vandaag tot je neemt kan het niet anders dan
dat het een pracht maand zal gaan worden!