Kringloop Kees

Kringloop. De of een kringloop, bedenk zelf maar iets. Met die kringloop is vandaag wat aan de hand. De vraag van Kees omtrent ‘een ding.’ En met dat ‘ding’ van Kees, ging ik aan de loop. Zijn suggestie omtrent Kringloop bracht mij in contact met een boekwerkje van de hand van de schrijver/filosoof Wim Burkunk. De titel van dit werk luidt: Ook hartpatienten mogen best eens lachen. Kees en ik hebben iets gemeen. Naast de lust van fotograferen is Kees ook nog eens een begenadigd kunstenaar. Althans in mijn ogen. En wij hebben beiden iets met het hart: hij is van de omleidingen en ik doe het met een eenvoudige ICD. Voorwaar niet geheel en al vergelijkbaar, ook daar doe ik het vandaag wel mee. En met die eerder genoemde Wim Burkunk. Die het volgende verhaaltje schreef: KRINGLOOP.
Ik ben er achter hoor en het is een ware opluchting. Al dat reclamedrukwerk wat u en ik in onze brievenbus krijgen, dat hoeven we niet te lezen! Het gaat zo: een verspreider stopt het in uw bus. Als hij er genoeg ingestopt heeft brengt u het vervolgens naar de papiercontainer. Die wordt door speciale mensen opgehaald en door andere mensen weer geleegd en dan wordt het hele zaakje gerecycled. Daardoor ontstaat zo-goed-als-nieuw papier, waar weer een hoop mensen werk mee hebben: reclameontwerpers, fotografen, fotomodellen, ontwerpers, drukkers en tenslotte weer de verspreiders die het weer als nieuw drukwerk in uw bus stoppen en van u verwachten dat u het weer in de container stopt.
Zinloos dacht u” Nee hoor. Om de dooie dood niet zinloos. Je houdt er een hoop mensnen mee aan het werk. Je moet alleen even wennen aan de idee dat die kringloop je verkocht wordt als een milieukwestie, maar dat is zo van hogerhand bepaald, omdat u anders misschien niet meer mee zou doen. Alleen: wie is die ‘hogerhand’ die ons zo bezorgd alsmaar wil bezighouden”! En doet die dat alleen met papier en flessen of ook met de rest”
Nu ik erover nadenk wordt het toch wel griezelig. We worden geboren, eten brood om te groeien, krijgen zelf weer kinderen die brood eten en we gaan dood. Maar dan” Dan worden we in de grond gestopt en worden we via wormpjes, bacterietjes en wat al niet meer, op den duur zelf grond. Goed bemeste grond. Uit die grond groeit koren. Van dat koren bakken we brood en: hap-hap het kringetje is weer rond.
Ik bekijk mijn boterhammen tegenwoordig toch anders. Zou het mijn over-grootvader zijn die ik zit op te eten” En is dat ook zo bedoeld” Ergens ‘van hogerhand”‘
Dan nog rijst de vraag hoe of ik aan dit geheel ben gekomen. Ik las in de courant dat Marcellis/Dekave een volgende drukkerij heeft overgenomen. De voormalige drukkerij van Ter Burg uit Alkmaar, voor het faillissement onder een andere naam doorgegaan. Door de malaise kopje onder is gegaan. En ik kwam dat bericht van Kees tegen omtrent dat ‘ding’. Zijn suggestie omtrent de Kringloop past gelijk het potje soms een deksel ontbeert, dan wel dat de vinger zweert. En met dit geheel stel ik me vandaag ZEER TEVREDEN!