lauweren rusten

Het heeft er weinig van dat wat zo gewoon is ook zo gewoon zal blijven. Daar heeft het weinig van.
Want het is mijn realiteit die ervoor zorg draagt dat de dingen gaan zoals ik ze laat gaan. gelijk een
meester zet in en ongekend schaakspel, waarbij de tegenstander slechts te vermoeden valt.
Zo schimmig zouden zaken kunnen zijn. Een soort van schimmenspel.
Ook dat laat zich niet altijd voorspellen. Want kunnen schimmen wel een spel spelen.
Of gaat, wederom, de fantasie aan de loop”
Ik koos voor vandaag routine uit. De routine waar een groot deel van de mensheid zich niet direct
op voor laat staan. Maar wat toch een wezenlijk kenmerk van diezelfde mens is.
Dolly Parton zong reeds over ‘nine to five’. De Kinks deden het met een ‘dedicated follower’ en knalden
daar uiteindelijk ‘fashion’ tegenaan. En ik doe het met de gehakkelde woorden onder het kopje routine.
Maak daar door wat klanken in de stemmen te verwoorden een verhaaltje van wat zich leent om een
aantal keren herlezen te worden. Het gaat over een ik, hij en hen. Het gaat over de herhaling wat zich,
als ware het een eeuwig schaak, leent om er niet te lang bij stil te staan.

Terwijl ik juist bij deze dag wil stilstaan. Omdat Marlies 23 is gaan worden.
En, te gelegenertijd en te bestemder plaats ons gaat onthalen. Op wat is nu nog een verrassing,
maar ook dat zal geen routine zijn. Zoals zij ons al eerder mocht onthalen. Te gelegenertjd met een
andere bestemder plaats. Want om haar verjaardag nu in Broek te mogen vieren is ook een vorm van
afscheid nemen van datzelfde Broek. Op of in Langedijk.
Want straks komt ze weer thuis. Althans dat is de bedoeling. Tijdelijk.
Tot ze aan andere woonplek heeft gevonden. En met iemand anders het wonen zal gaan delen.
Op zichzelf wonen en het oude huis als uitvalsbasis gaan gebruiken.
Waarbij ook zekere gewoontes weer de weg zullen gaan bewandelen zoals ooit door een zekere
routine is ingesleten. Omdat je altijd weer op die zaken terug kunt vallen. Ze als het ware met
de ogen dicht kunt gaan verrichten. Zoals ook zichtbaar wordt bij oude mensen.
Achterhaald door Alzheimer dan wel door een andere vorm van dementie (arteriosclerose desnoods!)
en de handelingen die zij in hun werkzame leven hebben laten inslijten.
De oude schoenmaker die levenslang zijn leer heeft bewerkt. De matroos die oeverloos aan het bikken was.
En dit nog steeds doet. De wasvrouw aan de wringer. De strijkster aan de bout.
De huishoudster en de kok die immer in de pannen roert. En proeft.
Dit gepaard doet gaan van luidkeels smakken…

ROUTINE

Uit den vreemde
klinken
holle stemmen
wezens, ontdaan
van voor- en achterkant
de nijvere, dooraderde
dappere handen
wapperen, gesjouw
van de ene
naar de andere kant

dag, de dagelijkse
routine, de smaak, geur
ontbinding
tijd, de herhaling
en het eeuwige gezever

– raakt hij vandaag
zijn plasje kwijt –

raak ik hen, als ik
niet oppas,
leven zij nog steeds,
wanneer zij al lang
aan de dagelijkse routine

ontglipt zijn
zijn.

En dan is daar die verkleuring. Van een bovenbroek. En word ik wat gedruppel gewaar.
En kijk ik op en denk: had een Tenaman dit echt wel kunnen voorkomen…”!

Maak gebruik van de dagelijkse mogelijkheden en sta er dan vijf tellen bij stil. Denk dan nog eens na!