Jeugdsentiment.

Het heeft wat weg van pakjesavond. Vooral wanneer ik weet wat de inhoud zal zijn en ik toch blij verrast het pakpapier openmaak. Een boek, een stripboek, een werk van wijlen Maarten Leegwater (op het eerste plan) en natuurlijk een voormalig hobbytijdschrift. In de periode dat ik me nog bezig hield om met een onbepaalde regelmaat treinen aan te schaffen. En de daarbij behorende literatuur iedere maand tot mij nam. Eenvoudig weg door middel van een abonnement. Want het staat er niet eens zo opvallend: Manege frei: Zirkus Roncalli mit der Bahn auf Tour. Circus. Trein, een circustrein. En dat doet dan weer denken aan een ander boek: Der Zirkus kommt! Nog steeds in originele verpakking, te pakken gekregen in Berlijn. Roncalli dat eenmalig een optreden heeft gegeven in Amsterdam. In de buurt van de Zuidas. Nu weet ik niet of de werknemers in die contreien een vergelijkbare belangstelling met het circus hebben dan wel dat hun belangstelling meer uit gaat naar CEO’s, pakken en verantwoorde schoenen, dat omzetgemiddelden hen meer aanspreken dan de lach van een publiek dat schaterend uit zijn dak gaat wanneer Der August over zijn schoenmaat 65 struikelt, de emmers water die over de argeloze clown worden heen gestort waardoor zijn streepjesbadpak de contouren van zijn goddelijke lichaam blootgeeft, of wanneer hetzelfde publiek ademloos naar de verrichtingen van de acrobaten zit te kijken, of de slangenvrouw zich in een onmogelijke positie manifesteert, maar ik zou me kunnen voorstellen dat op dat moment enig jeugdsentiment een andere rol gaat spelen dan de harde werkelijkheid van die grauwe wereld van de getallen. Waarin het aantal nullen de pan uitrijst, er wordt gegoocheld terwijl tezelfdertijd wordt gegoogeld en waarbij de berichten die zich openbaren met een half oog worden doorgenomen. Ik kocht een boek, ik kocht een blad en ik kocht nog zo het een en ander. Niet zozeer ter ‘Lehringhe ende vermaeck’, maar meer vanuit een behoefte. En waar Maslow spreekt van een basisbehoefte als eten, drinken en wat samenzijn, heb ik de neiging mij in mijn eigen wereld terug te trekken. De pyramide dit keer te laten voor wat deze is. Een hoogstandje ergens in een ver weg gelegen woestijn. Cheops desnoods…